Sam Lloyd / Hafıza Ormanı
Polisiye için klişe bir konusu olsa da, psikolojik gerilimin hakkını veren bir kurgusu var kitabın. Yazarın karakterleri yansıtma şekli ve olayları anlatım tarzı çok başarılı. Okurken merak duygunuzu yitirmenize izin vermeyen akıcı bir ilerleyişe sahip. Başlarda biraz fazla betimlemeye yer verilmesi ne gerek vardı diye düşündürürken sayfalar ilerledikçe önemini anlıyorsunuz. Karakterleri başarılı bir şekilde beyaz perdeye yansıtacak oyuncularla psikolojik gerilim türünde ödül alacak bir kurguya sahip #HafızaOrmanı
On üç yaşındaki Elissa satranç turnuvası için geldiği otelden daha neler olduğunu anlayamadan kaçırılır. Gözünü açtığında ise karanlık bir bodrumda bulur kendini. Kaçmaması için zincirlenmiş olmasına rağmen kurtulmak için herşeyi yapmaya kararlıdır.
Elijah, Elissa’yı bodrumda bulduğunda onun için üzülür. Sonuçta buraya gelen ilk çocuk Elissa değildir ve ona neler olacağını çok iyi biliyordur. Onun “Polise haber ver!” diye yalvarışlarına kulaklarını tıkar. On iki yıldır arkadaşı olmayan Elijah artık yalnız kalmak istemiyordur.
Maired, Elissa’nın kaçırılmasına atanan komiserdi. Kaçırılma şekli geçen sene başka bir çocuğun kaçırılma vakasına çok benziyordu. On iki yılda bildikleri altı vaka vardı ve hiçbir sonuca ulaşamamışlardı. Bu sefer Elissa’yı bulabilecekler miydi?
Kitap iki kısımdan oluşuyor. Anlatıcılarımız Elijah, Elissa ve Maıred. Bir yandan olayların polisiye kısmını diğer yandan da hayatta kalabilme çabasının psikolojik gerilimini okuyoruz. Finalde kafanızda soru işaretleri kalmamasına rağmen hikayenin omurgasını temsil eden konunun gerekçelerinin daha detaylı anlatılmasını beklerdim.
“Neler oluyor? Kim bunlar?” diyerek hızlı bir giriş yapıp, üzerine katarak ilerleyen gelişme bölümünden sonra öyle bir finale gidiyorsunuz ki; ne eksik gördüklerinizin ne de anlam veremediklerinizin önemi kalıyor. Kitabın kapağını kapadığınızda tek düşündüğünüz “Keşke filmi olsa da izlesem” düşüncesi oluyor. Keyifli okumalar…
·
1.038 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.