Üzgünüm ama sonunda bitti! Sanırım okuma şevkimin azaldığı döneme denk gelmiş olacak ki bir türlü bitiremedim kitabı. Ama kitap elimde olduğu süre içerisinde başka kısa eserler ile 'reading slump' denen şeyi atlattım sanırım ve Kendi Hayatının Şiirini Yazanlar'a devam edebildim.
Zweig'ın bu deneme tarzındaki biyografi anlatımı ile ilk defa biyografi okumuş oldum. Dilinin pek de akıcı olduğunu söylemek uygun kaçmaz sanırım. Yazarın kendini sık sık tekrar ettiğini gördüm ama bu eşsiz anlatımını gölgelemeye yetmedi. Tasvirleri olsun benzetmeleri olsun her zamanki gibi harikaydı.
Sonuç olarak beni yoran bir kitap oldu ama Stefan Zweig okumayı her zamanki gibi çok sevdim.