"Neden kör olduk, Bilmiyorum, belki birgün nedenini öğreniriz, Ne düşündüğümü söyleyeyim mi sana, Söyle, Bence biz kör olmadık, biz zaten kördük, Gören körler mi, Gördüğü halde görmeyen körler." (-330) Bence bu kitaba yapılabilecek en güzel inceleme, kitabın içerisine saklanmış.
Kendimi defalarca karakterlerin yerine koyarken buldum. İnsanı hayvandan ayıran farklılığın böylesine ufacık olması, aslında her şeyin koşullar ile alakalı olduğu gerçeği yüzümüze tokat gibi çarpıyor. Yine Saramago' nun kelimeleri ile ifade edersek " İnsanların neler yapacağı ya da yapmayacağı önceden bilinmez, beklemek gerekir, zaman hükmeder, zaman, kumar masasında karşımıza oturan oyuncudur ve oyunun bütün kartları onun elindedir, bizler ancak hayatımızı verirsek bir şey elde edebiliriz." (-322)
Yazardan okuduğum ilk kitaptı ve söz konusu Körlük olunca buraya destan yazasım geliyor. Fakat bir temenni ile bitirmek istiyorum: " Umarım baktığını gören, gördüğünü fark edenlerdenizdir."
10/10
·
3 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Körüz Biz
Şair: Rıfat Ilgaz
Ne varsa otu ot çiçeği çiçek yapan
Tan yerinden söken umut ışığı
Sizin olsun çekik gözlü kardeşlerim
Aydınlıklar sizin olsun körüz biz
Bakmayın gözlerimizde yansıyan yıldızlara
Göremeyiz ateş böceklerini biz körüz
Çakıp sönen deniz fenerlerini uzak kıyılarda
Bir bulut ne zamandır üstümüzde
Yurt genişliğinde bir bulut kurşun ağırlığında
Nilüferler sularımızda açar mevsimsiz
Dolanır ayaklarımıza boğum boğum
Yapraklarında iri leş sinekleri uçuşa hazır
Göz göz oyulmuş gözlerimiz biz körüz
Göz çukurlarımızda radarlar fırıl fırıl döner
Körüz el yordamıyla yaşıyoruz bu yüzden
Yeni körler peydahlarız uyur uyanır
Ayak altında eziledursun karınca sürüleri
Ezenlerle bir olmuş yaşıyoruz ne güzel
Çizme onlardan içindeki ayak bizden ne iyi
Körüz biz kör uçuşlara açmışız toprağımızı
Ha düştü ha düşecek çelik gagalardan
Mantar mantar açılan tohumlar sıcakta
Gözlerimizi bir pula satıp geçmişiz bir yana
Ölmesini bilenlere yüz çevirmemiz bundan
Körüz gözbebeklerimize mil çekilmiş mil
Acımasız bir namlu şakağımızda soğuk
Tetikte kendi parmağımız yabancının değil