Daha önce 
Fyodor Dostoyevski'nin 
Suç ve Ceza kitabını incelerken "Gerçekten büyük insanlar, büyük acılar çekmek zorundadır." Cümlesini kurmuştum ve bunu tekrar ediyorum çünkü Dostoyevski gerçekten büyük bir insandı anca büyük bir insan 20li yaşlarında 179 yıl sonra hâlâ binlerce insanın okuyacağı kadar harika bir eser ortaya koyabilir. Dostoyevski bulunduğu dönemin toplumsal, sosyal, psikolojik boyutlarını her zaman ele alarak eserlerinde büyük yer vermiştir. Fakat bunu okuduğum eserleri arasında en çok 
İnsancıklar eserinde bu kadar derinden hissettim. Yoksulluk nedir? Kimlere yoksul denir? Gibi sorulara açık ve net cevaplar verdi.
Romanın baş karakterleri (Varvara ya da Varenka ve Makar Devuşkan) yoksulluk içinde yaşamlarını sürdürmeleri ve bu durumun ruhsal ve sosyal yaşantılarını karşılıklı ilişkilerini ciddi derecede olumsuz etkilediğini görürüz. Aslında Yıllar önce de bugün de aynı durumun varlığından söz edebiliriz. Makar ve Varvara, yoksul ve hayatları, maddi yetersizliklerle şekillenmiştir buda onları üst sınıf dedileri toplumun diğer kesiminden kendilerini aşağıda görmelerine, özgüvensiz hissetmelerine ve onlara ulaşılamaz derecede hayranlık duymalarına hatta Varvara'nın sırf bu yüzden istemeyeceği bir evlilik yapıp Makar'ı bırakmasına sebep olmuştur. Yoksullukları bu derecedeyken onların yaşamlarında sürekli bir umutsuzluk ve ezilmişlik duygusuna yol açmıştır. Fyodor Dostoyevski bunu çok başarılı bir şekilde işlemiş bu da okura çok başarılı bir şekilde geçmiştir.
Şimdi gelelim bu konuların çevresinde gelişen asıl konuya -Makar ve onun biricik güvercini Varenka'ya- Makar'ın yazdığı her satır o kadar içten o kadar samimiydi ki... O kadar yokluk içinde bile güvercinine varlığı... O kadar acı içinde velinimetine neşesi... O kadar çaresizlik içinde kıymetlisi Varenka'sına çare araması... Beni çok etkiledi. Ama beni en çok etkileyen kısım da burası değildi çocuklarına bir öğün yemek bile veremeyecek kadar yoksul olan hatta bir çocuğunu bu yüzden kaybeden ve okurken benim bile kendimi çaresiz hissedeceğim kadar çaresiz olarak Gorşkov'un Maka'dan para isterken ki anı ve buna ek olarak para kazanmaya başladığı gün diğer çocuğunun hastalıktan öldüğünü görüp bu acıya dayanamayarak çok narin ve sakin bir şekilde öldüğü andır. Bu hayatlar var 179 yıl önce de vardı şuan da var ve 179 yıl sonra da olacak.
Fyodor Dostoyevski bu eserinde çok iyi bir toplum eleştirisi yapmış fakat bunun yanında insan psikolojisini anlamada eşsizdir ve karakterlerini çoğu eserinde olduğu gibi İnsancıklar'da da içsel çatışmalar ve derin psikolojik problemlerle tasvir etmiştir. Boşuna dememişler "Psikologların Psikoloğu: Fyodor Dostoyevski ."
Fyodor Dostoyevski'nin Suç ve Ceza kitabını incelerken "Gerçekten büyük insanlar, büyük acılar çekmek zorundadır." Cümlesini kurmuştum ve bunu tekrar ediyorum çünkü Dostoyevski gerçekten büyük bir insandı anca büyük bir insan 20li yaşlarında 179 yıl sonra hâlâ binlerce insanın okuyacağı kadar harika bir eser ortaya koyabilir. Dostoyevski bulunduğu dönemin toplumsal, sosyal, psikolojik boyutlarını her zaman ele alarak eserlerinde büyük yer vermiştir. Fakat bunu okuduğum eserleri arasında en çok İnsancıklar eserinde bu kadar derinden hissettim. Yoksulluk nedir? Kimlere yoksul denir? Gibi sorulara açık ve net cevaplar verdi.
Romanın baş karakterleri (Varvara ya da Varenka ve Makar Devuşkan) yoksulluk içinde yaşamlarını sürdürmeleri ve bu durumun ruhsal ve sosyal yaşantılarını karşılıklı ilişkilerini ciddi derecede olumsuz etkilediğini görürüz. Aslında Yıllar önce de bugün de aynı durumun varlığından söz edebiliriz. Makar ve Varvara, yoksul ve hayatları, maddi yetersizliklerle şekillenmiştir buda onları üst sınıf dedileri toplumun diğer kesiminden kendilerini aşağıda görmelerine, özgüvensiz hissetmelerine ve onlara ulaşılamaz derecede hayranlık duymalarına hatta Varvara'nın sırf bu yüzden istemeyeceği bir evlilik yapıp Makar'ı bırakmasına sebep olmuştur. Yoksullukları bu derecedeyken onların yaşamlarında sürekli bir umutsuzluk ve ezilmişlik duygusuna yol açmıştır. Fyodor Dostoyevski bunu çok başarılı bir şekilde işlemiş bu da okura çok başarılı bir şekilde geçmiştir.
Şimdi gelelim bu konuların çevresinde gelişen asıl konuya -Makar ve onun biricik güvercini Varenka'ya- Makar'ın yazdığı her satır o kadar içten o kadar samimiydi ki... O kadar yokluk içinde bile güvercinine varlığı... O kadar acı içinde velinimetine neşesi... O kadar çaresizlik içinde kıymetlisi Varenka'sına çare araması... Beni çok etkiledi. Ama beni en çok etkileyen kısım da burası değildi çocuklarına bir öğün yemek bile veremeyecek kadar yoksul olan hatta bir çocuğunu bu yüzden kaybeden ve okurken benim bile kendimi çaresiz hissedeceğim kadar çaresiz olarak Gorşkov'un Maka'dan para isterken ki anı ve buna ek olarak para kazanmaya başladığı gün diğer çocuğunun hastalıktan öldüğünü görüp bu acıya dayanamayarak çok narin ve sakin bir şekilde öldüğü andır. Bu hayatlar var 179 yıl önce de vardı şuan da var ve 179 yıl sonra da olacak.
Fyodor Dostoyevski bu eserinde çok iyi bir toplum eleştirisi yapmış fakat bunun yanında insan psikolojisini anlamada eşsizdir ve karakterlerini çoğu eserinde olduğu gibi İnsancıklar'da da içsel çatışmalar ve derin psikolojik problemlerle tasvir etmiştir. Boşuna dememişler "Psikologların Psikoloğu: Fyodor Dostoyevski ."
·
113 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.