Zaman hepimiz için ilaç mı? Yaşadığımız her kötülüğü, üstümüze fırlatılan her tozu zamana mı bırakmalı? Seçimlerimizi baştan sona etkileyenlere ne yapmalı?
.
Tam savaş sonrası kendi tanımıyla ‘barış çocuğu’ olan Roland’ın ilk gençlik, gençlik, orta yaş ve artık olgun yıllarını okuyoruz.
Çevresiyle kurduğu ilişkilerden babalığına, bir işte dikiş tutturamayıp bunun ikili ilişkilerde de ayna etkisi yaratmasına, korkularına/anne-babadan uzak yatılı okulda başlayan bireyselliğinin yıllar boyu devam edişine tanık oluyoruz.
.
40-50 sayfa geri dönüşlerle neye uğradığımı şaşırdığım sonra bir örümcek ağının çözülmesi misali olayların ve karakterlerin açıldığı, çok katmanlı, çok sesli ve en önemlisi ‘çok zamanlı’ bir kitaptı Dersler benim için. Soğuk Savaş’tan Küba Füze Krizi’ne, Berlin Duvarı’nın yıkılmasından birkaç yıl önce yaşadığımız pandemiye uzanan zaman dilimini özetliyor bir karakterin yaşamıyla McEwan.
Çok çalışkan bir yazar olduğunu da hissediyorsunuz. Dersine hazırlanmış, gelen sorulara hazırlıklı bir öğretmen edasını da seziyorsunuz.
Severek, ilgiyle, bazen bilinçakışının etkisiyle kopup yeniden bağlanarak okudum Dersler’i. İyi ki okudum.
Sırada Cumartesi var ~
.
Lale Akalın çevirisiyle ~
·
546 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.