– Baktığım her şey benim yansımamdan başka bir şey değil. Ben, her şeyim.” (yazdığım bu sözü hatırlattı.) Aynı zamanda her şeyin kendisi hiçlik(de). İşte o yüzden kendime "hiç(de) olma" (Yolundayımdır diye bu sözü beni tanımlar olarak kabul ettim) Sözün başıyla sonunun birleşme sırrı da zamanı gelirse açıcaktır kendini. İşte yıllar önce içimde bulduğum bu inancın demleri olarak yeniden hatırlattı bu kitap.. kalemine sağlık sayın İskender Pala.
Alıntılar:
Âlemde sevgiden büyük bir umut da sevgiden öte bir korku da yoktur. Sevgiliden korkmak, korkunun en yüksek derecesi; sevgiliden umut etmek, umudun en yüksek kertesidir. Sevgilisi olmayan biri, yaşadığını sansa da yürüyen ölüden ibarettir! _s26
Çok şeye sahip olmayı değil az şeye ihtiyaç duymayı istemişimdir. _s2
Her ne ki arıyorsun; aradığın ancak sensin... İyinin de, kötünün de fidanı senin içinde büyür... Her meyvenin içi, kabuğundan yeğdir... Sen göremiyorsun diye bu alem yok değildir.. _s81
Kimisi bilmem der, bilir; kimisi bilir bilmezlenir. Kimisi bilmediğini bilmez, bilirim der; kimisi bildiğini bilmiyor zanneder. Bilmemeyi bilmekle bildiğini bilmemek aynı değildir. Kurtulanlar, bilmediğini bilenlerle, bildiğini bilmeyenlerdir. Onlar birbirini bilir, birbirinden bilir, birbiriyle bilir. _s195
Biz bu ilden gider olduk, kalanlara selam olsun... - Yunus Emre
·
53 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.