Yazar:
Bram Stoker
Çevirmen:
Can Moralı
Tahmini Okuma Süresi:
14 sa. 3 dk.
Sayfa Sayısı:
496
Basım Tarihi:
2023
İlk Yayın Tarihi:
1897
Yayınevi:
Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları
Orijinal Adı:
Dracula
Orijinal Dil:
İngilizce
Orijinal Ülke:
Büyük Britanya ve Kuzey İrlanda Birleşik Krallığı
ISBN:
9786254295294
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Diğer Baskılar
68 diğer baskı · Tümünü Göster
Dracula
1.918 okunmaCan Yayınları · Kasım 2019 · 520 s.
Dracula
971 okunmaİthaki Yayınları · 20 Temmuz 2018 · 432 s.
Dracula
417 okunmaYabancı Yayınları · Ocak 2017 · 480 s.
Drakula
552 okunmaTürkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 2023 · 496 s.
Dracula
266 okunmaCan Yayınları · 2013 · 520 s.
Dracula
235 okunmaCan Yayınları · Ocak 2021 · 520 s.
Yorumlar ve İncelemeler
Bram Stoker'ın Drakulasını nihayet okudum ve söylemeliyim ki... Artık sarımsak gördüğümde sadece mantıya değil, güvenliğe de yatırım yaptığımı hissediyorum :) Bu kitap hem gotik edebiyatın amiral gemisi hem de “bir vampir nasıl karizma yapılır?”ın kullanım kılavuzu gibi.
Öncelikle, kitap mektuplar, günlükler, gazete kupürleri ve hatta gemi günlükleriyle ilerliyor. İlk başta “bu ne şimdi?” dedim ama sonra olayın güzelliği orada zaten: Her karakterin gözünden bakıyorsun, adeta bir dedektif gibi olayları birleştiriyorsun. Jonathan Harker’ın Transilvanya’da yaşadıkları… yani adam resmen Booking.com’un kara listesine girecek bir şatoya düşmüş.
Drakula karakteri ise tam anlamıyla kült. Karizmatik, zeki, ürkütücü ve ciddi anlamda gece hayatına düşkün. Gündüzleri yok ortalıkta zaten. Vampirliğin ağır sorumluluklarını taşıyan bir beyefendi kendisi. Ama ben asıl Mina’ya bayıldım. Dönemine göre fazla ileri görüşlü, akıllı ve her şeyi toparlayan kişi. Tam bir “takımın beyniyim” tipi.
Van Helsing ise bambaşka bir figür. Bilgili, karizmatik ama bazı cümleleri “sınavda çıkmaz, geç” dedirtiyor. Gerilim çok dozunda, olaylar tam kararında. Yani korku edebiyatı okumak isteyen ama “çok da tırsmasam iyi olur” diyenler için birebir.
Kitap bittikten sonra aynaya bakıp “beni yansıttı mı?” diye kontrol etmedim desem yalan olur.:) Genel olarak Drakula, sadece vampir değil, aynı zamanda toplumsal normlar, korkular ve insan doğası hakkında da düşündüren bir eser. Hem tüyler ürpertiyor, hem zekâyla yazılmış olmasıyla kendine hayran bırakıyor. Bonus: Gece geç saatte okuyunca hayal gücünüzle baş başa kalmak garantili.:)
1. Drakula Efsanesinin Kökeni ve Evrimi
Drakula efsanesi, tarih ve mitin birbirine karıştığı bir kökenden doğar.
15. yüzyılda yaşamış Eflak prensi Vlad Țepeș (Kazıklı Voyvoda), düşmanlarını kazığa oturtarak cezalandırdığı zalimliğiyle halkın hafızasında yer etti. Babası “Vlad Dracul”, Ejderha Tarikatı üyesi olduğu için bu ad “ejderha” veya “şeytan” anlamını taşıyordu; oğlu ise “Drăculea” yani “Dracul’un oğlu” diye anıldı.
Bram Stoker, bu tarihsel figürün zalimliğini ve korkutucu ününü Doğu Avrupa vampir mitleriyle birleştirerek çağlar üstü bir karanlık figür yarattı.
Drakula artık yalnızca bir canavar değil, ölümsüzlüğe ulaşmak isteyen insanın kendi karanlığıyla yüzleşmesidir.
2. Gotik Dünyanın Kalbi
Roman, karanlık şatolar, sisli ormanlar, labirent koridorlar ve ölüm sessizliğiyle dolu tipik bir Gotik atmosfer kurar.
Ancak bu karanlık sadece dış mekânlarda değil, karakterlerin iç dünyasında da yaşanır.
Drakula Şatosu, hem fiziksel hem ruhsal bir hapishanedir — insanın bilinçaltındaki korkuların mekânı.
3. Viktorya Çağının Korkuları
Drakula, bir korku romanı olduğu kadar, Viktorya toplumunun bastırılmış kaygılarının alegorisidir.
• Bilim ve din arasındaki çatışma,
• Cinselliğin bastırılması,
• “Yabancı” korkusu,
• Modernleşmenin doğurduğu ahlaki endişeler…
hepsi Drakula figüründe birleşir.
Vampir, toplumun hem korktuğu hem de gizlice arzuladığı şeyin vücut bulmuş hâlidir.
4. Drakula’nın Toprağı: Karanlığın Kökleri
Drakula, Transilvanya’dan İngiltere’ye taşınırken sandık sandık kendi toprağını getirir.
Bu toprak, onun güç ve varlık kaynağıdır — çünkü vampir, sadece doğduğu toprakta dinlenebilir.
Sembolik olarak bu, kötülüğün kökleriyle birlikte taşınması, yani ölümün göç etmesi anlamına gelir.
Nereye giderse gitsin, Drakula kendi karanlığını da yanında
Vampir kitapları denince akla gelen ilk isim Bram Stoker'dır. O, Eflak Boğdan prensi Vlad Tepeş hakkındaki söylentilerden esaslı bir roman çıkarmayı başarmış ilk yazardır.
Bilindiği üzere Osmanlı ile sürekli bir çekişme halinde olan Vlad Tepeş, nam-ı diğer Kazıklı Voyvoda, tarihe korkunç işkence ve idam yöntemleri ile geçmiş bir sadisttir. Onun korkunç şahsiyeti bir vampir efsanesinin doğmasına da sebep olmuştur. Bu kitap da bu efsanenin derli toplu hale getirilmiş ilk şekli sayılabilir.
İngiltere'de bir hukuk firmasının çalışanı olan genç avukat Jonathan, firmanın sahibi tarafından bir satış işleminin gerçekleştirilmesi için Romanya'ya Karpatlar'daki ürkütücü bir şatoya ve en az şato kadar ürkütücü Kont Drakula'ya gönderilir . Şatoda kaldığı süre içerisinde akla hayale sığmaz birtakım olaylara yaşar Jonathan. Kont Drakula, yüzyıllara yaydığı planıyla kötülüğünü dünyaya taşımak istemektedir. İngiltere'de çeşitli mülkler alıp orayı kendisine üs edinmek ister.
Elbette bu kötülüğe karşı da bir iyilik ittifakı oluşur. Hollandalı nörolog profesör Van Helsing, Bay ve Bayan Harker ( Mina ve Jonathan ),Doktor Seward, Lord Godalming ve Bay Morris bu ucubeyi dünya üzerinden silmek için zorlu bir mücadeleye başlarlar.
Türün ilk örneği olmasının getirdiği eksiklikleri saymazsak gayet güzel, keyifli bir kitaptı. Tavsiye ederim.
Öncelikle kitabı sevenlerden çok özür dilerim ama bu kitap resmen işkenceydi. Arka kapağını hiç okumadan ve yorum okuyup dinlemeden başladım. Drakula’nın hikâyesini okumayı beklerken bambaşka bir şeyle karşılaştım. Beklentimin çok altında kaldı. Tekrar söylüyorum benim için işkenceydi. Bu yılın en kötü kitabı ilan ediyorum. Gotik edebiyattan hiç hoşlanmadığımı bir kez daha anladım.
Bu romanda benim en çok dikkatimi çeken şey, günümüz dünyasıyla, geçmiş dünyanın arasında bir yerde yazılmış gibi olmasıdır. İnanılmaz bir akıcılığı var. Vlad Drakula'dan esinlenerek yazılması da ayrı bir ilgi çekicilik katmıştır. Beni etkileyen olaylardan birisi Renfield, karakterinin ölümü olmuştur. Başına gelen felakete, çıkarı uğruna izin verdikten sonra ölürken tanrıya yalvarması içimi çok ürpertti. Günlük şeklinde ilerleyen roman da olay örgüsü birbirini çok güzel tamamlamış. Okurken romanın içindeymiş gibi hissediyorsunuz . Duygusallaştığım çok yer oldu çünkü romanda çok kayıp ve acı var. Sonda öyle bir bağlantı yapılmış ki istediğiniz kadar kayıp verseniz de yaşamaya devam ediyorsunuz mesajını çok net aldım. Gerçekten de öyle insan olarak kendimiz için değerliyiz yanımızdaki insanlar bize bir zaman değer vermiş olsa da ölünce unutuluyoruz. ( Dr.seward ve Lord Godalming'in tekrar evlenmesi) Okumayı seven dostlarım için tavsiye edebilirim.
Spoiler içerir
Puan vermedi·496 syf.·
2025 22. kitabı
Klavyemde sıkıntı var sanırım yanlış kelimeler olabilir.Benden habersiz degistiyior kelimeleri
:(
Kitabın ilk altmış sayfası çok eğlenceliydi.Johnathan'nın Drakulayı çözmeye çalıştığı kısımlar falan güzeldi.Sadece birkaç yeri komik buldum ama eski bir "korku" kitabı olduğu için anlayışla karşıladım.Kitabın mektup ve günlük havasında olması kitabi baya canli tutmuş çok beğendiğim bir kısım.Bir zaman sonra biriken karakterler var ve ben genelde klasiklerdeki karakterlerin ayırt edici özelliklerine az rastladım (tabi bir sürü olduğunu biliyorum ama öylesine okuyunca bazenleri bu anlaşılmıyor)Son olarak bana "Found familiy" gibi gelen son kalanlar grubu vardı.Onları baya beğendim içimi ısıttılar.Rahatsiz eden minik kısımlar vardı bu da Bayan Mina ne zaman zekasını kullansa ondan bir "erkeğin zekasına" sahip gibi bahsedilmesiydi.Tabi dönemine göre normal garipsemedim.En son olarak çingenelerle yapılan kısımda Morrisin ölümü çok saçma ve gereksizdi sırf çocuklarına isim bulunması için ölmüş gibi.Nefret ettiğim kısım Kontun ölumüydü.Yani saçma yerleri dramatize edip nasıl bu kısımda sadece beş cümle kullanmış olabilirsin?
“Ah o zaman olanlar hakkında iyi bir hafızanız var?Genç hanımlarda bu her zaman olmaz.”
Kitaptaki erkeklerin sürekli kadınlara karşı böyle acınası bir tutum halinde olması ve kadınların çoğu yerde küçümsenmesinden bıktım.Kitabın bir erkek tarafından yazıldığı o kadar belli ki… 
Drakula
Drakula
Avukat Jonathan, İngiltere'den yola çıkıp Transilvanya'da onu bekleyen Kont Drakula'nın şatosuna bazı işleri halletmek ve Drakula'ya bilgiler vermek için misafir olur. Daha yolculuğunun sonuna gelmeden üzerine dualar okunan, eline haçlar tutuşturulan Jonathan onu şatoya gitmemesi konusunda uyaran insanlara ve gördüğü tüm ürkütücü gerçeklere rağmen vazgeçmez, sonunda Dracula'nın şatosuna varır.
#siyahlıkadın filmini izlediyseniz; #danielredcliffe 'ın başrolünde olduğu bu film gibiydi kitabın başı. Harikaydı. Jonathan'ın günlüğüyle yaşadıklarını okudum ama sonra günlük olayı garip bir çıkmaza girdi. Sevgilisi Mina'dan tutun da Mina'nın arkadaşı Lucy, doktorlar, Lucy'nin sevgilisi vs. Herkes günlük tutmuş, olayı farklı kalemlerden aynı gözle okumaya başladım. Bu yüzden ortalarından sonuna iyice sıkılmaya başladım. Sanırım jenerasyon olarak kibarlık akan cümlelere de artık tahammülüm kalmamış ;) Korku kitabı diye başladığım eserde en korkutucu anlarda dahi kibarlık -hele ki Drakula'yı bile çemberinde tutan o kibarlık...- Neyse ki okumadım demeyeceğim :)
Bütün bu gördüğümüz vampir film ve kitaplarına ilham olan ve uzun süredir merak ettiğim Drakula'yı nihayet okudum. Korku gerilim türünde okuyabileceğiniz ve yazıldığı dönemin inanç değerlerine, kadına bakış açısına, cinsiyete, Hristiyanlığa dair birçok konuda analiz yapabileceğiniz sürükleyici bir roman.
Avrupa’nın sınır bölgelerinden gelen Kont Drakula, Viktorya Çağı İngiltere’sinde ortalığa dehşet saçar. Lanetli, denetlenemez olan bir güç, sarsılmaz görünen bir düzenin içine sızmıştır. Cinsiyet ayrımının, toplumsal düzenin temel dayanaklarını oluşturan kadının çekirdek ailedeki anne rolüyle kutsallaştırıldığı bir kültürel coğrafyada ve dönemde, Bram Stoker, bir aristokratı vampirleştirerek yerleşik anlayış ve ahlak normlarını aslında altüst eder. Mektuplar, günlükler ve notlar biçiminde birinci tekil kişi anlatımlar zincirinden oluşan Drakula romanı, korku türünün en püpüler klasiği sayılıyor. Bence de türünün ötesinde bir klasik. Severek okudum.
..
Giriş diyebileceğimiz ilk 100 sayfa oldukça akıcı olmasına rağmen daha sonrasında inanılmaz bir durgunluk vardı bana göre. Hiçbir şekilde ilerlemedi. Haliyle konudan da koptum. Ne yaptıkları hakkında hiçbir fikrim yok. Sürekli ordan oraya taşınıp duran bir grup insanın günlüklerini okudum. Gerilim, korku da yoktu bana göre. Olsa olsa iğrençlik olabilir. O kadar sıktı ki daha sonra sakince tekrar okumak bile istemem sanırım.
Reklam
Yazar Hakkında
Bram StokerYazar · 22 kitap
8 Kasım 1847 yılında İrlanda'nın Dublin şehrinde doğan Stoker, nedeni bilinmeyen bir hastalık nedeniyle bir süre ayağa kalkamaz. Daha sonra iyileşir ve sıradan bir çocukluk dönemi geçirir.
Eğitimini tamamladıktan sonra memurluk yapmaya başlar ve aynı zamanda Drakula (Dracula) isimli eseri yazmaya başlar. Takip eden yıllarda tiyatro eleştirilerine dair birçok yazı yazan Bram Stoker, yazdığı Drakula kitabını Londra'da basma şansını yakalar. Bu roman ile elde ettiği ün sonunda geri kalan hayatını bir edebiyatçı ve yazar olarak sürdürür.
Yaşadığı toplum tarafından karakteri ile de beğeni kazanan İrlandalı yazar 1912 yılında, 64 yaşındayken yaşamını yitirmiştir.
