Sanırım uçtuk :)1000Kitap
Bu kitabın incelemesini yaparken farklı bir heyecan yaşıyorum çünkü kitap grubuna dahil olduğum 
Halil Vural hocamın yazmış olduğu kitabı analiz edeceğim :)
Kitap elime ulaşalı iki ayı geçti fakat bir türlü okumaya fırsat bulamamıştım. Nihayet okuyabildim :)
Okuma tarzlarımız benziyor (daha çok yeraltı edebiyatına yönelik) olduğundan kalemini de az çok tahmin ediyordum.
Kitabın ilk sayfaları tekrara düştüğü için biraz sıkıcı geldi , kurguda ve üslupta yapılan bazı hatalar da yazarın ilk kitabı olduğundan görmezden gelmeme sebep oldu.
İçindeki çelişkileri ve kendini artık göstermek ve duyurmak adına çabalarken yaşadığı sıkıntıları kağıda dökmesiyle bizleri de hissettiklerine şahit ediyor.
- “Nasıl hiç kimse beni sormadı, sormalıydı anne çünkü ben hırsızlık yaptım, evet ben hırsızlık yaptım, bir defter ve bir kalem çaldım hem de Faber Castell markalı bir kalem. Üstelik polislerden kaçtım anne. Hırsızlık yaptığımı nasıl görmezden geliyorlar, söyle anne. Dünyadaki varlığımı nasıl önemsemiyorlar, nasıl beni yok sayıyorlar. Hayattayım ben anne, dokun bana. Etimle , kemiğimle, düşüncelerimle ve acılarımla bu dünyada hatırı sayılır derecede bir alan kaplıyorum, görüyorsun anne. Neden herkes beni yok sayıyor? Dünyadaki varlığıma meşrutiyet kazandırmam için daha ne yapmam gerek? “
Bu paragraf benim bir iki damla gözyaşımın akmasına sebep oldu. Çünkü burda tamamen kendimi gördüm. Yazmadığından emin olduğu bazı yazılar şok geçirmesine sebep oldu benim de zor bir dönemimde yaşadığım şeyleri hatırlattı ..
Berhava bana 
Fyodor Dostoyevski ’nin 
Yeraltından Notlar kitabını anımsattı. Yazarın ele aldığı varoluşsal sancılar, yapmış olduğu metaforlar harikaydı. Kendimden çok şey buldum, yaşadığım iç buhranları kelimesi kelimesine tarif ettiği bir çok cümleye rastladım.
Kitap boyunca bir çok yerde kullandığı “beyhude” kelimesi hoş bir etki yarattı :)
Bir de Berhava’nın solak olması özellikle dikkatimi çeken noktalardan biri daha oldu (ben de solağım ve solak insanları özel kişiler olarak nitelendiriyorum:))
Ve işte o etkileyici son :) yazar hiç ummadığınız bir ters köşe yapıyor, teslim olmaya giderken, kitapta sondan önce yaşadığınız o kafa karışıklığı ve bütün parçalar yerli yerine oturuyor.
Keyifle okuyabileceğiniz ve yazarın sadece bir kitapla kalmayıp , kitap yazmaya devam etmesini isteyeceğiniz bir kitap efenim :)
Keyifli okumalar dilerim ;)
Rüya gibi bir kitaptı kaleminize yüreğinize sağlık hocam başarılarınızın devamını diliyorum. Halil Vural
Halil Vural hocamın yazmış olduğu kitabı analiz edeceğim :)
Kitap elime ulaşalı iki ayı geçti fakat bir türlü okumaya fırsat bulamamıştım. Nihayet okuyabildim :)
Okuma tarzlarımız benziyor (daha çok yeraltı edebiyatına yönelik) olduğundan kalemini de az çok tahmin ediyordum.
Kitabın ilk sayfaları tekrara düştüğü için biraz sıkıcı geldi , kurguda ve üslupta yapılan bazı hatalar da yazarın ilk kitabı olduğundan görmezden gelmeme sebep oldu.
İçindeki çelişkileri ve kendini artık göstermek ve duyurmak adına çabalarken yaşadığı sıkıntıları kağıda dökmesiyle bizleri de hissettiklerine şahit ediyor.
- “Nasıl hiç kimse beni sormadı, sormalıydı anne çünkü ben hırsızlık yaptım, evet ben hırsızlık yaptım, bir defter ve bir kalem çaldım hem de Faber Castell markalı bir kalem. Üstelik polislerden kaçtım anne. Hırsızlık yaptığımı nasıl görmezden geliyorlar, söyle anne. Dünyadaki varlığımı nasıl önemsemiyorlar, nasıl beni yok sayıyorlar. Hayattayım ben anne, dokun bana. Etimle , kemiğimle, düşüncelerimle ve acılarımla bu dünyada hatırı sayılır derecede bir alan kaplıyorum, görüyorsun anne. Neden herkes beni yok sayıyor? Dünyadaki varlığıma meşrutiyet kazandırmam için daha ne yapmam gerek? “
Bu paragraf benim bir iki damla gözyaşımın akmasına sebep oldu. Çünkü burda tamamen kendimi gördüm. Yazmadığından emin olduğu bazı yazılar şok geçirmesine sebep oldu benim de zor bir dönemimde yaşadığım şeyleri hatırlattı ..
Berhava bana Fyodor Dostoyevski ’nin Yeraltından Notlar kitabını anımsattı. Yazarın ele aldığı varoluşsal sancılar, yapmış olduğu metaforlar harikaydı. Kendimden çok şey buldum, yaşadığım iç buhranları kelimesi kelimesine tarif ettiği bir çok cümleye rastladım.
Kitap boyunca bir çok yerde kullandığı “beyhude” kelimesi hoş bir etki yarattı :)
Bir de Berhava’nın solak olması özellikle dikkatimi çeken noktalardan biri daha oldu (ben de solağım ve solak insanları özel kişiler olarak nitelendiriyorum:))
Ve işte o etkileyici son :) yazar hiç ummadığınız bir ters köşe yapıyor, teslim olmaya giderken, kitapta sondan önce yaşadığınız o kafa karışıklığı ve bütün parçalar yerli yerine oturuyor.
Keyifle okuyabileceğiniz ve yazarın sadece bir kitapla kalmayıp , kitap yazmaya devam etmesini isteyeceğiniz bir kitap efenim :)
Keyifli okumalar dilerim ;)
Rüya gibi bir kitaptı kaleminize yüreğinize sağlık hocam başarılarınızın devamını diliyorum. Halil Vural··
207 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.