Bram Stoker'ın Drakulasını nihayet okudum ve söylemeliyim ki... Artık sarımsak gördüğümde sadece mantıya değil, güvenliğe de yatırım yaptığımı hissediyorum :) Bu kitap hem gotik edebiyatın amiral gemisi hem de “bir vampir nasıl karizma yapılır?”ın kullanım kılavuzu gibi.
Öncelikle, kitap mektuplar, günlükler, gazete kupürleri ve hatta gemi günlükleriyle ilerliyor. İlk başta “bu ne şimdi?” dedim ama sonra olayın güzelliği orada zaten: Her karakterin gözünden bakıyorsun, adeta bir dedektif gibi olayları birleştiriyorsun. Jonathan Harker’ın Transilvanya’da yaşadıkları… yani adam resmen Booking.com’un kara listesine girecek bir şatoya düşmüş.
Drakula karakteri ise tam anlamıyla kült. Karizmatik, zeki, ürkütücü ve ciddi anlamda gece hayatına düşkün. Gündüzleri yok ortalıkta zaten. Vampirliğin ağır sorumluluklarını taşıyan bir beyefendi kendisi. Ama ben asıl Mina’ya bayıldım. Dönemine göre fazla ileri görüşlü, akıllı ve her şeyi toparlayan kişi. Tam bir “takımın beyniyim” tipi.
Van Helsing ise bambaşka bir figür. Bilgili, karizmatik ama bazı cümleleri “sınavda çıkmaz, geç” dedirtiyor. Gerilim çok dozunda, olaylar tam kararında. Yani korku edebiyatı okumak isteyen ama “çok da tırsmasam iyi olur” diyenler için birebir.
Kitap bittikten sonra aynaya bakıp “beni yansıttı mı?” diye kontrol etmedim desem yalan olur.:) Genel olarak Drakula, sadece vampir değil, aynı zamanda toplumsal normlar, korkular ve insan doğası hakkında da düşündüren bir eser. Hem tüyler ürpertiyor, hem zekâyla yazılmış olmasıyla kendine hayran bırakıyor. Bonus: Gece geç saatte okuyunca hayal gücünüzle baş başa kalmak garantili.:)
··
5,9bin Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
