İlgiyle takip ettiğim, çalışmalarını sınıfımda uygulamaya çalıştığım, örnek aldığım bir öğretmenin harika bir kitabı. 'Eğitim, özgür çocukların cennetidir.' ve 'Özgürleştirmeksizin eğiten aptallaştırır.' sözleriyle başlayan bu kitap, Ahmet Naç hocamın okuduğum 2.kitabı. Tüm velilerin, ebeveynlerin ve öğretmenlerin okumasını kesinlikle önerdiğim bir kitap. Okurken sorgulatan, düşündüren ve daha iyisini araştırmaya yönelten bir kitap oldu benim için. Bazı cümleleri defalarca okudum. Öğretmen olarak otoriteye alışan çocukları nasıl özgürleştirebilirim, kendi öğrenmelerinin sorumluluğunu almaları için müdahale etmeden nasıl yönlendirebilirim soruları üzerine çok düşündüm. Kitapta bulunan bazı uygulamalar yolumu aydınlattı diyebilirim. Teknoloji konusu eğitim dünyası için hala bilinmezlik yörüngesinde dolanırken Ahmet Naç hocam bu konuda içerik üretimi ve tüketimi başlıklarıyla kendi doğrularını paylaşıp meslektaşlarını da bu konuda düşünmeye sevk etmiş. Kitabın içeriğinden bahsedecek olursam, 6 bölümden oluşmakta. Özgür çocuk, okuyan çocuk, dijital çocuk, iki çocuğun hikayesi, yalnız çocuk ve sayısal çocuk. Her bölüm birbirinden değerli. Bölümlerden kısaca bahsetmek istiyorum. Özgür çocuk bölümünde, çocukların doğallığı içinde nasıl özgürleşebilecekleri, öğrenmenin çocuğun sorumluluğu olduğundan bahsetmiş. Okuyan çocuk bölümünde, okuma alışkanlıkları üzerinde tartışılan yöntemlerin neden yanlış olduğu insanın yüzüne çarpılırken, doğru yöntemin çocuğa anlatmak değil, göstermek olduğunu belirtmiş. Dijital çocuk, gelişen teknolojiyle beraber çocukların bunlardan uzak tutmanın faydasız olduğu, fakat içerik tüketiminin çocuğun hayat kalitesini nasıl belirlediği ve yapılacak küçük etkilerle bu kalitenin nasıl arttırılabileceğini anlatmış. İki çocuğun hikayesinde, tercih yapabilen, problem çözen bir çocukla şimdiye kadar hiçbir karar almamış, dolayısıyla hiçbir problem çözmemiş çocukların okuldaki ilk gününü anlatmış ve bu farkın hiçbir zaman kapatılamayacağından bahsetmiş. Yalnız çocuk bölümü şimdiye kadar hiç düşünmediğim bir konuyu düşündürttü bana. Öğrencilerimiz hayatlarının yarısında yalnız kalacaklar ve bu vakitleri nasıl geçirecekler? Bu vakitleri kaliteli geçirmek için neler yapılabilir sorularına yönelik güzel öneriler var. Son olarak sayısal çocuk bölümünde, matematik bilmekle ezberlemek arasındaki farka değinirken her çocuğun kendi yöntemiyle soruları anlaması ve çözmesi kısmında verilen örnek muhteşemdi.
Kalemine sağlık meslektaşım... Ahmet NaçÖzgür Çocuk