Kur'an'daki 'Kalp' kavramının ahlaki bağlamda insanın akıl , beş duyu , sezgi, duygu ve içgüdü/arzu boyutlarından oluşan bütünlüğü , hidayet/dalalet, iman-şükran/küfür, adalet/zulüm,
zulumat/nur, nıaruf/münker, günah/sevap, Hizbullah/hizbuşşeytan. . . şeklinde sayısız kavram çiftleriyle aktüelleşir: 'Oluklar çift; birinden nur akar; öbüründen kir.' İslam
düşüncesi (özellikle fıkıh, kelam, tasavvuf), bu bütünlüğün ahlaki-psikolojik yapısını doğru kavrayamadığı ve koruyamadığı için, akıl/gönül , kafa/kalp , düşünce/sezgi, zahir/batın
veya kurumsal olarak şeriat/hakikat, medrese/tarikat gibi yanlış ikilemlere düştü. Hz . Musa'nın bütüncül kurucu tecrübesi , zamanla Yahudilikte din adamlarının kuru şeriatçılığı ve Kabbalistlerin mistisizmi olarak ikiye bölündü . Hz. İsa'nm Tevrat'ı reddetmeden ona sahici maneviliğini geri verme ve bütünleme
çabası (İncil) , daha sonraları Latin dünyasında pagan Roma devlet yapısının bir kopyası olarak kilise ve Agustinus'un Yeni Platoncu yorumu olarak ikiye bölündü. Paskal'ın 'Kalbin, akim
anlayamayacağı gerekçeleri vardır.' sözü , Hıristiyan teolojisinin
içine düşmüş olduğu bu parçalanmışlığı ifade eder. Bu durum, tüm bir 'inci'ye benzeyen vahyin/kurucu tecrübenin , insanların ruhsal eğilimlerine göre daha sonraki tarihi serüveninde ikiye bölünmesidir. Bu yarılmanın tarihsel derinliği ve genişliği, şimdilerde bu parçalanmışlığın haklılığına delil olarak kullanılıyor: Olan, olması gerekendir.
·
73 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.