Öykü 1900 lü yılların başında,İzmir’den İstanbul’a akrabalarını ziyarete gelen genç bir kızın,İstanbul’daki yaşantısını ve bu yaşantıyı günlüğüne yazdıklarını konu ediniyor.
19 yaşında bir kızın platonik aşk hikayesini okumayı beklerken beni son derece şaşırtan pasajlara denk geldim. Aşkla değil,tamamen menfaat üzerine yapılan evlilikler ve bu durumun eleştirisi, insanların (özellikle sosyete tabir edilecek zümrenin)samimiyetsiz dostluklarını,kadın erkek eşitsizliğini okuyunca yüzyıldır hiçbirşeyin değişmemiş olduğunu görmek beni üzdü açıkçası.
Mehmet Rauf en sevdiğim Türk yazarlardan biridir. Karakter açılımları,bireysel ve toplumsal konuları son derece başarılı bir şekilde kurguya adapte etmesi kalemini sevmemin birkaç sebebinden biridir. Bir erkek yazarın kaleminden genç bir kadının yaşadığı duygusal gelgitler,içsel çatışmalar ancak bu kadar güzel anlatılabilirdi. Bu eseri de en sevdiğim Türk klasikleri arasına girdi bile.
Son olarak söylemek istediğim eseri platonik bir aşk besleyen genç kızın romanından ziyade,dönemin “toplumsal ve bireysel dokusuna bir eleştiri” bakış açısıyla okursanız çok daha fazla seversiniz.
·
20 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.