cok akıcı
kitabin en belirgin ozelliklerini siralamak istesem; sade, akici, ilginc derim. oyle cok tuhaf bir ilgincligi yok tabii ama kendisine cekip zorla okutturan bir havasi var. betimlemeler oyle yerinde ki kisa birkac cumleyle tum resmi goruyorsun ve tum etkilesimleri anliyorsun. onun disinda icinde olaganustu, garip olaylar olmadi, amac olmasi da degildi tabii. bu kadar normal seylerden bu kadar guzel ve akici sekilde bahsedilmesi en etkileyici olan sey iste... kitabin ismiyle baglantisini biraz zor kurdum ki o -kendi kurdugum baglanti- da bana uydurma gibi geliyor biraz ama, murakami seviyor sarkisal isleri. ben de o donemin muziginden anlamiyorum ama maalesef
kitabi okumam sanki on dakika surmus gibi hissettirdi, hani zaten cok uzun surmedi ama ilk kelimesi ve son kelimesi arasinda sanki on dakika gecmis gibiydi sadece, oyle bir akicilik. bu hakikaten onemli bir basaridir.
bir de ana karakterin anarsizm eksikligi yasadigini dusunuyorum azicik bile anarsistlik bulunmaz mi bunyede kardesim ya
·
108 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.