Osman’ım
Üçlemenin son kitabı Osman. Bu sefer Şebnem’in hikayesindeki yan karakteri değil de ana karakter olarak görüyoruz Osman’ı. Şebnem’den aşağı kalmayan acıklı hikayesi, çocukluk travmaları, hayalleri, her şey olmak isterken hiçbir şey olamayışı, hayata yenilişi ve aldığı son darbe.
Bazıları sinir olmuş Osman’a ama ben üzüldüm açıkçası. Belki de kendimden bazı parçalar gördüğüm içindir. Çalışmayı sevmeyen, hayattan keyif almak için yaşayan, yapacağı “iş”te dahi zarafet arayan, biraz mükemmeliyetçi biraz snob bir tip Osman. Ve insanlara güvenen, inanan, onları seven, ve sevdiği değer verdiği insanların da kendisini sevmesini çok isteyen yer yer people pleaser biri. Kitabı okurken hep zarif bir ruhu olduğunu düşündüm. Yeşil Peri Gecesi’nde anlatılan Osman’ı nasıl sevmediysem burada anlatılan Osman’ı o kadar sevdim.
Son olarak da Ayfer Tunç’un akıcı kalemini övmek istiyorum; bir solukta okuttu kitabı elimden bırakamadım. Osman’ın günlükleri, Osman hakkında verilen röportajlardan çevresindeki insanların hikayelerine girmemiz farklı farklı Osman’lar dinlememiz çok güzeldi. Sadece anlatıcının Şebnem’i bulmasını çok dilemiştim. Kitabın sonunda bir Şebnem mülakatı gelir mi acaba diye çok heyecanlanmıştım ama gelmedi maalesef. Neyse sağlık olsun.
·
334 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.