1935’te Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi’nde verilen derslerden derlenen bu eser, Türk Devrimi’nin ideolojik temelini sarsılmaz bir kesinlikle ortaya koyuyor. Devrim, bir yönetim değişikliği değil, toplumun geri unsurlarını kökünden söküp atan ve yerine ulusal iradeyi yücelten bir dönüşümdür. Peker, Kemalizm’in altı okunu –Cumhuriyetçilik, Milliyetçilik, Halkçılık, Devletçilik, Laiklik, İnkılâpçılık– milletin kaderini tayin eden ilahi kaideler gibi sunuyor. Osmanlı’nın çürümüş yapısına yönelttiği eleştiriler Türk Devletinin mutlak otoritesini perçinler nitelikte.
Kitap, didaktik ve emredici bir üslupla, devletin toplumu şekillendirme misyonunu emreder. Devletçilik, ekonomik kalkınmanın tek yoludur; birey, ulusun birliğine tabidir. 1930’lar Türkiye’sinin bu eseri, devrimin sürekliliğini sağlamak için kadrolara rehberdir. Akademik açıdan, dönemin otoriter modernleşme iradesini anlamak için vazgeçilmezdir. Kendine “Kemâlist” diyen her bireyin okuması farz olan bir eserdir.