İçiniz hem sıcacık olacak, hem de parçalanacak...
Koskoca 720 sayfa...720 sayfa ne mi anlatıyordu? Dram, spor, aile içi şiddet ve travmalar, aile kavramı, okul içi şiddet, liseli çocuklar, sevgi, tutkuyla ilgili koskoca 720 sayfa.
İlk olarak onu söyleyebilirim ki, 720 sayfa olmalı mıydı, hala çözemediğim bir unsur, sanki İcebreaker gibi 560 sayfa civarında olabilirdi. Ama yine de yazarı çok takdir ediyorum, çünki 720 sayfa hayli hayli okundu, akıcılık konusunda asla bir problem yoktu, aktı gitti.
Konu bakımından 2000'li yılların başında aile kavramına, her türlü şiddete, travmaya, eşcinselliğe bakış açısına, liseli zorbalığına dokunulmuş bir kurgu. Kitapta "baba" isimli iğrenç varlığın Shannona dokunduğu, incittiği her sahnede içim cız etti, bir şeyler koptu yüreğimden. "Anne" isimli, tek işinin boşu boşuna çocuk üremekten ibaret olan kadının her sahnede olaylara "bakış açısı" beni yedi, bitirdi, hele son sahnelerdeki Joey'e karşı çıkması, kızının o halini göre göre, "O öyle yapmak istememişti, bebeğim", demesi beni çıldırttı resmen. Tüm kitap boyunca Johnny gibiydim, Joey gibiydim, Shanonnu bağrıma basıp bırakmamak istedim, bunu ona kimin yaptığını ben bağırmak istedim Johnny'e, o sahneleri okumak çok kötüydü...
1.kitabın arkasında yetişkin içerik ibaresi koyulmasa da, argo söylemler, cinsel içerikli şakalar, hatta ana karakterler arasında olmasa da ve açık şekilde yazılmasa da, başka karakterler arasında cinsel sahnelerin olduğu bir çok sahne vardı, 720 sayfanın yarısı argo söylem, cinsel içerikli şakalar, cinsel içerikli olaylardan ibaretti. Son bölümlerde Johnny ve Shannon arasındaki yakınlaşma da tutku ve küçük de olsa, cinsellik içeriyordu. Bu yüzden yetişkin içerik ibaresi koyulmalıydı.
Johnny ve Shannonun arkadaşlık ilişkisi, aynı zamanda aralarındaki çekime de koyamamalarını okumak eğlenceliydi. İkisiyle ilgili sahnelerde hiç kötü bir fikre kapılmadım, ya da kötü anlamda rahatsız olmadım ne Johnny'e karşı, ne de Shannona karşı.
Gerard, yani Gibsie eğlenceli bir arkadaşdı ve çok da iyi bir arkadaştı Johnny'e, ancak yalnız ve yalnız cinsellik üzerinden konuşmalar yapması beni rahatsız etti, asla ciddiye alamadığım bir karakter oldu. Claire'den hoşlandığını söyleyip, arkadaş ayağıyla flört edip üstüne gördüğü her kadınla sevişmesi bir yerden sonra sadece tiksinme duygusunu yarattı, Claire'e sadece üzülüyorum. 2.kitap da 784 sayfa ve umarım Gibsie bir az da olsa, düzelir, yoksa umutsuz vaka.
Claire ve Lizzie çok iyi arkadaşlardı ve iyi ki, Shannon onlara sahip. Claire ile daha çok arkadaşlık ilişkileri vardı sanki, anlayamadım o hisseyi, çünki Lizzie olay çıkartan biri olduğu için çok şeyi ona söylemiyorlardı. Zaten Lizzie kendisi de içine kapanık bir karakterdi. Olay çıkartan, dürüst, kavkacı, sahiplenici ve toxic ilişkisi olan biri gibi anlatılıyor. Claire de umutsuz vaka, güzelliğini harcıyor resmen, tipik cinsellik kokan o erkeğe aşık umutsuz kız vakası. Ama büyük bir ihtimalle 2.kitapta birlikte olurlar. Böyle kızları da zaten anlamıyorum, ama neyse...
Joey muazzam ötesi bir ağabeydi, Shannonun başına gelen en iyi şeylerden birincisi abisiydi, iyi ki, Joey var. Johnny ile konuşması, yeri geldiğinde kız kardeşinin arkasında dağ gibi durduğunu belli etmesi, yeri geldiğindeyse, Shanonnu ona emanet etmesi Joeye aşık olmama sebep oldu. İyi ki, iyi ki, vardı. Joey kendi güzel kalbine denk biriyle olması da çok güzeldi, Aoife'nin Joeyi her haliyle, ailesiyle birlikte kabul etmesi ve hep destekçisi olması çok-çok iyiydi. İkisine de eridim...
Johnny'nin annesinin Johnny ile olan konuşması çok-çok komikti, o sahnede Johnny ne kadar terledise, ben o kadar güldüm. Bayan Kavanagh'ın Shannonu düşünmesi, yeri geldiğinde onun için kendi oğluna ayar çekmesi gerçek bir anne modeliydi, hem oğluyla gurur duyan bir anne, hem de genç bir kızı bir çok zarardan korumağa çalışan yetişkin bir kadındı, anneydi.
Johnny'nin babası Bay Kavanagh, gerçekten de, oğlu için bir kahraman, bir rol modeldi. Oğlu için ne kadar endişelense de, onunla gurur duymayı ve onu anlamağa çalışmayı, destekçisi olmağa devam etmeyi asla bırakmıyordu. Hastanede geçen bölüm tümüyle favori bölümüm oldu. Hem Johnny ve Shannon daha çok yakınlaştı, hem Johnny'nin ailesinin ikisine de bu kadar güzel destek olmasını okuduk, hem de artık tam olmasa da, Johnny "babam" kelimesini biliyor ve bunu öğrenecek, öğrendiği sahneyi ve ondan sonra olacakları okumak için çok-çok heyecanlıyım.
Son olarak, 2000'li yılların başında aile kavramını, her türlü şiddeti, travmayı, eşcinselliğe bakış açısını, liseli zorbalığını, liseli çocukların hayatını, dram sahnelerini spor romantizmi ile kombo şekilde bir seride arıyorsanız, Tommen Erkekleri serisini beğeneceğinizi düşünüyorum.
Benim için 9/10.
·
125 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.