Spoiler İçerir!
Kitap kesinlikle bir çocuk kitabı değil!
Sırf periler, peri tozları, korsanlar vs. var diye çocuklara uygun olduğunu düşünmemeliyiz.
Bu kitabı okumak için uzun süre bekledim ve iyi ki bu yaşımda okumuşum diyorum. Çünkü yazarın hayatıyla ilgili öğrenmiş olduğum bilgi ile birlikte, kitabın asıl anlatmak istediğini daha iyi anlamış oldum. Bu yüzden de bu kitabın, çocuk masalı tadındansa yazarın kendi travması üzerine kurulu olduğunu fark edebiliyoruz.
Yazarın ağabeyini küçük yaşta kaybetmesi üzerine, annesi ile olan bağının tamamen değişmesi ve kendi benliğini bir kenara bırakarak, annesini yalnızca ölmüş olan ağabeyinin kılığına girip onun gibi davrandığında mutlu edebildiğini fark etmesi, bir çocuğun o yaşta yaşayabileceği en ağır travmalardan biri olabilir.
Kitaptaki Peter karakteri de tam olarak annesinin “onu unutması” üzerine ağır travma yaşayan ve hiç büyüyememiş olan bir karakterdir, bununla birlikte çocukları “hiçbiryer” adlı yere kaçırmasıyla hikaye başlar. Kız çocuklarını annelik yapması için kaçırır, erkek çocuklarını da kendisine işçi olmaları için kaçırır. “Hiçbiryer” adındaki bu yer, çocukların hayallerini süsleyebilecek bir yer gibi görünüyor olmasına karşın, Peter’in diktatörlüğü ile çok farklı bir noktaya evriliyor. Burada Peter Pan, çocukların büyümemeleri için elinden geleni yapıyor, boyları ve kiloları artarsa onlara ceza veriyor ve hatta öyle unutkandır ki kendisi, hep birlikte “yemek yeme” oyunu oynarken gerçekten de yemek yemiyorlar ve yiyormuş gibi yapıyorlar. Gerçeklik algısı ve oyun algısı birbirine karışıyor, çocuklar çoğu zaman aç kalıyordu.
Annelerine muhtaç yaştaki çocuklar kandırılarak aile evinden kopartılıyor ve çalışmaya mecbur bırakılıyor. Henüz kendisi büyümemiş olan Wendy o yaşta çevresindeki çocuklara “annelik” yapmak zorunda kalıyordu. Çocuklar başta bu durumun anormalliğinin farkında olmasalar da zamanla sorgulamaya başlıyorlar. Kitaptaki karakterlerle biraz da olsa empati kurarsanız ne kadar kaygılanacağınızı fark edeceksiniz.
Psikolojiye ve çocuklara çok önem veren birisi olarak, bu okuduğum kitabın bendeki etkisi yadsınamayacak derecede korkutucuydu. Çünkü her şey çocuk yaşta ve hatta anne karnında hissettiklerimiz üzerine kurulur. Travmalarımız çocukluğumuza dayanır ve bu travmaları iyileştirmeye çalışmak yıllarımıza mal olur. Kim bilir, yazarın kendi hissetmiş olduğu o duyguları, bu şekildeki bir kurguyla sunmuş olması belki de kendisine yaptığı en büyük itiraflardan biriydi.
Aslında ne kadar değerliymiş annelerimizle olan bağımız, ondan aldığımız sevgi… Küçük bir çocuğun kendi benliğini oluşturmaya başladığı o yıllarda, kendisi olarak annesinden yeterli sevgiyi alamamış olması ne üzücü…
Asla unutmayacağım ve etkisinden çıkamayacağım bir eserdi.
·
51 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.