Bugüne kadar çok kitap okudum da böylesine denk gelmemiştim. Jean-Louis FournierDul kitabıyla eşinin ardından tuttuğu yası ona yazdığı bu kitapla anlatıyor. Bir önceki kitabı Nereye Gidiyoruz Baba? da bahsettiği Sylvie ikinci eşi oluyor Jean-Louis Fournier’in. Ancak beklenmedik şekilde kaybettiğinde açıyor içini, belki de yaşarken doğrudan söyleyemediği pek çok duygusunu…Yas sürecini yine eşiyle atlatıyor aslında…İçinde bırakmıyor hiçbir şeyi…Alışıldık bir vedalaşma değil okuyacaklarınız…Bu devirde böylesi bir aşk öyküsüne, nezaketle bir yaşam kurulabileceğine, kırk yıl boyunca farklılıklara rağmen sevmek için bahaneler bulunabileceğine inandırıyor biz okurlarını. Bazı cümleler çok dokunaklı… ki ben bu konuda hassas değilimdir. İnandırıcılığı ile bu kitap bende ayrı bir yer etti. Uzun zaman etkisinde kalacağım. Bana bu kitabı öneren Ufuk a ayrıca teşekkür ederim. Siz de şans tanıyın bu samimi ve derinlikli anlatıya…