Yazar:
Ahmet Naç
Tahmini Okuma Süresi:
6 sa. 48 dk.
Sayfa Sayısı:
240
Basım Tarihi:
Şubat 2018
Yayınevi:
Doğan Kitap
ISBN:
9786050938364
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Her öğretmen okumalı!Öğretmen
Puan vermedi·240 syf.··
Beğendi
·2023 67. kitabı
·35 saatte okudu
·Okunma: 29 Nisan 2023 17:59
Yine neredeyse her satırı , altı çizilerek okunmuş bir kitap...
Kitabı bitirdikten sonra bir sınıf öğretmeni olarak bu kitabı okumak için neden bu kadar beklemişim diye kendime kızdım
.
.
Ben kendi adıma adını daha önce duymadığım bir yazarla tanışmış oldum ve bu kitapta anlatılanlardan öylesine etkilendğm ki; pek çok yerde durdum, düşündüm...
Gölge adlı kitap en çok anne babalar ve öğretmenler için yazılmış sanki. Yeni nesilleri yetiştirirken nerede hata yaptığımızı gözlemleyerek, nelerin nasıl değiştirilebileceğini anlatan bir öğretmen var karşımızda.
Kitabı okurken her satırda ben şok etkilendim. Kitabın özellikle son 40 sayfasını her Türk 'ün okuması gerek.
.
Başta aynı okulda birlikte görev yaptığım öğretmen arkadaşlarım olmak üzere çevremdeki herkese kitabı alıp hediye edesim var.
Ellerine, emeğine, kalemine, kalbine ve kaynağına sağlık Ahmet Naç.
Kesinlikle okunmalı ve okutulmalı.
Keyifli okumalar diliyorum.
Benim hayalimi sordukları zaman hep "Milli eğitim bakanı olmak" diye cevap veririm.Çünkü bu ülkede eğitim konusunda yıllardır yapılan yanlışlar beni çok üzüyor.Ama sonra Ahmet Naç diye biri çıkıyor,önce okulunu boyayan öğretmen diye görüyorum onu internette,Sonra tedex konuşmalarında.. Elinde bir fırçayla çıkıp Atatürk'ü anlatıyor ,Atatürk ismini ağzına almadan.. Ağzına sağlık derken bir de bakıyorum kitap çıkarmış.. Yine ismini anmadan Atatürk'ü,onun izinde bir öğretmen olarak neler yaptığını,neler yapılabileceğini roman olarak anlatıyor.Ve ben umutla doluyorum.hala böyle güzel insanlar var diye.. Elimde olsa bu kitabı tüm eğitimcilere okuturum..Sadece onlara değil elbette,tüm ebeveynlere.. Eğitim konusunda kendimi yetiştirdiğimi düşünürken bu kitabı okuyunca yaptığım yanlışları da görüyorum. Çocuklarımızı yetiştirirken elbette birçok hata yapacağız ama bu kitaptan sonra-umarım- torunlarımda hatalarımın daha az olacağını düşünüyorum.Eline,yüreğine sağlık gönlü güzel Ahmet Naç..
Bir öğretmen adayı olarak öğrencilerini efendiler olarak gören, aradığım düşüncede bir kitap! Nasıl yapılabilir?'ime örnek niteliğindeydi. Olumsuz yanlarını eleştirmek gerekirse içeriğinin bu denli güzel olmasına rağmen edebiliğinin çekiciliği tartışılır.. Yazarın gerçek bir sınıf öğretmeni olması yani edebiyatçı olmaması bu tarz kusurlar gözardı edilebilir kılıyor ama kitaptaki imla hatalarını nasıl gözardı edeceğiz? O da yayınevinin günahı olsun.. Okunmasını kesinlikle tavsiye ediyorum. "İsteyerek" öğrenmenin önemini, bununla ilgili güzel bir bakış açısını görecek ve bazı örneklerle tekniği iyice kavrayacaksınız. Dinin eğitim açısından yorumlanmasına ise hayran kaldım. İnanç meselesi değil ahlak eğitimi meselesi diyor. Velhasıl kelam, bana diyecek tek söz kalıyor; bir sınıf öğretmeni adayı olarak mesleğe başlamadan önce bu kitapla tanıştığım için çok şanslı hissediyorum. Keyifli okumalar dilerim.
TED konuşmalarını izlerken Ahmet öğretmenin videolarına rastlamıştım. İzlediğim o iki video hayatımın en iyi 40 dakikası olmuştu. Kitabı da okuyunca ister istemez herkes yaşadığı öğrencilik hayatını ve öğretmenlerini sorgulamaya başlıyor. Ahmet öğretmen kitabında küçük ama hayati dokunuşlarla günümüzün yerinde sayan eğitim sistemine nasıl ileri gidileceğini anlatmış bence. Kitapta bahsettiği ''balon'' örneği her şeyi açıklar nitelikte. Bu yaşlarda bu balonu sonuna kadar şişirmek gerekiyor. Dönüm noktası olan ''ergenlik'' geldiğinde balonun ağzını iple bağlamak durumunda kalıyoruz ve balonumuz bizim şişirmemiz ile eşdeğer şekilde havalanıp yükseliyor. En yükseğe çıkıyor. Ama bu yaşlarda bu balon şişirilmediyse dönüm noktası gelip çattığında ağzını bağlamak zorunda kalıyoruz ve balonumuz değil yükselmek havalanmıyor bile. Sonuç olarak sorumluluk duygusundan yoksun, iletişim kuramayan, derslere özellikle matematiğe yabancı nesiller altyapı olmadan ileriye gitmeye çabalıyor. Türkiye'nin en büyük öğretmeninin, Mustafa Kemal ATATÜRK'ün gölgesinde, onun izinde olan Ahmet öğretmen böylece hepimizin öğretmeni olmuş oldu. Böyle bir eser için ona ne kadar teşekkür etsek azdır. Hayatında hep başarılı olması dileğiyle...
Bir sınıf öğretmeni olan Ahmet Naç'ın deneyimlerini aktardığı, basit kurguyla işlemeye çalıştığı bu romanda inanılmaz bağlantı kopuklukları var.
Bundan yıllar evvel üniversite 2.sınıftayken tanışmıştım Ahmet Naç'la bir Youtube videosuyla. Elindeki boya fırçasını "dikkat çekmek için kullanılan materyal"i oldukça hoş bulmuş, meselenin arka planını da öğrenmiştim; sınıfını kendi imkanlarıyla boyayıp tasarımlarıyla marangozluk zanaatı ve kimi sanatsal çalışmalarla bulutlar, rengarenk tüller; müzik, kitap köşesi ve şövaleleriyle dolu bir sınıf sunmuştu çocuklarına. Sınıfa girdikçe insanın içi açılıyordur eminim. Daha videoda dahi görünce kocaman bir tebessüm yerleşmişti yüzüme. Çocukların sevinçleri sınıftaki bulutlara binmiş, gökyüzüne uçmuştur. Sınıftan koca bir dünyaya işte böyle yayılmıştır bu haber de.
Elindeki boya fırçasıyla kendisini Mustafa karakterinde anlatan Ahmet Öğretmen, Mustafa Kemal'e gönderme yaparcasına bilhassa Peygamberimiz (s.a.v.)in de ismi olan Mustafa'yı seçmiş. Çok ince bir gönderme yapmaya çalışsa da dini bilgiler noktasında çok zayıf olan ve kibriyle göz yoran, kalp sıkıştıran bir yerden sonra kendimi sorgulamama, sözlerimi ince ayar terazide "vicdanımda" tartmaya vesile olmuş sözler etti. İnanılmaz irite eden bir dil kullanmış. Haber olan programını ve TedX konuşmasını afişe ettiği kendisini sürekli övüp durduğu bu kitaptan aldığım kimi öğütleri de kendi zihin süzgecimden geçirerek uygulamaya hemen başladım.
Çocukların eleştirel düşünmesine, kitap kritiği yapmasına; özgün resimler çizmesine, özgün yazılar yazmasına; kendilerini düzgün ve nazik biçimde ifade etmelerine; sorunlarını kendi başına çözmelerine çok dikkat eden bir sınıf öğretmeni olarak dersime çalıştım. Kitabı sınıf öğretmeninin birkaç günde edineceği kısa bilgi broşürü olarak
Herkesin kesinlikle okumasını tavsiye ettiğim hatta okuması, anlaması ve Ahmet Naç'ın engin bilgilerinden yararlanması için herkese anlattığım kitabı.
Her yaştan herkesin okuması gereken bir kitap.
10 yaşında ki bir çocuğun Okul hayatını nasıl başarılı bir hale getireceğini anlaması için,
20 Yaşında ki bir bireyin nasıl Gölgenin gösterdiği yolda yararlı bir birey olacağını anlaması ve düşünce haznesini genişletmesi için,
30 Yaşında ki bir öğretmenin şu bozuk eğitim sistemine inat nasıl çocuklarımızı bilinçlendireceğine ilham olması için,
40 Yaşında ki bir Aile annesinin veya babasının çocuklarını yetiştirirken nelere dikkat etmesini görmesi için.
Kısacası nasıl öğreneceğimizi anlamak için, daha geniş pencerelerden düşünmek için ve daha bir çok şey için okunması gereken bir kitap.
Benim hala umudum var...
Kitabın her sayfasını hem bir ebeveyn hem de bir çocuk olarak okudum galiba, her sayfayı ben nasıldım çocuklarıma neler yapıyorum diye sorgulayarak baktım. Bazen modernlik ve iyi bir ebeveyn olmayı ne kadar çok abarttığımızı gördüm her sayfada, çocuklarımıza iyilik yaptığımızı düşünürken ne kadar çok hatalar yapmışız meğerse, sanki bizim anne babalarımız kötüydü, onlar bazı sorunlarımızı kendimiz çözmemiz beklerken ilgisiz anne baba mıydı, ya da bu kadar çok abartmamışlar mıydı iyi olmayı hata yapmamayı... Kısa ebeveynlik hayatım boyunca öğrendiğim yegane şey galiba ne zaman hata yapmayayım bu konuda dediysem hep oralarda hata yaptım. Sonuç yapmaya çalıştığımın tam tersi oldu çoğunlukla, hem ben üzüldüm hem çocuklar sonuç hüsran...
Yazar bize her fırsatta bunu hatırlattı sanki bana, bırak dedi bu hayat onların sorumluluklarını alsınlar, direksiyona onlar geçsin sen eşlik et sadece, oysa benim okul hayatımda da kimse bana ödevlerimi sormamıştı ben almıştım o sorumluluğu ama nerde kırıldı nasıl oldu bilemeyerek geldiğim noktayı hayretler içinde gördüm.
Kendisi hakkında çok bilgim olmayarak başladım kitabına, eleştirilerin aksine dilini de anlatımını da örneklerini de çok beğendim. Vermeye çalıştığı mesajı da din ve eğitim konusunda gösterdiği benzerliklere de yürekten katılıyorum. Geldiğimiz nokta ortada sanırım en güzel cevap da bu zaten.
Bize anlatılmaya çalışılanı anlayamamakla geçiyor ömrümüz maalesef bu din de de böyle, gölge de de böyle...
Belki de önce sevgiyi öğrenmemiz gerek, gerçek sevginin nasıl olduğunu, ne olduğunu, sonra eğitimden, dinden, evlilikten devam edilir zannımca.
Son olarak her bireyin, her eğitimcinin, her ebeveynin okuması gerektiğini düşünüyorum. Çocuklarımızın gözlerindeki ışığı söndürmeden, kendimize benzetmeden önce okuyup onları dönüşü
Bu kadar ders çıkardığım, altını çizip ihtiyaç duydukça bakacağım bir kitap olmamıştı daha önce. Doğru bildiğim yanlışlar bir balon gibi söndü teker teker ve bunları bir meslektaşımdan duymak ise daha bir anlamlı oldu. Bu kitabı okuyunca çocukların nasıl mucizevi varlıklar olduğunu, onlari anne baba öğretmen olarak aslında ne kadar yanlış yöne çektiğimizi anladım. Bilimin yani sıra dini eğitim konusunda tam olarak aklımdaki hassas noktalara yer vermesi de önemliydi çünkü kitabın bir yerine kadar inancımı rahatsız eden kısımlar var sanıyordum ama sonrasında asıl konuya gelindi. Gölge'nin kim olduğu açıktı, onu bu kadar muhteşem anlatan bir dil hatırlamıyorum.
“Gölge”, hayatın tam ortasından, karanlık ve aydınlık tarafları ustalıkla harmanlayan bir eser. Ahmet Naç, kelimeleriyle insanın iç dünyasında geziniyor, ruhun en gizli köşelerine dokunuyor. Kitap boyunca insanın yalnızlığı, mücadeleleri ve hayal kırıklıkları öyle yalın ve gerçekçi anlatılıyor ki, bazı cümleler içinizde yankı buluyor.
“Herkes hak ettiği neyse onu yaşar.” diyor yazar. Bu cümle, kitabın ana damarını oluşturuyor adeta. Hayatta her şeyin bir karşılığı olduğu gerçeğiyle yüzleşiyoruz. Kimi zaman bu karşılık adil mi, sorguluyoruz. Ama hayatın kendisinin adil olmadığını bir kez daha hatırlıyoruz.
Naç, yalnızlığın ne kadar ağır bir yük olduğunu, “Hayat zordu. Yalnızlar için daha da zor.” diyerek içten ve samimi bir şekilde anlatıyor. Hepimizin zaman zaman hissettiği ama dile dökemediği o boşluk duygusunu, sade ve etkileyici cümlelerle gözler önüne seriyor.
Ve sonra, sarsıcı bir cümle geliyor: “Ölmek için çok güzel bir gündü.” Hayatın içindeki umutsuzluğu, insanın bazen kaybolmuş hissettiği anları bu kadar çarpıcı bir şekilde anlatmak kolay değil. Naç, bunu ustalıkla başarıyor.
Öğretmen kimliğiyle de bilinen Ahmet Naç, “Öğretmenlik fırsat kollama sanatıdır.” diyerek eğitime ve insana bakışını sade ama etkili bir biçimde ortaya koyuyor. Eğitimci kimliğinin verdiği derin bakış açısı, satır aralarında kendini belli ediyor.
“Gölge”, sadece bir kitap değil, insanın kendisiyle yüzleşme yolculuğu. Okudukça kendi gölgelerimizle karşılaşıyor, kimi zaman sorguluyor, kimi zaman kabulleniyoruz. Naç’ın sade ama güçlü dili, okuru içine çekiyor ve düşündürüyor. Hayata, insanlara ve kendimize dair birçok şeyi sorgulatıyor.
Kısacası, “Gölge”, hayatın gölgelerinde kaybolmak istemeyen ama o gölgeleri de anlamak isteyen herkesin mutlaka okuması gereken bir kitap. Samimi,
Bana hediye gelen bir kitap ve iyi ki de hediye gelmiş. Bütün öğretmenler mutlak okumalı bence. Bakış açınızı değiştireceğiniz ve kendinizi zaman zaman sorgulayacağınız bir kitap. Tüm öğretmenler okusun derken aslında velilerinde okuması gerekir bana göre. Ön yargı vardı biraz ama şu anda önyargı ile yaklaştığım için üzüldüm. Eline emeğine yüreğine sağlık Ahmet Naç
Yazar Hakkında
Ahmet NaçYazar · 3 kitap
Ahmet Naç, 23 Nisan gecesi bir çocuk bayramında Manisa'nın Akhisar ilçesinin bir köyünde dünyaya geldi. En büyük şansının bir köyde doğup büyümek olduğunu söylüyor, hayatındaki en kaliteli zamanları ise ağaçların üstünde yalnız başına olduğu anlar olarak tanımlıyor.
Ortaokul ve lise yıllarında Hababam Sınıfı’ndaki Ahmet olarak anılmış; ne olmak istediğine bir türlü karar veremeyince, bütün meslekleri aynı anda yapabileceği tek iş olan öğretmen olmaya karar vermiş.
Şimdilerde öğrencileriyle birlikte yapımcı, senarist, yönetmen, ressam, sporcu, tiyatrocu, şair, müzisyen, komedyen, moderatör, koordinatör, dekorasyon ustası, tekniker, tasarımcı, boyacı ve rapçi olarak hayatına devam ediyor. Boş vakitlerinde ise gözlüğünü ve takım elbisesini çıkarıp, pelerinini takarak çocukların süper kahramanı oluyor.
