Yazar olma hayalleriyle başkente yerleşen,yayınevlerine yazılarını kabul ettirmeye çalışırken hayat mücadelesi veren genç bir adam Andreas. Aslında hayat mücadelesinden de öte,açlıkla boğuşuyor bu genç adam;gözlüğünden ceketinin düğmelerine kadar satmaya çalıştığı bir açlık…
Aç kalsa bile hiçbir zaman onurlu duruşundan ödün vermeyen ve umudunu bir kez bile olsa yitirmeyen kahraman Andreas’ın,yaşadığı her anı kendi iç sesinden dinlediğiniz bu eseri hayatınızda bir kez olsun okumanızı isterim. Yazarın anlatımı o kadar güzel ki,Andreas’ın yaşadığı her şeyi;açlığı,çaresizliği,utancı iliklerinizde hissediyorsunuz. Sanırım bunda yazarın kendi hayatından yola çıkarak anlatması önemli etken, bu sebepten size o yaşadığı duyguları tamamen geçirebiliyor. Yazarla ilgili anlayamadığım yegane şeyse,hayatında bunca zorluk görmesine rağmen,ülkesinin işgal edilmesini savunacak kadar Hitler sempatizanı olması. Genellikle sakin yapısı olan Norveç halkı da,o dönem yazarı protesto etmek için evinin kapısına yazarınromanlarını bir bir bırakmış. 90 larına kadar uzun bir ömür yaşayan Hamsun,bu utançla,ölene kadar evinden çok fazla ayrılmadan hayata gözlerini yummuş…
Yazarına karşı mesafeli olsam da,çok merak ettiğim bir eserdi ve okumaktan büyük keyif aldım.
·
22 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.