Dostoyevski, əsərdə insanın davranışlarını müəyyən edən rasyonalizmi tənqid edir. Anlatıcı, insanın hər zaman məntiqə və rasional düşüncəyə əsaslanmadığını, əksinə, bəzən ziddiyyətli və qeyri-rasional davranışlar etdiyini vurğulayır. O, insanın azad iradəsini və bu iradənin rasionallıqla məhdudlaşdırıla bilməyəcəyini müdafiə edir.