Ağaca Tüneyen Swenny
Postmodern tekniklerin içinde bana göre en zoru üst kurmaca tekniğidir. Çünkü birden fazla olay oluşturmak ve bir son belirlemek zorundasınızdır. Bu da sizi, yazarlık açısından okurun puanlamasına ister istemez tâbi tutacaktır. Flann O'Brien her türlü koşulu kabullenip bu yola cesaretle çıkmış ve iyi ki çıkmış. Tamamen zihni zorlayan, bir an bile dikkatinizi ayırmamanız gereken bir kurgu.
Flann O'Nolan, Flann O'Brien'ı, Flann O'Brien anlatıcı karakter olan tembel öğrenciyi, tembel öğrenci bir başka yazar olan Dermot Trellis'i oluşturuyor. Bitiyor mu hayır. Trellis'in yazdığı bir roman var ve bu roman içindeki karakterler yazarı uyutup kurguyu ele geçiriyor. Asıl olaylar burdan sonra başlıyor. Bu sefer karakterler Trellis'ten intikam almak için bir başka kurgu oluşturuyor ve tüm bunların içinde tembel öğrencimiz tekrar durumu ele alıp bütün bunlara bir son bağlıyor ve onun da sonunu Flann O'Brien getiriyor.
Ve bir an bile dikkatinizin kurgu dışına kaymaması gereken zihin zorlayıcı bu başyapıt ortaya çıkıyor.
İşi abartmış bir İrlandalıyla karşı karşıyayız. Kurmaca içinde kurmaca içinde kurmaca içinde kurmaca.
Tam tamına dört ayrı kurgu ve iç içe geçmiş bağlanması gereken hikayeler, bunları da büyük ustalıkla bağlamış bir yazar. Bazen kim neyi anlatmış şu an hangi kurgu içindeyim diye zihni açan sorgulamalara giriyorsunuz.
Bu zihin açma-germe jimnastiği insana fazlasıyla lazım. Hele ki teknolojinin hayatımızı ele geçirdiği ve odaklanma süremizi çaldığı şu dönemde ilaç gibi geliyor. Yenilenmiş hissediyorum.
Öyle kolay bir kitap beklemeyin ama emek isteyen kitaplar insanı her zaman daha çok okuma hazzına yaklaştırır. En azından benim için öyle. Uzaklaşmamak umuduyla.
·
87 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.