Nermin Yıldırım’dan ilk okuduğum kitap “Ev”di. Kalemini, samimi ve akıcı üslubunu o kadar çok beğenmiştim ki özellikle altı çizilecek çok fazla satır vardı. Hemen başka kitaplarını da aldım. İkinci olarak “Unutma Beni Apartmanı”nı okudum. Kitap adıyla çok hoşuma gitmişti bende daha başka hisler uyandırmıştı fakat düşündüğüm gibi olmadı. Kitabın adıyla içeriği hakkında pek bağlantı kuramadım hatta sürekli unutulmak, silinmek isteyen bir baş karakter vardı. Ortada düşündüğüm gibi bir apartman da yoktu. Bu kitabı biraz daha acemice yazılmış gibi hissettirdi bana zaman zaman sıkıldığım oldu. Belli düzenli bir akışı yok gibi -şimdi ne yazsam ne yazsam- gibi bir sığlık vardı. Ama daha sonraki akıp giden kitapların tohumlarını atmış bu kitabında sanırım çünkü “Ev” kitabı harikaydı.
Ana tema gene aynı terkedilmiş çocuk, parçalanmış aile, bunalım ve takıntılar… Devamında yalnızlık isteği, kendi kendine yetebilme isteği. Güvensiz bağlanma, arkadaşlık bağı kuramama ve aile kuramama, vefasızlık, oradan oraya savrulma ve hiçbir yere kök salamama … Suçluluk hissi ve sürekli iç hesaplaşmalar, tedirgin rüyalar ve huzursuz ruh hali üzerine geçen bir hayat akışı….
Nermin Yıldırım 
Unutma Beni Apartmanı
Nermin Yıldırım Unutma Beni Apartmanı
·
1 +1'leme
·40 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.