Yazar:
Ian McEwan
Çevirmen:
Lâle Akalın
Tahmini Okuma Süresi:
13 sa. 22 dk.
Sayfa Sayısı:
472
Basım Tarihi:
Mayıs 2023
İlk Yayın Tarihi:
2022
Yayınevi:
Yapı Kredi Yayınları
Orijinal Adı:
Lessons
ISBN:
9789750857126
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Olağanüstü...Edebiyat
Çağdaş İngiliz edebiyatının yazarlarından biri olan Ian McEwan’ın son kitabı Dersler, insan doğasının karmaşıklığını tüm çarpıcı yönleriyle birlikte ele alan olağanüstü bir eser.
Kitap hiç tanımadığımız ve bilmediğimiz Roland Baines’i odağına alıp o ve onun merkezinde gelişen olayları konu ediniyor. Geçmişten günümüze akan bir süreç halinde anlatılmayan bu olayları, birbiri arasında mekik dokuyan bir atmosferde okuyoruz. Bir insan hayatının en doğal şekli ile anlatıldığını düşünün; tıpkı bir ‘’insan’’ gibi karmakarışık bir eser Dersler.
Bu karışıklık yoğun bir anlatıma ev sahipliği yapsa da kendi hayatımıza bütünü ile dönüp bakamadığımız ama başkasının yaşamının sırlarına kadar gidebildiğimiz açık bir kapı bırakıyor. Doğrusu modern bir roman olsa da bu yönü fantastik bir tat verdi resmen bana. Hayatımızı bütünüyle görme imkânımız olsaydı, neleri değiştirirdik? İşte Roland’ın çabasız eylemsizlik içinde ve her daim umutlu bakışlarla dolu hayatını okurken insan bir yandan da kendi yaşamına dönüp bakma olanağı bulunuyor. Ne açıdan bakabilirsek tabii? İnsan kendisini nasıl yargılar, sunulan bu fırsatı değerlendirebilir mi?
Roland’ı okurken hayatımın bazı noktalarına doğru tuhaf yolculuklara çıktım ve bundan sonra yaşayacağım belirsizliklerde, durumlarda çaba mı göstereceğim yoksa Roland gibi yalnızca önüme çizilen yol haritasında bazen yürüyüp bazen de koşacak mıyım diye düşündüm sürekli. Çabalamak ve ertelememek evet zor, hatta çok zor eylemler bana kalırsa, fakat bu zorluğu kabullenmek de ilk adımdır bence. Mücadele etmeyi seçiyorum o halde. Adı gibi bana bir ders değil, birçok ders verdi bu muhteşem eser.
Roland’ın bencil babası ve güçsüz annesi ile çıkmazlarla dolu aile hayatı, tuhaf alışkanlıklarıyla yatılı okuldaki piyano öğretmeniyle yaşadıkları, parlayıp
Yazarı çok sevdiğimi söylemiş miydim? Neden seviyorum? En çok modern dünyanın dertlerini anlatabildiği, sonra insan psikolojisinden anlayıp metinlerine yansıtabildiği, siyasetin, ekonominin, küresel olayların modern dünyada yaşayan bireyin hayatına etkilerini iyi analiz edebildiği, olabildiğince sağlam, çok boyutlu karakterler yaratabildiği, sekanslardaki duyguyu okuyucuya geçirebildiği, okuma sırasında okuyan kişinin tarihe, sanata, bilime ilgi duymasına neden olabildiği için. Temel olarak bu özelliklerinden çok hoşlanıyorum. Cumartesi romanıyla başlayıp, sonra hemen hemen tüm kitaplarını okudum. Ve sık sık kitaplarını ikinci kez okumayı aklımdan geçiriyorum. ( Ursula K. Le Guin'i, Thomas Bernhard'ı, Marquez'i, Murakami'yi, Coetzee'yi, Böll'ü de öyle, ömür yeterse)
Bu romanında da, küçükken parlak bir piyano virtiözü veya yazar olacağına kesin gözüyle bakılan Roland'ın yaşamı, yaşadığı kişisel, toplumsal ve küresel zorlu olaylar üzerinden anlatılıyor. Parlaması beklenirken,öncelikle çocukken yaşadığı sıradışı cinsel tacizle, narsist babasının, parçalanmış ailesinin, maddi zorlukların, 68 Özgürlük Hareketinin etkileriyle kişisel ilişkilerdeki küçük mutluluklar dışında sadece yaşanıp giden bir hayat anlatılıyor bize. Kendisinin değil de sadece bir yıl evli kaldığı ve onu 7 aylık bir bebek ile bırakan karısının yazarak parlaması, onun dışında tüm çevresinin "başarılı" olarak nitelendirilmesine karşı, Roland, bildiği doğrulardan şaşmıyor, oğluyla, arkadaşlarıyla, ablası ve annesiyle kurduğu ilişkilerde aldıkları ve verdikleriyle yaşamaktan çok da şikayetçi olmuyor. Nihayetinde kendisine kötülük etmiş olanları bile anlayabildiği bir noktaya geliyor.
Psikolojik bir roman diyebileceğimiz metinde, buna bağlı olarak aile ve çevrenin psikolojik gelişime etkisinden başka,
Ian McEwan “Dersler “ kitabı yazarın karakteristik üslubuyla insanın iç dünyasının derinliklerine iniyor. Roman, bir yandan kişisel travmalar ve pişmanlıklarla yüzleşmeyi konu alırken, diğer yandan da tarihin büyük olaylarının birey üzerindeki etkilerini inceliyor.
McEwan Roland Baines’in çocukluğu , gelişimi , okul hayatı, yaşamına düşen ve hayatını şekillendiren izler ile sonrasında evlenmesi ; çocuğunun doğumu , eşinin yazın hayatı ve idealleri için Roland’ı terk etmesi ve bunun çevresinde geçen olaylar çerçevesinde geçeceği düşünülürken; güncel toplumsal siyasal olaylar ile savaşın gölgesinin düştüğü zamanları da not ederek anlatıma devam etti.
Hem yalın ve akıcı dil hem de karakterlerin psikolojik derinliği ile muazzam bir eser. Tarihsel arka planı çok rahatsız edici bir halde değil, edebiyatın gücü öyle güzel verilmiş ki edebiyat aşkının büyüklüğünün vardığı fedakarlık şaşırtıcı…
Böylesi anlatımda geçmişin travmalarının taşınmaması imkansız.
Velhasıl çok iyi bir kitap okudum …
Kitapta yok yok. Her konudan bahsetmiş yazar.
Roland asker olan babası ve annesi ile Libya çöllerinde yaşarken, İngiltere'de , yani memleketinde yatılı bir okula verilir. Onbir yaşındaki Roland'ın müzik öğretmeni olan Miriam , bundan sonraki hayatına şekil verecektir.
Kitapta çocuk tacizi, gençlerin asiliği, hayat, güncel olaylar sırasıyla işlenmektedir.
Yazar ; Hitler'in etkisindeki bir yaşamı, Küba 'daki SSCB hükümeti füzelerini, Berlin Duvarı yıkılışını, Ukrayna radyasyon faciasını, 11 Eylül saldırısı ile başlayan Abd 'nin Orta Asya'ya girişini ve en son Covid -19 pandemi süreci ile biten bir hayat örgüsünü bize çok güzel geçiriyor.
Okuyacak olan arkadaşlara keyifli okumalar dilerim.
Puan vermedi·472 syf.··
Beğendi
·2026 20. kitabı
·15 günde okudu
·Okunma: 18 Nisan 2026 21:16
Dersler, bu zamana kadar yazardan okuduğum en derin ve katmanlı eserdi. Aynı zamanda yazarın en kişisel kitaplarından biri olarak da değerlendiriliyor. Hem önemli tarihsel olaylarla kesişmesi hem de otobiyografik izler taşıması kitabı biraz da felsefi bir sorgulamaya dönüştürüyor.
Henüz 11 yaşındayken piyano öğretmeni tarafından uğradığı c*nsel istismar, ana karakter Roland’ın tüm hayatını, ilişkilerini ve yetiskinliğini derinden etkiliyor. Yıllar sonra evliliğinde de büyük bir kırılma yaşıyor; eşi, çocugunu da bırakarak onu terk ediyor ve Roland “neden?” sorulariyla uzun yıllar mücadele etmek zorunda kalıyor.
Öte yandan, Berlin Duvarı’nın yıkılışı, Küba Füze Krizi ve pandemi gibi büyük olaylar Roland’ın sorunlariyla iç içe geçince bunun onu nasıl etkilediğini de aktarıyor. Burdaki detaylar biraz yorucu. Zaman gecişleri hatta anılar arası geçişlerle ilerleyen bir anlatım tarzı, varolan karakterlerin kendine özgünlüğüyle birlikte anlamayı zorlaştırabiliyor.
Kitabın benim için en çarpıcı bölümlerinden biri Roland’ın yıllar sonra piyano öğretmeniyle yüzleşmesi oldu. Bu noktada da Roland gerçekten savrulan, yikima ugrayan biri mi yoksa bu insan olmanın kaçınılmaz durumlarından biri mi diye düşünmeden gecemiyoruz.
Son olarak; eğer tarihle iç içe geçmiş, bir insanın yaklaşık 70 yıllık yaşamını derin psikolojik çözümlemelerle ele alan ve hayatın bize öğrettikleri (ya da öğretemedikleri) üzerine düşündüren bir eser arıyorsanız, bu kitap sizi oldukça etkileyecektir.
Alissa, yazarlığı tercih ederek kocası Roland ve küçük oğlunu terk eder.Rolan da şairdir.Alissa'nın ailesi üzerine sayfalarca yazılabilir ( Beyaz Gül hareketinden uzunca bahsetmek gerekir) ama Alissa'nın annesinin yarım kalan hayallerini Alissa gerçekleştirme peşinde deyip, geçeyim. Bir yandan karısının terkedişinin üzüntüsü ile mücadele eden Roland, diğer yandan oğluna bakma sorumluluğunu üstlenir.
SSCB'de yaşanan Çernobil felaketi sonrası, Avrupa'ya dağılan radyasyon bulutları Roland'ı oğlu ile birlikte eve kapanmaya zorlar.
Eve kapanma, geçmişini çağırır.
Ergenlik döneminde yaşamış olduğu travmanın, peşini bırakmadığını ve tüm yaşamını etkilediğini anlar.Piyano öğretmeni Miriam Cornell ile yaşadığı İlk cinsel deneyimin , aslında bir cinsel taciz olduğunu fark eder.Hikâyeye tarihi olaylar da eşlik eder.
Küba Füze Krizi, Çernobil faciası, Berlin Duvarı'nın yıkılması, Covid 19 pandemisi gibi küresel krizler yaşanırken, Roland da kişisel hayatının krizlerini yaşar.
Dersler'de, geçmişin hiçbir zaman aslında geçmediğini, eylemlerimizde, düşüncelerimizde yaşadığını, insanı olduğu kişiye dönüştüren bir güç olduğunu göstermiş Ian McEwan.
Ayrıca Dersler, otobiyografik ufak tefek ayrıntılar da taşıyormuş.
Bir söyleşisinde, Ian McEwan, "Kesinlikle en otobiyografik romanım ama aynı zamanda ben Roland değilim," demiş.
Olay örgüsü o kadar yoğun ki romanın, tek bir karakter üzerine saatlerce yazılabilir de konuşulabilir de.
Dersler'i de okuyunca, Ian McEwan'dan, dilimize çevrilmiş tüm kitapları okumuş oldum.
Beğendiğim bir Ian McEwan kitabı olduğunu da eklemeliyim.
Zaman hepimiz için ilaç mı? Yaşadığımız her kötülüğü, üstümüze fırlatılan her tozu zamana mı bırakmalı? Seçimlerimizi baştan sona etkileyenlere ne yapmalı?
.
Tam savaş sonrası kendi tanımıyla ‘barış çocuğu’ olan Roland’ın ilk gençlik, gençlik, orta yaş ve artık olgun yıllarını okuyoruz.
Çevresiyle kurduğu ilişkilerden babalığına, bir işte dikiş tutturamayıp bunun ikili ilişkilerde de ayna etkisi yaratmasına, korkularına/anne-babadan uzak yatılı okulda başlayan bireyselliğinin yıllar boyu devam edişine tanık oluyoruz.
.
40-50 sayfa geri dönüşlerle neye uğradığımı şaşırdığım sonra bir örümcek ağının çözülmesi misali olayların ve karakterlerin açıldığı, çok katmanlı, çok sesli ve en önemlisi ‘çok zamanlı’ bir kitaptı Dersler benim için. Soğuk Savaş’tan Küba Füze Krizi’ne, Berlin Duvarı’nın yıkılmasından birkaç yıl önce yaşadığımız pandemiye uzanan zaman dilimini özetliyor bir karakterin yaşamıyla McEwan.
Çok çalışkan bir yazar olduğunu da hissediyorsunuz. Dersine hazırlanmış, gelen sorulara hazırlıklı bir öğretmen edasını da seziyorsunuz.
Severek, ilgiyle, bazen bilinçakışının etkisiyle kopup yeniden bağlanarak okudum Dersler’i. İyi ki okudum.
Sırada Cumartesi var ~
.
Lale Akalın çevirisiyle ~
Dersler ile sona erdi Ian Mcewan yolculuğum. Tüm eserleri içinde en çok sevdiğim romanı oldu. Hem karakterler hem de hikaye açısından oldukça zengin ve sürükleyici bir kitaptı.
Romanın kahramanı Roland Baines’in hayatı etrafında, ikinci Dünya Savaşı sonrasından 2020‘lere kadar hem İngiltere hem de dünyadaki politik ve kültürel değişimler anlatılıyor kitapta. Eşi tarafından ani bir şekilde terk edilen ve yedi aylık oğluyla kalan Roland’ın bilinç akışından çocukluğuna, yatılı okul yıllarına götürüyor yazar okuyucuyu. Ailesinin, aslında o dönemin karakteri olarak tüm ebeveynlerin, duygusal uzaklığı ve yatılı okul sırasında piyano öğretmeniyle yaşadıkları Roland’ın hayatında düzeltemediği sorunlara neden olur. Hikaye boyunca Roland’ın somut hedefler olmaksızın yaşamaya çalışmasına ve tek başına çocuk yetiştirmesine şahit oluyoruz. Çevresinde yakın arkadaşları ve dostları olsa da geçmişinden getirdiği, kendisinin bile adını koyamadığı dertleri hayatı sürekli ertelemesine neden oluyor. Geri planda Küba Füze Krizi, Thatcher İngiltere’si, Doğu Almanya, Beyaz Gül Direnişi, Berlin Duvarının yıkılması, Sovyetler Birliğinin dağılması, İngiltere’de İşçi Partisinin yükselişi, AB üyeliği, Brexit ve Pandemi gibi olaylarla dünyadaki değişimler anlatılırken Roland özelinde savaş sonrası neslin portresi çiziliyor.
En çok sevdiğim roman kahramanları listesinde üst sıralara koyuyorum Roland Baines’i. Çocukken yaşadıkları sebebiyle hep çocuk kalacak bir ruha sahip, art niyetsiz, masum bir yetişkin Roland bana göre.
Ian Mcewan’ın son kitabı Dersler. Yaşı da düşünülürse başka bir kitap yazar mı bilinmez. Yazmazsa eğer harika bir son olmuş olur Dersler.
Dersler
Kitabı beğendim ve sanırım üzerinden biraz daha zaman geçince, zihnimde demini alınca daha çok seveceğim. Kitapta bir baş karakter var: Roland. Bu uzun bir hayat hikayesi ve biz roman boyunca Roland'ın ailesini, yollarının kesiştiği her bir karakteri detaylı tanıyoruz. Roland'ın yaşadığı dönemleri tanıyoruz, zor zamanları, savaş zamanlarını, iyi günleri, kötü günleri... Sonunda 20. yy'dan, zamanın, şartların, toplumların, zihniyetin değiştiği 21. yy'la varıyoruz. Roland hayatı boyunca "büyük ve önemli" bir şey yapmıyor, çoğunlukla huzursuz bir tip. Mağdur olduğunda bile hakkını aramamayı seçen, boş vermeyi ve edilgenliği tercih eden biri. Sanki hayat önüne neyi çıkarırsa onu yaşıyor. Kendisi hayata yön vermeye, ona karşı direnmeye yeltenmiyor. Böyle bir tipten nasıl bir hayat hikayesi çıkar? Hayatın önüne koyduklarıyla yetinmeyip, daha fazlası için mücadele etmek gerekmez mi?
Hani sorarlar ya: haklı olmak mı, mutlu olmak mı? Belki şunu da eklemek lazım, başarılı olmak mı? İşte yazar bu hayat muhasebesini, Roland'a değil, bize bırakıyor. Belki Roland'ın da bir hayat meziyeti vardır ? Yazar işte bunu, hiç direkt söylemeden anlatıyor okuyucuya. Roland'ın hayatı, komple bir "Bakınız Şekil 1A' ya dönüşüyor.
Yazar Ian McEwan 'dan okuduğum ilk kitap 
Çocuk Yasası Onu çok çok sevmiştim. O kitabın temposu ve merak unsuru yüksekti. Yazara onunla başlanmalı. Yazar, Çocuk Yasası'nda bir ikilemi, kısa ve vurucu şekilde önümüze koyuyordu. Bu 
Dersler ise daha yavaş, daha detaylı, daha bütüncül işliyor ele aldığı ikilemi. İbre, eninde sonunda Roland'ın muhasebesinden, kendimize, okuyucunun şahsi hayat muhasebesine dönüyor.
Ben okuma alışkanlığı gelişmiş bir kitapseverin yazarın yapmaya çalıştığı "şeye" çok saygı duyacağını da düşünüyorum.
Ian McEwan 'dan okuduğum ilk kitap Çocuk Yasası Onu çok çok sevmiştim. O kitabın temposu ve merak unsuru yüksekti. Yazara onunla başlanmalı. Yazar, Çocuk Yasası'nda bir ikilemi, kısa ve vurucu şekilde önümüze koyuyordu. Bu Dersler ise daha yavaş, daha detaylı, daha bütüncül işliyor ele aldığı ikilemi. İbre, eninde sonunda Roland'ın muhasebesinden, kendimize, okuyucunun şahsi hayat muhasebesine dönüyor.
Ben okuma alışkanlığı gelişmiş bir kitapseverin yazarın yapmaya çalıştığı "şeye" çok saygı duyacağını da düşünüyorum.75. Yaştan Hayata Kurgusal Bir Bakış1000k
Ian McEwan'ın "Dersler" romanını okurken yazarın önceki eserlerinden taşıdığım beklentilerle yola çıktım fakat aradığımı bulamadım. McEwan denince aklıma gelen keskin ahlaki ikilemler, sürprizli olay örgüleri ve ters köşe anlar bu romanda neredeyse hiç yoktu. İlk 300 sayfa boyunca merakımı ayakta tutan bazı gizemli detaylar vardı, ancak ilerledikçe bu detayların büyük bir dönüş noktası değil, daha çok içsel bir sindirme sürecine hizmet ettiğini fark ettim. Kitapla ilgili en büyük hayal kırıklığım da burada başladı: geçmişte yaşanan ağır olayların, özellikle de istismarın, belirgin bir yüzleşme ya da adalet arayışı olmaksızın yalnızca kabullenilmesi.
Kitabın ilerleyen bölümlerinde anlatı, yaşlılık dönemine giren bir adamın hafıza defteri gibi düz ve sakin bir çizgide ilerliyor. Roland karakteri üzerinden işlenen bu "yaşlanarak kabullenme" hali, yazarın kendi 75 yaş bakışını bire bir yansıtıyor gibi. Tarihsel olaylar (Berlin Duvarı, Brexit, pandemi, Çernobil, Thatcher dönemi...) romanın omurgasına öylece serpiştirilmiş ki, özellikle günümüzün siyasi gerilimleriyle dolu ruh hâlinde okuyan birini bunaltacak kadar yoğun ve boğucu hissettirebiliyor.
Yazarın bilinç akışı tekniğine sıkça başvurması da okuma deneyimini benim için daha yorucu hale getirdi. Örnek olarak polisin istismar konusuyla bağlantılı olarak Roland'ı aradığı sahneden bahsedebilirim. Burada Roland polisin oğluyla ilgili kötü bir haber vereceğini düşünüp korku yaşıyor ve tam o anda okuyucu ne olacağını öğrenmek yerine kuantum fiziğinden Schrödinger'in kedisini okumaya başlıyor. İki sayfa boyunca aklınız telefonda fizik anlatımı okuyorsunuz. Bu tür akışlar benim için hem anlatının tonunu bozdu hem de beni metinden kopardı.
Kadın karakter Alissa'nın temsili ise roman boyunca beni ciddi biçimde rahatsız etti.
Yazar Hakkında
Ian McEwanYazar · 21 kitap
İngiltere’nin Aldershot kasabasında doğan McEwan çocukluğunun büyük bir kısmını subay olan İskoç babası David McEwan’ın atandığı Doğu Asya, Almanya ve Kuzey Afrika’da geçirdi. Woolverstone Hall School, University of Sussex ve University of East Anglia’da öğrenip gören yazar, Malcolm Bradbury’nin öncülük ettiği “Yaratıcı Yazarlık Kursu”nun ilk mezunlarından biri oldu.
İki kere evlenen McEwan’ın ikinci eşi olan Annalena McAfee The Guardian’ın eleştiri bölümünün eski editörlerindendir. 1999 yılında ilk eşi olan Penny Allen vesayeti tıpkı 15 yaşındaki abisi gibi babaları McEwan’a verilen 13 yaşındaki küçük oğulları ile birlikte kaçtı.
2004’ün Mart ve Nisan aylarında - Britanya Devleti, yazarı Amerika’nın First Lady’si Laura Bush’la yemek yemeye davet ettikten hemen sonra - McEwan’ın Amerika Birleşik Devletleri’ne girişi uygun vizeye sahip olmadığı için reddedildi. Britanya basınında yapılan yayınların arkasından McEwan Birleşik Devletler’e “Sizi hala kabul etmek istemiyoruz ama dışarıda olmanız pek çok uygunsuz yayına sebep oluyor” açıklaması ile kabul edildi. Daha sonra Birleşik Devletler kendisine bir özür mektubu yolladı.
Royal Society of Literature, Royal Society of Arts, American Academy of Arts and Science McEwan’ın üye olduğu bazı gruplardır. 1999 yılında Hamburg’da Alfred Toepher Vakfı tarafından Shakespeare Ödülü’ne layık görüldü. Ayrıca British Humanist Association’ın seçkin destekçilerinden olan McEwan 2000 senesinde İngiliz Şövalyelik Ödülü ile ödüllendirildi.
Ian McEwan, 2002 yılında II. Dünya Savaşı sırasında başka bir aileye evlat olarak verilen bir erkek kardeşe sahip olduğunu öğrendi ve bu hikâye 2007 yılında kamuoyu tarafından duyuldu. McEwan’dan 6 yaş büyük olan ve aynı anne babaya sahip olan duvar ustası David Sharpe, McEwan’ın ebeveynlerinin evlenmeden önce yaşadıkları yasak aşkın meyvesi olarak dünyaya geldi. McEwan’ın annesi aşığıyla ilk kocası savaşta öldükten sonra evlenebildi. Ian ise bu nikahtan birkaç sene sonra dünyaya geldi.
McEwan’ın yayınlanan ilk eseri 1976 yılında Somerset Maugham Ödülü’nü kazandığı kısa hikâyelerinden oluşan İlk Aşk, Son Törenler (First Love, Last Rites, 1975) isimli kitabıdır. Bu kitabı iki ilk roman sayılabilecek The Cement Garden (1978) ve Yabancı Kucak (The Comfort of Strangers, 1981) isimli eserler takip etti. Bu iki roman McEwan’ın edebiyat dünyasında “Ian Macabre” olarak anılmasına sebep oldu.
1997’den yayınlanan ve erotomani hastalığına yakalanmış bir insanı konu alan Sonsuz Aşk (Enduring Love) isimli romanı Man Booker Ödülü aday listesinde yer alamamasına rağmen pekçokları tarafından bir başyapıt olarak nitelendirildi. McEwan Booker Ödülü’nü 1998 yılında Amsterdam’da Düello (Amsterdam) isimli romanı ile aldı. Bir sonraki romanı Kefaret (Atonoment, 2002) de çok büyük beğeni kazandı. Time Dergisi eseri 2002 yılının en iyi romanı ilan etti ve roman Booker Ödülü aday listesine girdi.
2005 yılında yayınlanan romanı Cumartesi’de (Saturday, 2005) başarılı bir beyin cerrahının bir cumartesi günü yaşadıklarını işledi. Romanın ana karakteri olan Cerrah Henry Perowne’un evi Londra’nın merkezinde ünlü bir meydandadır. McEwan da Oxford’dan Londra’ya geri taşındıktan sonra aynı meydanda bulunan evinde yaşamaktadır. “Cumartesi” James Tait Black Memorial Prize ile ödüllendirildi. An itibarı ile son kitabı olan On Chesil Beach, 2007 senesinde çıktı ve aynı sene Booker Ödülü adaylarından biri oldu.
McEwan ayrıca pek çok film senaryosuna, bir adet sahnelenmiş oyuna ve bir oratoryaya imzasını atmıştır. 2007 Ağustos’unda “For You” isimli operanın metinlerini yazmaya başlayan McEwan’ın bu eseri Michael Berkeley tarafından bestelenecek ve 2008 yılı içinde icra edilecektir.2006 yılı sonunda, McEwan’ın büyük beğeni kazanan romanı Kefaret’i Lucilla Andrews’ın otobiyografisi “No Time for Romance”’den yaptığı intihalle yazdığı iddia edildi. Yazar masumiyetini The Guardian’da savundu, Andrews’un çalışmasından Kefaret’i yazdıktan sonra haberi olduğunu söyledi. McEwan, Amerikalı büyük yazar Thomas Pynchon’ın da içinde bulunduğu pek çok önemli yazar tarafından da savunuldu.
İlk romanı The Cement Garden’ın orijinalliği hakkında da yorumlar yapılan McEwan’ı son olarak Claire Henderson-Davis “On Chesil Beach”’de annesinin ismini kullanıp ebeveynlerinin hayat öykülerini anlatmakla suçladı. McEwan bütün bu suçlamaları da reddetmektedir.
