Bir rüzgâr eser, poyraz mı lodos mu,
Savrulursun bir sağa, bir sola.
Bilemezsin son varış neresi,
Yolun nereye çıkar, kime varır?
Bir yaprağın savrulması gibi
Nereye düşeceğini bilemezsin.
Sanki bilinmezliği rotası olmuş,
Sessiz, derin sularda süzülen bir deniz...
"Limanda kim bekler?" düşüncesiyle
Çıkarsın yola, karanlıklar içinde.
Bir kıyı ararsın, bir ses beklersin—
Sonra bir nefes, bir ışık, bir umut...
Belki de sabah olur bir gülümsemede,
Bir çift göz, bir el, bir söz yeter.
Yönünü bulur rüzgârla savrulan kalbin,
Ve bilirsin artık, vardığın yer senindir.
#Dejavu