*Slowborn
*Dark romence
*Devam kitabı
"Ben Pim hastasıyım ve bu, sahip olmayı isteyeceğiniz türden bir
hastalık değil."
Elder, Pimlico'yu Girit'teki beyaz evden kurtarmayı başarıp onu yaralı bir hâlde yatına götürdüğünde tek amacı 'çaldığı' bu kızı yaşatmaktı. Ona karşı saplantılı bir bağlılık hissediyordu, bir nevi zaafı hâline gelmişti. Çünkü kendine benzetmişti, onun gibi yaralı, kırık ve eksikti. Pim yeni bir esarette olduğunu düşünüyor, özgürlük hayalleri kuruyordu. Ancak Elder'dan kaçamayacağını da biliyordu, her şeye rağmen ona çekiliyordu ve bunun farkındaydı. İkisi birbirlerine zıt ama bir o kadar da uyumluydu. Biri karanlığı kendi seçmiş, biri de karanlığa itilmişti, yine de yan yana geldiklerinde o karanlıkla bütünleşiyorlardı.
Yazarın kalemi devam kitabında bile mükemmeldi. Betimlemeleri, kurgunun gidişatının sakin ana alt yapısının dolu dolu oluşuna bayıldım. Slowborn bir kitap ama hiç hissetmedim bile, çünkü kalemi bir şekilde kendine çekiyor bence. Hem Elder'ın hem Pimlico'nun duygularını çok güzel geçirmiş yazar.
Dark dediğin böyle olmalı. O tutkuyu çok güzel yansıtmıştı yazar. Ya her şey harikaydı, nereyi öveceğimi şaşırdım. Mükemmeldi. Beş kitaplık bir seri, hemen üçüncü kitaba başlamak istiyorum. Aşırı merak ediyorum aralarındaki ilişki nasıl devam edip ilerleyecek . Elder'ı az çok tanıdık fakat yine de hâlâ gizemli biri, onun da gerçek bir adı olması meraktan öldürüyor beni jdjdjf
Yeniden görüşünceye dek kitapla kalın efenim
Pepper Winters