Tezer Özlü'ye bu yolda yolculuk edenlerden sanırım biri de ben oldum. Benim yolculuğum yaklaşık bir ay sürdü böylesine duygu yüklü bir kitabı birkaç gün içinde okuyup bitiremezdim açıkçası bitiremedim de çünkü ağır ve hissedilmesi zor bir eserdi.
İnsanın varoluşunu anlamlandırma ve de sorgulama isteği bu kadar acı ve yorucu olamaz öyle görünüyor ki yazar psikolojik bir buhranın içinde. Zaman zaman sıkıldım eserin içindeki duygularla enerjimiz uyuşmadı kitabı açarken melankoliğin estirdiği o çarpık duyguların soğuk rüzgarını hissettiğimde kitabı açar açmaz kapatma isteğimle bir oluyordu. Yaşama dair umut ve heves dolu bakan bir genç olarak bu kadar karamsar bir eserin içinde kaybolmak sanırım bana göre değil bu konuda birazcık realist olmayı tercih ederim. Tabiki de başladığım işi yarım bırakmak olmazdı sonuna kadar okudum hatta altını çizdiğim ve aralarına çiçek koyduğum sayfalar da oldu. Eserle enerjimiz uyuşmasa da :) saygı ve sevgi içinde uğurladık birbirimizi.)
·
164 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.