Yunan Mitolojisinde sevdiğim ve içselleştirdiğim bir figür olan Pan’ın ismini gördüğüm gibi bu kitabı almıştım. Ancak yeni okuma fırsatı bulduğum bu kitap hakkında birkaç şey söylemek, daha doğrusu kendime bazı notlar bırakmak istiyorum. Öncelikle korku filmlerini ve içeriklerini çokça tükettiğim bir çocukluk geçirmiş biri olarak artık korkutucu bulduğum pek bir şey yok. Ancak dün gece kitaptan bir bölüm okuyup yattığımda, çocukken izlediğim Pan’ın Labirenti ve Pan’a duyduğum özel bağ birleşince kalbimi titreten bir deneyime dönüştü. Kitabın dilini ve anlatımını hoş bulduğumu söylemeden edemeyeceğim. Yine de bazı yerlerde zaman ve mekan gibi detayların bu tarz anlatımlarda karıştığını düşünüyorum ama bu durumun anlatıma kattığı bulanıklığı da ilginç buluyorum. Özellikle okurken 
Dr. Jekyll ile Bay Hyde kitabıyla aynı hisleri uyandırdı bende. Dil ve konu olarak da çok benzediğini düşündüm.
İnsanın nasıl merakına yenik düştüğünü ve bu merakın peşinden sürüklendiğini okuduğumuz bu kitap, karakterlerimizin gerçeklik algısını sorgularken bizi de bu büyülü gerçekliğin içine çekiyor. Birçok yazara ve yapıta ilham kaynağı olmuş, birçok kez sahneye uyarlanmış. 1886 yılında yayınlanmış bir eserin 139 yıl sonra hala bu kadar etkileyici olması - bu diğer tüm klasikler için de geçerli - beni gerçekten çok etkiledi. Açıkçası okurken tüm o salak dediğimiz korku filmi karakterleri gibi bu sırrın peşinden gitmek, iyice irdelemek ve kitapta bin bir isimle karşımıza çıkan o kadın ile karşılaşmak istedim. Hatta kitabın son sayfasını da çevirmiş olmama rağmen daha çok detay istemeden edemiyorum. Kısaca Pan’ın; doğaya, bilinmeyene ve insanın karanlık iç dünyasına açılan bir kapı olduğunu iliklerime kadar hissettim.
Dr. Jekyll ile Bay Hyde kitabıyla aynı hisleri uyandırdı bende. Dil ve konu olarak da çok benzediğini düşündüm.
İnsanın nasıl merakına yenik düştüğünü ve bu merakın peşinden sürüklendiğini okuduğumuz bu kitap, karakterlerimizin gerçeklik algısını sorgularken bizi de bu büyülü gerçekliğin içine çekiyor. Birçok yazara ve yapıta ilham kaynağı olmuş, birçok kez sahneye uyarlanmış. 1886 yılında yayınlanmış bir eserin 139 yıl sonra hala bu kadar etkileyici olması - bu diğer tüm klasikler için de geçerli - beni gerçekten çok etkiledi. Açıkçası okurken tüm o salak dediğimiz korku filmi karakterleri gibi bu sırrın peşinden gitmek, iyice irdelemek ve kitapta bin bir isimle karşımıza çıkan o kadın ile karşılaşmak istedim. Hatta kitabın son sayfasını da çevirmiş olmama rağmen daha çok detay istemeden edemiyorum. Kısaca Pan’ın; doğaya, bilinmeyene ve insanın karanlık iç dünyasına açılan bir kapı olduğunu iliklerime kadar hissettim.
·
78 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
muhteşem bir yorum olmuş çok beğendim. bence kalemin çok güzel sık sık yazmanı sabırsızlıkla bekliyorum.
