Yazar:
Mehmet Rauf
Tahmini Okuma Süresi:
10 sa. 26 dk.
Sayfa Sayısı:
368
Basım Tarihi:
2019
İlk Yayın Tarihi:
1901
Yayınevi:
Puslu Yayıncılık
Orijinal Adı:
Eylül
Orijinal Dil:
Türkçe
Orijinal Ülke:
Türkiye
ISBN:
9786057869173
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Diğer Baskılar
128 diğer baskı · Tümünü Göster
Eylül
26,2bin okunmaİnkılap Kitabevi · Ekim 2017 · 365 s.
Eylül
4.929 okunmaBordo Siyah Yayınları · 4 Haziran 2018 · 360 s.
Eylül
4.232 okunmaTürkiye İş Bankası Kültür Yayınları · Temmuz 2025 · 264 s.
Eylül
1.417 okunmaTürkiye İş Bankası Kültür Yayınları · Mart 2021 · 272 s.
Eylül
869 okunmaMüjde Yayınları · Kasım 2006 · 325 s.
Eylül
848 okunmaKarbon Kitaplar · Nisan 2016 · 284 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Gayet sürükleyiciydi 1,5 günde bitirdim.
Kavuşmaları gerekirken Mekan zaman olaylar kişiler bi hayli el verse de
Suad ve Necibin arasındaki o kavuşamamayı çok güzel aktarılmış bence romanın sürükleyici olma sebebi de sizin okurken hadi oldu ha kavuştu ha kavuşacak diye bi hışımla o sayfaları çevirmeniz fakat siz o sayfaları çevirdiğinizde onların kavuşmasını, söylenmesi gereken sözlerin artık ağızdan çıkmasını dilerken bi hüzne düşüyorsunuz çünkü bu bi şeyler isteyip de söyleyememeler aşklarını şiddetle savunmaları gereken zaman da savunmamaları benim başımı kopardı yani. Hadi suad tam dedi bunu dicem repliğin sonuna demek isterdim ama demedim veya yutkundum denmesi yani gerçekleşmemiş beklentileri uzatması yazarın beni biraz sıktı
EYLÜL
Mehmet RAUF
Bazı kitapları okuyup bitirdiğimizde hikâyede geçen olaylardan daha çok hissettirdikleri kalır bizlere. 𝑬𝒚𝒍ü𝒍’de benim için tam olarak böyle bir okumaydı ve yazarımızın
Bazen bir roman sadece bir aşkı anlatmaz.
İnsanın içinde büyüyen eksikliği ve sustuğu duyguların ağırlığını anlatır…
Eylül – Mehmet Rauf
Mehmet Rauf’un 1901’de yazdığı Eylül Türk edebiyatının ilk psikolojik romanı olarak bilinir.Puslu Yayınları tarafından yapılan yeni baskısıyla yeniden raflarda yerini almış.
Suad ve Süreyya’nın evliliği dışarıdan bakıldığında sakin ve huzurludur. Ama bu huzurun içinde fark edilmeyen bir boşluk vardır. Necip’in bu hayatın içine girmesiyle birlikte o boşluk yavaş yavaş görünür hale gelir.
Başta sadece bir yakınlık gibi duran şey zamanla daha derin bir duyguya dönüşür. Ama bu duygu açıkça yaşanamaz. Çünkü bazı hisler ne kadar güçlü olursa olsun dile gelmez.
Suad’ın içindeki eksiklik, Necip’in içindeki çelişki…İkisi de aynı duygunun içinde sıkışır ama hiçbir şey tam anlamıyla yaşanmaz.
Kitap boyunca İstanbul’un o eski hali,yalılar ve odalar arasında ilerleyen bir hikaye okuyoruz. Ama asıl anlatılan mekanlar değil insanların içidir. Karakterlerin suskunlukları,kararsızlıkları ve geç kalmışlık hissi çok derinden hissettiriliyor.
Eylül okurken sizi yormayan ama bittikten sonra içte bir iz bırakan bir roman. Aşkı değil daha çok yaşanamayan duyguları anlatıyor.
Hazırsanız…
İçinde kalmış bir duygunun nasıl büyüdüğüne bakalım…
Belki mesele sadece sevmek değildir.
Belki mesele o duyguyu yaşayacak zamanı kaçırmaktır…
Ve bazen en ağır şey…
Söylenmemiş bir duyguyla yaşamaya devam etmektir.
Uzun bir aradan sonra Türk Edebiyatına Eylül romanıyla geri döndüm. İlk yüz sayfa ''Hadi artık bir olaya bağla yeter!'' serzenişleri yaptırtsa da dilin kullanımının bu denli
"Eylül! birkaç gün hava ne kadar güzel olsa da bu kadarcık geçici güzelliğe bile minnettar olunması gereken bir aydır. içine, birkaç gün boyunca kışın saldırılarından dolayı bir parça acı düştüğü için o güzel havaların, yaz mevsiminin artık geçmiş, sadece mazi olduğunu hissettiren bir keder ve hasret ayı.."
öncelikle yazarın anlatım tarzı fazlasıyla hoşuma gitti. kitabı okurken beni içine aldığını kesinlikle hissettim. başta -isimleri yüzünden- karakterlerin rollerini anlamakta zorlansam da alıştıktan sonra çok sorun etmedim, hatta isimlerinden dolayı kitabı bırakanları duyunca çok şaşırmıştım.
kitabı okurken her kısımda duygu ve düşüncelerim o kadar değişkenlik gösterdi ki. bi yandan necible, bi yandan suadla, bi yandan da süreyyayla kurduğum empatiler beni çok etkiledi. kimi desteklediğim hakkında hiç bi fikrim yok yani.
suad necible, süreyyayla tanışmadan önce karşılaşsaydı belki sonları farklı olabilirdi. gerçi o zaman necibin hareketleri suada karşı diğer kadınlara davrandığından farklı mı olurdu orası şüpheli.
kitaptan oldukça memnun kaldım, ve bu yüzden yazarın başka kitaplarını da okumayı planlıyorum.
Biraz bu kadar derin bir aşk hikayesi deneyimlenmeden yazılmaz diyerek biraz da romanın yazıldığı dönemin fikri yapısına vâkıf olmak gayesiyle Rauf'un biyogrofisine baktıktan sonra romanın Necip'iyle özdeşleştirdikleri birkaç söylentiye denk gelsem de bunlara ehemmiyet vermeyip böylesi tutkulu bir aşkın üzerimdeki tesiriyle incelememe devam ediyorum.
" Deneyimlenmeden bilinmez" denilen hislerin satırlardaki masum duruşuna aldanıp sözcüklerin, gözlerden vücuda yayılıp ardından tüm bedeni saran , zihni bulanıklaştıran etkisinden uzun süre kurtulamazken bu aşktan muzdarip, Necip ve Suad'a hüzünlenmekten başka bir şey de yapamıyorum.
Necip- Suad aşkının odağındaki spot ışıklarının ve ancak onların gölgesi ölçüsünde yer alan diğerlerinin mayası bozuk kişiliklerini ne kadar abartı bulsam da roman realizmi deyip susuyorum.
" Yoğun duygu içerir" uyarısı ile romanın herkese hitap etmediğini ve sonlara doğru iyice baydığını çünkü tekrara düştüğünü eklemek isterim.
Dönemin iyi hâlli kesiminin sosyal yaşantısı hakkında az çok fikir sahibi olacağımız psikolojik olmanın hakkını veren ilk psikolojik roman olması yönünden şans verilebileceğini düşünüyorum.
Başyapıt... Peki kime göre, neye göre?
Bugün incelemesini yapacak olduğum kitap ömrümden ömür yiyen ve uzun bir süre Türk klasiklerinden uzak durmama neden olacak bir kitap. Türk edebiyatının ilk başarılı psikolojik eseri sayılan Eylül...
uzun ve detaylı bir inceleme isteyen varsa.. buyurunuz
Türk edebiyatının ilk psikolojik romanı kabul edilen, Mehmet Rauf’un ''İlk eserim son üstadıma'' ifadesiyle Halit Ziya Uşaklıgil’e ithaf ettiği romanı, Eylül.
Eylül, benim Mehmet Rauf’tan okuduğum
“Bana Göre Aşk Bu Dünyadaki En Tehlikeli İnançtır!”
OKUNABİLİRLİK: “Dil zarif ve akıcı, ancak yoğun psikolojik tahliller ve uzun betimlemeler okuru yer yer yorabiliyor. Cümleler büyüleyici olsa da, olay örgüsünün zayıflığı hikâyeyi geri planda
Eylül – Mehmet Rauf
“Eylül”, ilk bakışta bir yasak aşk hikâyesi gibi görünse de aslında ruhun daraldığı, kalbin konuşamadığı bir iç dünya romanı. Mehmet Rauf’un dili öyle incelikli ki, satırların
Yazar Hakkında
Mehmet RaufYazar · 40 kitap
Mehmed Rauf Servetifünun romancılarından, 1875 yılında doğdu, 1931 yılında İstanbul'da öldü. Bahriye Mektebi'ni bitirdi (1893), deniz subayı oldu, staj için Girit'e (1894), Kiel kanalının açılış töreninde bulunmak üzere Almanya'ya (1895) gönderildi, dönüşte İstanbul'da Tarabya'da elçilik gemilerinin irtibat subaylığına atandı. 1908'den sonra bahriye'den ayrıldı, hayatını yazarlıkla kazanmaya başladı. Cumhuriyet devrinde kadın dergileri çıkardı, ticaretli uğraştı. On altı yaşındayken yazdığı Düşmüş adlı hikayesini İzmir'e, Halit Ziya'ya göndermiş, Halit Ziya da Hizmet gazetesinde basmıştı, daha sonra İstanbul'da Mektep dergisinde yazıları çıktı. Halit Ziya, Cenap Şehabettin, Hüseyin Cahit'le böylece önceden tanışan Mehmed Rauf, sanatının en başarılı eserini Eylül romanıyla verdi; psikolojik roman örneği olan Eylül'de olduğu gibi öteki eserlerinde de özellikle aşk maceralarını konu yaptı. Romanları: Eylül (1901), Genç Kız Kalbi (1925), Böğütlen (1926), Define (1927), Son Yıldız (1927), Kan Damlası (1928), Halâs (1929) Hikâye Kitapları: İhtizar (Cançekişme, 1909), Âşıknâme (1909), Son Emel (1913), Hanımlar Arasında (1914), Bir Aşkın Tarihi (1915), Üç Hikâye (1919), İlk Temas İlk Zevk (1923), Aşk Kadını (1923), Eski Aşk Geceeri (1924) Mensur Şiir: Siyah İnciler (1901, 1925) Oyunlar: Ferdi ve Şürekâsı (1909, filme de alındı: 1917), Cidal (Kavga, 1911), Sansar (1920), Ceriha (Yara, 1927)
