Rosanna De Luca İtalyan mafya dünyasında doğmuş bir kız olarak çocuk yaşta evliliğe zorlanmış ve yıllarca işkence görmüştür. Kitabımız Rosanna'nın gözünü karartıp baş işkencecisini yani kocasını öldürmesiyle başlıyor. Üvey oğlu bunun üzerine Rosanna'yı öldürmek yerine gitmesine izin veriyor ve başrolümüz eski kocasının adamlarından Gabriel ile Amerika'ya kaçıyorlar. Bir sebeple ailesinin yanına İtalya'ya gittiğinde yine evliliğe zorlanıyor ama bu sefer Diego Servillo ile namı diğer Karga.
Öncelikle kitabın en başında Rosanna'nın üvey oğlu tarafından öldürülmemesini aşırı mantıksız buldum (öldürürse babasının "basit" bir kadın tarafından öldürüldüğü anlaşılırmış.). Kızı aynı şekilde öldürüp suikaste uğradılar diyebilirdi karakter. Çocuğun motivasyonu çok eksik. Onun dışında kitapla ilgili beklentim 
Neva Altaj 'i ve 
Acımasızlar serisini hatırlattığı için (Rosanna'da Melody'i gördüğümden) oldukça yüksekti fakat çok da karşılanmadı bu beklenti.
Başlangıçta gördüğümüz güçlü kadın figürü devam ettirilmedi. Tabii ki her insan gibi Rosanna'nın da yaraları var ve kurgunun doğası gereği bu yaraları Diego'nun sarması gerekli fakat karakterin yaptığı şeyler çözüm kısmına kadar çok az. Aynı şey Diego için de geçerli. Adamın mafya lideri adayı olarak gücünü, vasfını sadece işkence yaptığı bir yerde azıcık görüyoruz. Bir adı mafyaydı sanki. Özellikle kitabın isminin bile adamdan geldiğine bakılırsa...
Ya Gabriel? Yıllarca Rosanna'nın yaşadıklarına sessiz kalması? O da çocuktu denilebilir ama bence aşırı yetersiz bir sebep. Onun için her şeyi yapacak biri olarak anlatıldı adam ama o zamana kadar hiç bir koruma, sakınma içinde olmadı ve Rosanna kocasını öldürmeseydi sessiz kalmaya da devam ederdi bence. Yine motivasyonunu anlayamadığımız karakterlerden.
Karakterleri hiç benimseyemedim. Başrollerin ilişkilerindeki o tutkuyu hissedemedim. Aralarında bir senaryo okuyorlar gibi hep. Yardımcı karakterlerin ilişkisi bile daha gerçekçi hissettiriyordu, düşünün.
Nihayetinde 
Karga Türk bir yazardan okuduğum ilk mafya kurgusu olup potansiyellerini gösteremeyen karakterlerle dolu olan vasat bir kurguydu benim için.
Herkese iyi okumalar dilerim.
Neva Altaj 'i ve Acımasızlar serisini hatırlattığı için (Rosanna'da Melody'i gördüğümden) oldukça yüksekti fakat çok da karşılanmadı bu beklenti.
Başlangıçta gördüğümüz güçlü kadın figürü devam ettirilmedi. Tabii ki her insan gibi Rosanna'nın da yaraları var ve kurgunun doğası gereği bu yaraları Diego'nun sarması gerekli fakat karakterin yaptığı şeyler çözüm kısmına kadar çok az. Aynı şey Diego için de geçerli. Adamın mafya lideri adayı olarak gücünü, vasfını sadece işkence yaptığı bir yerde azıcık görüyoruz. Bir adı mafyaydı sanki. Özellikle kitabın isminin bile adamdan geldiğine bakılırsa...
Ya Gabriel? Yıllarca Rosanna'nın yaşadıklarına sessiz kalması? O da çocuktu denilebilir ama bence aşırı yetersiz bir sebep. Onun için her şeyi yapacak biri olarak anlatıldı adam ama o zamana kadar hiç bir koruma, sakınma içinde olmadı ve Rosanna kocasını öldürmeseydi sessiz kalmaya da devam ederdi bence. Yine motivasyonunu anlayamadığımız karakterlerden.
Karakterleri hiç benimseyemedim. Başrollerin ilişkilerindeki o tutkuyu hissedemedim. Aralarında bir senaryo okuyorlar gibi hep. Yardımcı karakterlerin ilişkisi bile daha gerçekçi hissettiriyordu, düşünün.
Nihayetinde Karga Türk bir yazardan okuduğum ilk mafya kurgusu olup potansiyellerini gösteremeyen karakterlerle dolu olan vasat bir kurguydu benim için.
Herkese iyi okumalar dilerim.
·
79 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.