Bence Sabahattin Ali’den konu açılmışken bu şaheserden bahsetmemek olmazdı. Hani bazı kitaplar vardır altını çizip durursun, kitap bittikten sonra bir daha hiç bir şey eskisi gibi olmaz ya...iç huzuru kaçıran bir kitap diye tanımlıyorum ben Sabahattin Ali’nin bu yapıtını. Yazma eylemiyle bana
bunları çokça hissettiren bir kalemdi. Yazarın Nihal Atsız ile tatlı sert atışması kitaba nüfus etmişti. Dönemin de gündemimizi meşgul eden sorunlar, güçsüz insan portresini , Aydın diye tanımladığımız insanların karanlık yönlerini, ve günümüze kadar uzanan yüzlerce mesajı her satıra kazımıştı yazar. Baştan aşağı mükemmel bir eserdi.
“insan dünyaya sadece yemek, içmek, koynuna birini alıp yatmak için gelmiş olamazdı. Daha büyük ve insanca bir sebep lazımdı."