#okudumbitti
Severek okuduğum bir yazar olan Ahmet Hamdi Tanpınar, Saatleri Ayarlama Enstitüsü kitabında özellikle mahur beste, sahnenin dışındakiler ve huzur dan oluşan nehir üçlemesinin aksini anlatmış.
Dili ve anlatımı bildiğimiz Tanpınar cümlelerinin yanı sıra çokça mizahi unsurlar barındırıyor.
Bu kitabın iki karakteri hariç ki bunlar Mantıklı bir yol takip eden, Diş hekimi olan Ahmet ile ,diğer samimi karakter olan saat ustası Nuri beydir, kalan tüm karakterler sahteliği temsil ediyor.
Doğu - batı meselesinin, arada kalmış eşik insanlarının anlatıldığı bu eserde Tanpınarın asıl vurguladığı konu Samimiyetsizlik ve sahteliktir. Halit ayarcının özden uzak bir sahtelik etrafına topladığı insanları Saatleri Ayarlama Enstitüsü üzerinden bizlere anlatıyor Tanpınar.
Zamanın ehemmiyetini, zamanın müstakil değil bir bütün olarak devir daim yaptığını, insanın olmadığı yerde zaman ve mekanın olamayacağını vurguluyor.
Mahur beste ve huzur romanlarında güzel ve ahenkli olan müzik ve sanat bu eserde bozuk bir şekilde karşımıza çıkıyor.
Samimiyetsizliği, sahteliği ve gerçek dışılığı sembolize eden Halit ayarcı'nın ölümü bizlere bu sahteliğin bir gün öleceğini, öz olmadan, üretim olmadan ilerlemenin olmayacağını gösteriyor.
Severek okudum, tavsiye ederim.
*alıntılar*
* "İnsan birisini bu kadar severse nasıl darılır?" diyordu.
Hiç darılabilir mi? Muhakkak yorulmuştur.
* "En iyisi düşünmemekti. Kaçmaktı. Kendi içime kaçmak. Fakat bir içim var mıydı? Hatta ben var mıydım? Ben dediğim şey; bir yığın ihtiyaç, azap ve korku idi."
* insan neyi anlatabilir? İnsan insana, insanlara hangi derdini anlatabilir? Yıldızlar birbiriyle konuşabilir, insan insanla konuşamaz.
·
67 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.