Özgür Çocuk
Ahmet NaçYazar:
Ahmet Naç
Tahmini Okuma Süresi:
4 sa. 46 dk.
Sayfa Sayısı:
168
Basım Tarihi:
24 Ekim 2022
Yayınevi:
Masa Kitap
ISBN:
9786057301819
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Türler:
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Çocuklar özgür mü gerçekten?1000k
Daha önceki kitaplarını da okumuş biri olarak Ahmet Naç'ın bu kitabı beni fazla rahatsız etmedi. Diğer kitaplarını okuduğumda bir sınıf öğretmeni olarak çok rahatsız olduğum durumlar ortaya çıkmıştı ama bu rahatsızlık kötü anlamda bir rahatsızlık değil, aksine yaptığımız yanlışların farkındalığına ulaştıran sert bir rahatsızlıktı. Bu kitapta farklı olarak aslında bazı yanlışlarımı azalttığımı fark etmiş olduğum için mutlu oldum diyebilirim.
Ahmet Naç'ı sosyal medyaya da takip ediyorum, az çok tarzını ve bakış açısını tanıdığımı düşünüyorum. Kendisi ders anlatmayan, çocuklara müdahale etmeyen, yaptıkları ve yapmadıkları şeyler için çocuklara yorum dahi yapmayan bir öğretmen. Tamamen 'ÖZGÜR ÇOCUK' kavramına göre bir hayat sürmelerine yardımcı olmaya çalışan bir öğretmen. Kitaplarında da gerek bizlerin gerek ebeveynlerin bu 'ÖZGÜR ÇOCUK'u nasıl körelttiğini, tutsak ettiğini, baltaladığını anlatmaya çalışıyor.
Son kitabında yani şuan incelemesini yazdığım kitapta farklı olarak dijital çocuk bölümü çok hoşuma gitti, dijitalleşen şu dönemde çocukların akıbeti ve içinde bulunduğu duruma karşı tavrımızın nasıl olması gerektiği konusunda ciddi bir kafa karışıklığı yaşadığımıza emindim. Bir nebze olsun fikir oluştu bende yazdıklarını okuduktan sonra. Sınıfımda da uygulama konusunda adım atacağım örneklerle de kafa karışıklığım tam bitmese de bir yola doğru yönelttiğini söyleyebilirim.
Anlaşılır dili ve tokat atar gibi sert ama oldukça doğru fikirleriyle benim her zaman tercihim olacak bir yazar, her kitabını okuyacağımdan emin olduğum bir öğretmen ve bir insan. Herkese tavsiye edilecek biri. Kesinlikle okunmalı.
İlgiyle takip ettiğim, çalışmalarını sınıfımda uygulamaya çalıştığım, örnek aldığım bir öğretmenin harika bir kitabı. 'Eğitim, özgür çocukların cennetidir.' ve 'Özgürleştirmeksizin eğiten aptallaştırır.' sözleriyle başlayan bu kitap, Ahmet Naç hocamın okuduğum 2.kitabı. Tüm velilerin, ebeveynlerin ve öğretmenlerin okumasını kesinlikle önerdiğim bir kitap. Okurken sorgulatan, düşündüren ve daha iyisini araştırmaya yönelten bir kitap oldu benim için. Bazı cümleleri defalarca okudum. Öğretmen olarak otoriteye alışan çocukları nasıl özgürleştirebilirim, kendi öğrenmelerinin sorumluluğunu almaları için müdahale etmeden nasıl yönlendirebilirim soruları üzerine çok düşündüm. Kitapta bulunan bazı uygulamalar yolumu aydınlattı diyebilirim. Teknoloji konusu eğitim dünyası için hala bilinmezlik yörüngesinde dolanırken Ahmet Naç hocam bu konuda içerik üretimi ve tüketimi başlıklarıyla kendi doğrularını paylaşıp meslektaşlarını da bu konuda düşünmeye sevk etmiş. Kitabın içeriğinden bahsedecek olursam, 6 bölümden oluşmakta. Özgür çocuk, okuyan çocuk, dijital çocuk, iki çocuğun hikayesi, yalnız çocuk ve sayısal çocuk. Her bölüm birbirinden değerli. Bölümlerden kısaca bahsetmek istiyorum. Özgür çocuk bölümünde, çocukların doğallığı içinde nasıl özgürleşebilecekleri, öğrenmenin çocuğun sorumluluğu olduğundan bahsetmiş. Okuyan çocuk bölümünde, okuma alışkanlıkları üzerinde tartışılan yöntemlerin neden yanlış olduğu insanın yüzüne çarpılırken, doğru yöntemin çocuğa anlatmak değil, göstermek olduğunu belirtmiş. Dijital çocuk, gelişen teknolojiyle beraber çocukların bunlardan uzak tutmanın faydasız olduğu, fakat içerik tüketiminin çocuğun hayat kalitesini nasıl belirlediği ve yapılacak küçük etkilerle bu kalitenin nasıl arttırılabileceğini anlatmış. İki çocuğun hikayesinde, tercih
"Özgürleştirmeksizin eğiten aptallaştırır." J. Ranciere sözünden yola çıkarak, bu kitapla bu sözün hakkını vermiş olduğumuzu, milletçe, bir kez daha iliklerime kadar anlayıp, huzursuzluk içinde kaldım. Bugün "eğitim" adı altında söylediğimiz her sözün, yaptığımız her davranışın, attığımız her adımın, çocuklarımızı, geleceğimizi nasıl da istikrarlı ve kendinden emin bir şekilde baltaladığımızı; bir an önce uyanıp harekete geçmezsek kendimizi, geleceğimizi, ülkemizi kör kuyulara attığımızı; sadece konuşarak, hayıflanarak, sızlanarak, şikayet ederek geçireceğimiz bir "an" ımızın bile kalmadığını anladım.
Pişmanlıklar dağ gibi bir yük, huzursuzluk başrolde... Burdan bir çıkış var: Atatürk gibi düşünmek " ve harekete geçmek.
Yazarın okuduğum ilk kitabı " ÖZGÜR ÇOCUK " .
İncelemek için elime aldığımda kitabı bitirmeye karar verdim çok ilgimi çekti zira serde eğitimcilik varken
Gayet net ve kararlı bulduğum için çekti beni bir yerde .
Tüm ebeveyn ve eğitimcilerin öncelikli olarak okuması gereken kitaplardan olduğunu düşünüyorum .. Hoş başarının not esasına dayandırıldığı bir öğretim sisteminde ne derece kabul görür yazarın düşünceleri varın siz düşünün.
Öğrencilerine rol model olan fakat onları bağımsız ve kendi kararlarını alabilecek bireyler olarak yetiştirme hususunda yaratıcılıklarını desteklemek noktasında çok önemli noktalara işaret eden yazar müfredatın sınır çizdiği kıstasların üstünde bir destekle öğrenciyi güdülüyor .
Terzi kendi söküğünü dikemez hesabı doğruyu bilmek ama onu uygulayamamakta ayrı handikap . Hem evdeki çocuğunuza hem öğrencilerinize...
Bu #kitap bir nevi #rehber olarak önümüze çıkıyor bu noktada da ...
Çocukların özerkliğini desteklemek ve yapabilecekleri noktasında cesaret vererek gerektiğinde geri çekilmek .
Ha geri cekilmeyince güvenmiyor muyuz çocuğumuza bu da tıkanan bir güzergah aslında çevre ve sosyal koşullar hepimizi yoruyor bir güvenlik arayışı içinde olduğumuz için çocukları korumak istiyoruz bir sahiplenme düşüncesi ile onların yaratıcılığına zarar verdiğimizi bilmeden ..
Mutlaka okuyun.
“Bir çocuğun kendisi adına en doğru seçimleri yapmasını istiyorsanız,ona hiçbir şey yapmama özgürlüğünü vermek zorundasınız. “
Kitap her öğretmen adayının,her anne-baba adayının okuması gereken bir kitap. Çocuk yetiştirirken müthiş yardımcı olacak bir kitap.
Özgür Çocuklardan Özgür Bireylere…Deneme, İnceleme
Spoiler içerir.
“Çocuklarımıza okuduğunu anlama, yorumlama, matematiksel düşünme becerileri kazandırmak ve zihinlerini özgürleştirmek için önce kendi zihinlerimizi özgürleştirmeliyiz” (s;154)
İncelememe bu paragraf ile başlamak istedim çünkü kitabın özeti mahiyetinde olan bir paragraf. Kitap, kişisel gelişim kitaplarından farklı olarak daha çok pedagojik bilgilerle eğitim dünyasında özgür çocuklar yetiştirmeyi hedefleyerek harika mesajlar veriyor. Eğitim hayat boyudur, her bir çocuğun ayrı ayrı hayatını kuran bir birey olarak, ‘özgür çocuk’ olarak yetiştirilmesi gerekir. Anne-baba, öğreten ve öğrenen (öğrenmeye devam eden) herkese tavsiyedir.
Eğitime dair konularda yazılıyorsa bir kitap bunu işin içinden kişiler yazsın isterim. Sahada aktif olarak çalışmayan, yenilikleri takip edemeyen kişilerin yazdıklarını aynı ciddiyetle okuyamıyorum ne yazık ki. O yüzden hem bir ebeveyn hem de bir öğretmen olarak Ahmet Bey’in kaleme aldıklarını çok doğru ve çarpıcı buldum.
Neden mi çarpıcı? Şimdi öncelikle eğitim sistemimizde bazı aksaklıklar var elbette kimse inkar etmiyor bunu, ona göre bir müfredat var ve bizden istenen de bu müfredata göre olanları o sene içinde çocuklara öğretmemiz. Ahmet Bey bu çizginin hep dışında. Başrolde hep öğrencileri olmuş. Onları özgür bireyler yetiştirmek adına merkeze aldıktan sonra istedikleri zaman kitap okuyorlar, istedikleri zaman ödev yapıyorlar, istedikleri zaman çizgi çalışmaları yapıyorlar gibi… Ama çocuklar kendi kararlarını alana kadar da onlara rol model olmayı ihmal etmiyor. Onların yanında kitap okuyor mesela. Okurken bazen gülüyor bazen kitabın heyecanına kapılıp ayağa kalkıyor birden sınıfta. Çocukların dikkatini çekiyor tabi öğretmenlerini böylesine heyecanlardan ne olabilir diye. Güzel mi? Şahaneeeee Ama işin şöyle boyutu da var. Bu uygulamaları ilkokulda çocuklara ve velilere kazandırabilirsek ne ala. Çünkü bunlara alışkın olmayan öğrencileri ve velileri bu duruma adapte etmek ortaokulda hiç kolay değil. Neden ödev vermiyorsunuz? Bu konuyu daha farklı şekilde mi anlatsanız? Tarzında sorularla karşılaşan çok meslektaşım oldu.
Eğitim konusu çok çok önemlidir ve üzerinde uzun uzandıya kafa patlatılmalıdır. Amaç çocuğun Türkçe, matematik gibi derslerden 100 almasını sağlamaksa emin olun bu işin en kolayı. Ama sınavlardan sonra da akıllarında bir şey kalsın, öğrendiklerini hayatla birleştirsin, kararlarını alabilsin, bilgiyi nasıl işleyeceğini öğrensin dersek onda biraz
Meslektasim olan bir yazar...
Konuşmaları ve videoları ders verici...
Eseri de günümüz çocuklarına yaklaşım konusunda gerçekten aydınlatıcı...
Özellikle kitapta nasil davranilmasi gerektiği örneklerle açıklanınca daha keyifli olmuş...
Çocukların otoritelere karşı sergilediği davranışların onları otomatiklestirmesinin yarattığı sorunları ele alan bir kitap. Umarım ki çocuklar ile ilgilenen herkes bu durumun farkina vararak özgür çocuklar yetiştirmeye çalışır, zira tutsak çocuklar çoğunlukta oldukça gelecek de karanlıklaşır
Doğru diye bildiklerimiz, doğru mu?Eğitim
Sitede bu kitabı okuyan 120. kişiyim.
Çok yazık.
Bu kitap eğitimcinin, Veli'nin başucu kitaplarından biri olmalı benim gözümde.
Yazar o kadar iyi bir gözlemci ki doğru ve yanlışı çok net bir şekilde söylüyor.
Kelimeleri eğip bükmeden söylüyor.
Okuduklarınız kendinizi rahatsız hissetmenize sebep olabilir. Olmalı da, konfor alanından çıkmalı ve daha çok hayret göstermeliyiz. Doğru bildiğimiz yanlışlar o bir kenara bırakmalıyız.
Ve en önemlisi eğer başarılı çocuklar yetiştirmek istiyorsak eğitim sistemini değil çocuk yetiştirme stilimizi değiştirmeliyiz.
Bir çocuk bilgisayar oyunlarını çok iyi bir şekilde öğrenip öğrendiklerini en iyi şekilde uygulayabiliyorsa neden matematikte başarısız? Türkçesi neden o kadar da iyi değil? Üstelik test kitaplarından yüzlerce test çözdüğü halde?
Peki ilkokulda bol bol o resimli çocuk kitaplarından okuyan, okumayı seven o çocuklar ergenlikle birlikte neden okumayı bir kenara bırakıyorlar?
Bu soruların ve çok daha fazlasının yanıtlarını bulacağınız ve kendinizi sorgulayacağınız bir kitap.
Ahmet Naç bence bir eğitim dahisi. Daha önce keşke Milli Eğitim Bakanı olsa diye düşünüyordum ama hayır. Kesinlikle hayır, eğitim sistemini 50 kere değiştir, en mükemmelini yap, yine de öğrenmek istemeyen çocuklarla bir başarı yakalayamazsın. Çocuklarda öğrenme isteği uyandırmak önemli olan. O merak duygusu, o keşif hazzı, bir şeyi kendine dert edinmek ve onun üzerinde kafa yormak... İşim sırrının tam da burada olduğunu anlatıyor Ahmet Naç bize.
Diyor ki; Öğrenmek istediklerine karar verip öğrenme yolunda gösterdikleri çaba sonucu kendi kaderlerini çizmeye başlıyorlar. Ve yine diyor ki; okula başladığı güne kadar ve sonrasında sorumluluk almasına izin vermediğini çocuklardan gelecekte çok fazla şey bekliyorsunuz. Beklemeyin.
Ve daha neler diyor
Yazar Hakkında
Ahmet NaçYazar · 3 kitap
Ahmet Naç, 23 Nisan gecesi bir çocuk bayramında Manisa'nın Akhisar ilçesinin bir köyünde dünyaya geldi. En büyük şansının bir köyde doğup büyümek olduğunu söylüyor, hayatındaki en kaliteli zamanları ise ağaçların üstünde yalnız başına olduğu anlar olarak tanımlıyor.
Ortaokul ve lise yıllarında Hababam Sınıfı’ndaki Ahmet olarak anılmış; ne olmak istediğine bir türlü karar veremeyince, bütün meslekleri aynı anda yapabileceği tek iş olan öğretmen olmaya karar vermiş.
Şimdilerde öğrencileriyle birlikte yapımcı, senarist, yönetmen, ressam, sporcu, tiyatrocu, şair, müzisyen, komedyen, moderatör, koordinatör, dekorasyon ustası, tekniker, tasarımcı, boyacı ve rapçi olarak hayatına devam ediyor. Boş vakitlerinde ise gözlüğünü ve takım elbisesini çıkarıp, pelerinini takarak çocukların süper kahramanı oluyor.
