Anadolu Aleviliği'nin benimsediği Caferilik ile İran Şiiliği'nin mezhebi olan Caferilik, Hz. Ali ve Ehli Beyt sevgisi ve imam inancı dışında tamamen farklı yorumlardır. Son derece dogmatik olan bugünkü İran Şiiliği'nde, Anadolu Aleviliğinin yer bulması imkansızdır. Anadolu Alevileri, (çok küçük istisnai bir grup dışında), İran Caferiliği'nin yerine getirilmesini mutlak bir zorunluluk olarak gördüğü namaz, oruç, hac, zekat gibi ibadetleri yapmazlar, İran Caferiliği'nin her müslüman için uyulması zorunlu bir emir olarak gördüğü tesettürü (örtünme) benimsemezler, Anadolu Aleviliği'nde içki haram değildir. Haremlik selamlık ayrımı yoktur, İran Caferileri'nin aksine, kadın ve erkek her alanda eşittir. Sonuç olarak, Anadolu Alevileri, kendi anlayış ve yorumları temelinde kendilerini Caferi olarak tanımlarlar. Bu tanım, İran Caferiliği'nden tamamen farklıdır.