...Ve Bana Conrad Deyin adıyla tefrika edilen Bu Ölümsüz, ilk olarak 1965 senesinde bir bilimkurgu dergisinde iki bölüm halinde yayınlanmıştır. 1966 yılında Hugo En İyi Roman ödülünü Frank Herbert'in Dune ile beraber kazanmıştır.
Kitabın Konusu: Nükleer savaş sonrası yıkıma uğrayan dünyanın nüfusu azalmış ve dünya çeşitli mutasyona sahip uzaylılar tarafınca istilaya uğramıştır. Conrad Nomikos isimli gerçek yaşı belirsiz bırakılan anlatıcı, kendisini istemediği bir görevin içinde bulmuştur. Mavi tenli uzaylı ırkı Vegalılardan biri olan Mysthigo için, harabeye dönen dünyada turist rehberliği yapacaktır. Bu geziye başkaları da dahil olur; Mysthigo'nun koruması olarak gelen ve Conrad'ı farklı bir isimle tanıyan bir katil Hasan, Kızıl Saçlı Peruk lakabıyla anılan ve aynı zamanda Conrad'ın eski sevgilisi Diane, onun Vegalıları hiç sevmeyen kocası Dos Santos, Biyolog George ve eşi Ellen ve son olarak dünyalı yaşlı şair Phil -o da Conrad'ın eski dostudur... Gezi, Mısır'dan Yunanistan'a kadar sürer. Tabi başlarına çeşitli belalar da gelir.
Kitabın konusu çok ilgi çekici duruyor ama anlatım çok karışık ve dağınıktı. Kimin kim olduğunu, neler olduğunu anlamam için epey bir okumam gerekti.
Yunan mitolojisiyle hikaye harmanlanmıştı. Karakoncolos'un ne olduğunu bilmiyordum, Anadolu'ya ait bir kötü cinin/umacının neden Yunanlılara malledildiğini anlamadım. Ve Karagöz'ün Karagozis olarak isimlendirilmesinden de hiç hoşlanmadım.
Kitapta Conrad'ın tanrısal bir varlık olup olmadığı belirsiz bırakılıyor. Onun dışındaki karakterler ve hikaye aslında üstünkörü anlatılmış gibiydi. Kitabın finali ise hızlı oldu.
·
88 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.