Biraz bu kadar derin bir aşk hikayesi deneyimlenmeden yazılmaz diyerek biraz da romanın yazıldığı dönemin fikri yapısına vâkıf olmak gayesiyle Rauf'un biyogrofisine baktıktan sonra romanın Necip'iyle özdeşleştirdikleri birkaç söylentiye denk gelsem de bunlara ehemmiyet vermeyip böylesi tutkulu bir aşkın üzerimdeki tesiriyle incelememe devam ediyorum.
" Deneyimlenmeden bilinmez" denilen hislerin satırlardaki masum duruşuna aldanıp sözcüklerin, gözlerden vücuda yayılıp ardından tüm bedeni saran , zihni bulanıklaştıran etkisinden uzun süre kurtulamazken bu aşktan muzdarip, Necip ve Suad'a hüzünlenmekten başka bir şey de yapamıyorum.
Necip- Suad aşkının odağındaki spot ışıklarının ve ancak onların gölgesi ölçüsünde yer alan diğerlerinin mayası bozuk kişiliklerini ne kadar abartı bulsam da roman realizmi deyip susuyorum.
" Yoğun duygu içerir" uyarısı ile romanın herkese hitap etmediğini ve sonlara doğru iyice baydığını çünkü tekrara düştüğünü eklemek isterim.
Dönemin iyi hâlli kesiminin sosyal yaşantısı hakkında az çok fikir sahibi olacağımız psikolojik olmanın hakkını veren ilk psikolojik roman olması yönünden şans verilebileceğini düşünüyorum.
·
15 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.