Stepançikova köyünü okumaya başladıktan kısa bir süre sonra Dostoyevski'nin diğer romanlarında pek olmayan
farklı bir yönüyle karşılaştığımı fark ettim.
Manipülasyon yeteneği son derece yüksek bir narsistin, bir çok insanı, hatta kendisini fark eden insanları bile (bir kişi hariç), önünde sonunda tuzağına nasıl profesyonelce düşürdüğünü, biraz kızgınlık ve biraz da tebessümle okudum.
Tebessümle, zira Dostoyevski diğer romanlarından farklı olarak burada "mizâhi" bir dil kullanmış. Psikoloji alanındaki o eşsiz uzmanlığını, bir narsistin karşısında insanların akıllarının nasıl tutulduğunu ince ince işleyerek göstermiş.
Çeşitli insan karakterlerini ve manüpule etme tekniklerini, kimi zaman gülümseterek, kimi zaman kızdırarak sürükleyici bir romana dönüştürmüş.
Açıkçası kitabı bitirince eserleri arasında üst sıralarda olmaması şaşılacak bir şey diye düşündüm.
Çok keyif alarak okuduğum bir kitap oldu ve ben bir kez daha Dostoyevski'ye hayran kaldım.
·
465 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
