Bazen sadece dinlersin
Bazen sadece susarsın
Bazen sadece hayallere dalarsın
Yarım kalan hikayelere ağlarsın
Geceymiş gündüzmüş farketmezsizin
Bir anlık gibi geçer önünden her şey anlayamazsın
Dünde yalnızdım şimdide yalnızım dersin
Hani sevgi hani aşk diye inceden tebessüm edersin
Kocaman yalanmış yaşadıkların ona yanarsın
Hadi kalk şimdi ayağa desem
Kalkabilir miyim
Söyle ben yeniden sevebilir miyim
Söylesene aşka yeniden tutulabilir miyim
Korkuyorum be yıkılmaktan
Korkuyorum kaybetmekten
Belkide yalnızlığa alışıyorum
Şimdi susuyorum
Sadece huzuru ama bir tek huzuru istiyorum…
(Öner Akça)
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Kaş öncədən rastlaşsaydıq sənlə deyirəm...
Bəzən də bunun əksini düşünürəm. Deyirəm ki, yaxşı ki sonradan gəldin həyatıma. Sən mənə səndən öncə yaşadığım bütün problemlərin, bütün qırıqlıqlarımın mükafatı, qışdan sonrakı baharımsan. Sən üzümdəki gülüş, gözümdəki işıqsan. Sən mənə yuxu arteriyam qədər yaxın, kapilyarlarım kimi barmaq uclarıma qədər yayılmısan. Beynimin ağ maddəsi də, boz maddəsi də sənsən. Beynim səni görəndə dopamin, mənə gülümsəyəndə serotonin, gözlərimə eşq ilə baxanda oksitosin, məni qucaqlayanda isə endorfin bəxş edir..
Sənsiz mən adeninsiz timin, sitozinsiz quanin kimiyəm. Onları birləşdirən rabitələr kimidir bizim aramızdakı bağ...
Birdə bilirsən sənə niyə qəlbimink sol mədəciyi deyirəm? Çünki sən ora yığılan qan qədər təmiz və bütün çirkablardan arınmış qədər paksan.
Qəlbimin ritmi, ruhumun əkizisən🤎
