Bir yazar, gazeteye verdiği yazılardan aldığı parayla geçimini sağlıyor. Bir dönem öyle parasız kalıyor ki, çiğ et yemesinden portakal kabuğu kemirmesine hayatta kalma hikayesini okuyoruz.
Kahraman o kadar gururlu bir adam ki yer yer bu beni çileden çıkardı. Eline geçen iki kuruşu, ona gülümseyen bir adamın cebine sıkıştırmayı kendine görev biliyor ve bunu yaparken iki gündür midesine yemek girmemiş olması umrunda değil. Hikaye bu tarz “bol gönüllülük”lerle dolu, ne kadar doğru bir tabirse. Yazarın, kendisine yardımı dokunabilecek insanlardan gururu adına özenle kaçıp ölümü göze alması gerçekten akıl karı değil.
Kitap o kadar mükemmel bir dile sahip ki karakterin ayakkabılarını giyebilmek çok kolay. Düşünce yapısı bana çok tersti ama çaresizliğini, açlığını, utancını kendimde hissettim. Bir noktadan sonra kitabın tekdüzeliği sıkmaya başladı. Olaylar tekrarlıyor gibi geldi bana.
·
10 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.