“Biz, bu ülkenin okur yazarları, boşluğa düşen bir trapezci gibiydik. Doğu askısını bırakmış, Batı askısını da yakalamadan aşağı düşmüştük.”
Zülfü Livaneli benim için hayata bakış açısıyla her zaman özel bir yazardır. İbrahim’in hikayesine konuk oluyoruz bu kitabında da. Gazeteci olan İbrahim’in arkadaşı Hüseyin’i kaybetmesi üzerine memleketi Mardin’e dönmesi ile gelişiyor olaylar. Yazarımız Orta Doğu’ya, mültecilere, IŞİD dönemine değinse de beni etkileyen kısım tarihten bu yana yaşadığımız her toplumda kadınlara çektirdikleri ve kadın bedeni üzerine kurulan sınıflandırmalar oldu. Meleknaz’ın onurlu duruşu, çok fazla konuşmayışı, içinde neler yaşadığını yazarımız çok güzel geçirmiş okuyucuya. İnsanların ayrışmadığı, kadınlığın ayaklar altına serilmediği, çocukların öldürülmediği bir dünya dilerim… Kitap bittikten sonra içinizde derin bir boşluk olacağından çok eminim…
Demem o ki kitabın ön yüzünde de dediği gibi; “İnsanlık ağacının kırılmış dalıyız.”
#okudumbitti
·
40 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.