#Tatar Çölü
Bilmezler yalnız yaşamayanlar
Nasıl korku verir, sessizlik insana;
İnsan nasıl konuşur kendisiyle;
Bir kana hasret
Bilmezler.
/Orhan Veli Kanık/
…
İnsanların seçtiği meslekler hayatları olur, onu layıkıyla yerine getirmek bir onur meselesidir. Eserimizin kahramanı Drogo subaylık okulunu bitirip Bastiani Kalesi’ne atanır, hayalinde canlandırdığı kale mesleğinde en iyi şekilde bir yere gelmesi için bir basamaktır fakat bu basamak insanın ayağına takıldığında bir ömrünün cezası olur.
Drogo için Bastiani Kalesi yalnızlığın, beklenen umutların, alışmanın, hayallerin, çaresizliğin, özlemin kalesi olmuştur.
”…Öyle bir şey ki insan: “Artık sonuna gelmiş olsan bile beklemeye değmiş.” diyebilmeli.
Dört ay sonra döneceğim düşüncesiyle kaldığı kalede, çölün gizemli atmosferi ile bir daha dönmek istemedim; alışkanlıklar, rahatlık ve beklediği savaş düşüncesi hep onu gitmekten alıkoydu. İzin için gittiğinde annesinin ve arkadaşlarının nasıl değiştiğini zamanın insan üzerindeki etkisi ve Drogo’nun yalnızlığına daha çok gömülmesine sebep oldu.
“… belirli bir zamanda, arkamızda bir kapı kapanır ve bir şimşek hızıyla kilitlenir; geri dönecek zaman kalmamıştır.“
Kitabın sonuna doğru hep istediği aklından çıkaramadığı savaş düşüncesi çölün gizemli olayı sonunda çözülüyordu yalnız Drogo‘un hastalığı ömrünü verdiği umut ettiği bu gizemi görmesine yaşamasına engel oldu.
”…Drogo, insanların her zaman birbirlerinden uzakta olduklarını fark etti, birisi acı çektiğinde, acısı sadece kendisine ait oluyor, hiç kimse o acıyı birazcık olsun dindiremiyordu; bir insan acı çektiğinde, duydukları sevgi ne denli büyük olursa olsun, diğerlerinin bu yüzden acı çekmediklerini ve yaşamdaki yalnızlığı işte bu durumun oluşturduğunu fark etti”
…
Bazı kitaplar farklı etkiler insanı; kişi ömrüne neleri sığdırır ya da neleri kaybeder. Okunması gereken dinginliğiyle cümlelerde kaybolduğum harika bir eser okudum tavsiye edilir.
·
46 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.