Sonsuz Aşk
Ian McEwanYazar:
Ian McEwan
Çevirmen:
Ülkem Gürpınar Çorapçı
Tahmini Okuma Süresi:
6 sa. 21 dk.
Sayfa Sayısı:
224
Basım Tarihi:
1 Temmuz 2019
İlk Yayın Tarihi:
1997
Yayınevi:
Yapı Kredi Yayınları
Orijinal Adı:
Enduring Love
ISBN:
9789750845352
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Sonsuz Aşk1000Kitap
Ian McEwan'ın okuduğum üçüncü kitabı ve yine hayran kaldım. Kalemine hayran olduğum yazarlardan biri. McEwan'ın muazzam derinlikteki betimlemeleri ne yoruyor ne de gereğinden fazla düşündürüyor. O hislere, düşüncelere ve somut olan her şeye temas edip olayları o anları resmen birebir yaşayıp, hissediyorsunuz. Bir Parmak Bal ve Fındık Kabuğu kitaplarından sonra Sonsuz Aşk'ta bende aynı tadı bıraktı diyebilirim. Bir yemeğin malzemesinin tam kararında olması gibi, ne eksik ne fazla... Sonuç; leziz...
Bir balon kazasıyla başlayan hikâye, güzel giden bir evlilikleri varken, saplantılı bir adamın aralarına girmesiyle değişen hayatları konu alıyor. Kitapta bir psikiyatrik rahatsızlık olan Clerambault Sendromu işlenmiş. Özellikle psikolojik gerilim sevenlerin çok beğeneceği, soluksuz akan bir eser.
Kitabın adının neden 'Sonsuz Aşk' olduğunu ise son sayfalara kadar öğrenemiyorsunuz. Son sayfalarda etki eden duygu; hüzün ve acı bir gülümseme oluyor... Harika bir kitaptı.
Gerçek 'sonsuz aşkı' arayanlar bu kitabı okumalı. Ian McEwan ile mutlaka tanışın.
Ian McEwan ile mutlaka tanışın.Sonsuz Aşk- Ian McEwan
Puan vermedi·224 syf.·
2022 15. kitabı
Bir süredir diyalogların değil de uzun uzun anlatımların hakim olduğu, çok bilinmeyen romanların peşindeyim. Kitapçıda gezerken tesadüf eseri rastladığım Sonsuz Aşk'ı severek okusam da tam olarak beklediğim olaylarla karşılaşmadm. İlk olarak konusundan biraz bahsedeyim. Joe ve Clarissa bir sürelik ayrılıktan sonra piknik yapmak için gittikleri yerde bir balon kazasına şahit olurlar. Joe bu felakete yardım etmek için ayaklanır ama daha sonra olanlar Joe'yu bir süre tedirgin etmeye başlar. Bu da yetmezmiş gibi kazaya yardım eden bir adam Joe'yu sapkınca takip etmeye, ona mektuplar göndermeye başlar. Üzerinde din konusunda baskı kurar ve onu sevdiğini söyler. Okuyunca gerçekten ne kadar garip davranışlar olduğunu göreceksiniz. Bu durum hem bilimle ilgili makaleler yazan Joe'yu onu rahatsız eden adamın sahip olduğunu düşündüğü bir hastalığı araştırmaya itecek hem de sevgilisiyle olan ilişkisini tehdit edecektir. Bunların yanında Joe balon kazasından ötürü kendini suçlu hissetmekten alıkoyamayacaktır.
''Peki ya sonrası? Bunun neden olduğu, seni nasıl değiştirdiği, nasıl başka türlü yaşanmış olabileceği, bize yaptıkları... Elimizde kalan yalnızca bunlar,(...)''
Ben böyle bir kurgu beklemiyordum açıkçası. Bilimle alakalı kısımlar hoşuma gitti, olayların ayrıntılı anlatımı da aynı şekilde. Yazarın dilini sevsem de çok akıcı bir kitap olduğunu söylemem, okuması biraz yorucuydu bence. Buna rağmen yazarın satın aldığım diğer kitabını merak ediyorum çünkü anlatımını oldukça sevdim. İyi okumalarrr.
Sonsuz AşkYaKebikeçOkumaGrubu
Bir balon kazası ve değişen hayatlar.. Bir gazeteci ve karısının kazadan önce ve kazadan sonra devam ed(emey)en yaşamaları.. Saplantılı bir adam..
Kitap çok akıcı bir dille yazılmış.. Heyecan asla bitmiyor. Gerilim zaman zaman gerçekten geriyor..
Kahramanımız davranışlarının temellerini bilim çerçevesinde açıklamaya çalışan bir karakter. Tanrı ve dogmatik inançlara yaşamında yer yok ve onu İnanç anlamında Tanrının bir işareti olarak gören bir adam.. Kimi yerlerde kurulan cümleler bana Şems ve Mevlana 'nın inanç birlikteliğini hatırlatsa da işin aslının öyle olmadığını sonradan anlayınca şaşırtıcı bir durumun içinde buluyorsunuz kendinizi.
Kitapta bir insanın sesini duyurma çabası da çok ince anlatılmış ve kimsenin ona inanmamasının verdiği çaresizliği.. Psikolojik analizleri çok yerinde..
Ancak çok uzatılan ve "acaba bu kadar uzatmasa daha iyi olmaz mıydı?" dediğim sayfalar da vardı.
Genel anlamda son sayfaya kadar merak ederek okuduğunuz ve şaşıracağını kurgusu ilginç bir eser..
Not : Demir ökçe'deki bir çok şeyi gerçek zannetme yanılgısını yaşadığım bir eser olmuş.
8/10
2022 20. kitabı
Film uyarlaması da bulunan aşk, inanç, saplantı üçgeninde geçen psikolojik gerilim romanı Sonsuz Aşk. Aylar önce okumama rağmen okurkenki tedirginliğim aklımda hala. İlk yetmiş seksen sayfasını resmen soluksuz okumuştum.
Merkeze De Clerambault sendromunu alan bir kitap. Şöyle ki iyi bir yaşamı olan bilim yazarı başkarakterimizin hayatına bir gün çok alakasız bir yabancının girmesiyle altüst olan rutinleri, hayata bakışı,ilişkisini okurken bir yandan da takıntılı bir aşığın sınırları zorlamasını takip ediyoruz kitap boyunca. Çok gergin, yer yer rahatsız edici atmosfer tüm kitaba yayılmış durumda ve olayların nasıl sonuçlanacağı merakı bizi kitapta tutuyor. Hem balon kazasındaki kurtarmaya katılan insanların tercihleri hem de saplantılı aşık ile başkarakterimizin hayatlarının keşimin noktasında; ahlak, yaşama bakış, aşk, insani değerleri okuyucunun da sınırlarını zorlayarak sorgulattırıyor yazar. Defalarca ‘ya ben olsaydım onun yerinde’ dedirtti kitap bana. Ayrıca, McEwan’a aşina olanlar onun hep bir derdinin olduğunu ve kurgudan ana olaylardan bağımsız mutlaka başka yerlere de değindiğini bilirler. Bu kitapta da din ve bilimsel bazı konularla ilgili başkarakter üzerinden derinlere inilmiş zaman zaman. Benim alıştığım ve sevdiğim bir yanı yazarın bu zaten. Buraya kadar her şey benim adıma güzelken kitabı bitirdiğimizde ek1 kısmında görüyoruz ki kitap aslında gerçek bir vakanın kurgusu, yaşanan olaylar neredeyse üzerinde çok oynanmadan kurguya aktarılmış. Evet belki böylesine duyguları tetikleyen başarılı kurgunun gerçek hayattan esinlenerek yazılmış olması çoğu okuru daha da tatmin edebilir ama bende hayal kırıklığı yarattı. Çünkü ben kurgunun çok zekice oluşturulduğunu düşünmüş ve yazarın zekasına hayran olmuşken pat son sayfada öğreniyorum ki yazarın kurguya neredeyse
Roman, gerçek bir psikiyatrik rahatsızlık olan Clerambault Sendromu üzerine kurulmuş. McEwan, saplantılı bir aşığın kurbanını nasıl bir kafese hapsettiğini anlatırken tıbbi literatürden yararlanmıştır. Ana karakter Joe bir bilim yazarı, takipçisi Jed ise dini takıntı haline getirmiş bir kişidir.
McEwan, kitaplarındaki teknik detaylar (beyin cerrahisi, iklim bilimi veya hukuk) için aylar süren araştırmalar yapar. Hatta “Cumartesi” romanı için bir beyin cerrahının ameliyatlarını iki yıl boyunca izlemiştir.(Bu kitabı da listemde)
Romanın sonunda yer alan "Ek Bilimsel Rapor", o kadar gerçekçi yazılmıştır ki birçok okur bunun gerçek bir vaka analizi olduğunu sanmıştır. Aslında tamamen McEwan’ın kurgusudur.
Kitap çok ilginç bir olayla başladı aslında, ilk 100 sayfayı soluksuz okudum fakat sonu beni pek tatmin etmedi. Kefaret ve Çocuk Yasası kitapları kadar etkilenemedim.
#1001kitap~~~
Ian McEwan ilk defa okuduğum, çok merak ettiğim 1 yazardı. Sanırm başlangıç için doğru kitap seçtim zira merak unsuru eksilmeden soluksuz okudum.
Joe Rose, 1 ayrılıktan sonra sevgilisi Clarissa ile buluşmasını kutlamak üzere kent dışında bir piknik düzenlemiştir. 2 sevgilinin baş başa geçirdikleri dakikaları, göklerde süzülen 1 balonla degisir. İçinde yolcu bulunan balon, kırlara inecek gibiyken terslikler oluşur. Çevredekilerle 1likte Joe da yardıma gider. Hiç kimse, bu olayın, yaşamlarını ne kadar etkileyeceğini bilmemektedir. Bu balon kazası, Joe ile Clarissa'nın yaşamlarına 1 felaket olur. Yardıma koşan kişilerden 1i olan Parry, tuhaf 1tutkuyla, hatta sapkınca 1aşkla bağlandığı Joe'nun hayatını cehenneme çevirir. Telefon ederek, mektuplar yazarak, peşine düşerek onu huzursuz eder, deliliğin sınırına getirir.
Ian McEwan, Sonsuz Aşk'ta okura şiddet, cinsel sapkınlık ve paranoya dolu dünyalarda gezdirmeyi başarıyor.
İlginç 1 bağlantı kurarak Dr. Clérambault Sendromu ile olayları psikolojik tespitler üzerinden merak unsuru hiç eksilmeden çok akici 1 dille anlatmıştır. Kesinlikle tavsiyemdir. Diğer kitaplarını daha çok merak eder oldum...
Sonsuz Aşk ölmeden önce okunması gereken 1001kitap arasındadır ...
Sonsuz AşkEdebiyat
Herkese Merhaba <3
Bugün Ian McEwan’dan okuduğum ilk kitabın yorumuyla geldim. <3
Konusundan kısaca bahsetmem gerekirse;
Bilim yazarı Joe Rose eşi Clarissa ile mutlu, huzurlu, sakin bir hayat yaşıyordu ta ki bir balon kazasına şahit olup yardıma koştuğu güne kadar…
Yardıma gelenler arasında Jed Parry adında bir genç Joe’yu bir saplantı haline getirir. Ev adresi, telefon numarası gibi hakkında ne kadar bilgi varsa öğrenir.
Önce ev telefonlarıyla Joe’yu taciz etmeye başlar. Daha sonra kapısının önünde sabahtan akşama nöbet tutmaya kadar gider bu saplantı.
Joe, araştırmaları sonucunda Parry’de ‘De Clerambault Sendromu’ olduğunu çözer. Yani bu sendroma göre Parry kafasının içinde ayrı bir alemde Joe’nun ona sırılsıklam aşık olduğuna inanır.
Eşi Clarissa’nın Parry olayını ciddiye almaması, polisin ise tehdit ve suç unsuru bulunmadığı için yardımcı olmaması Joe’yu psikolojik olarak çökertir.
Hem kendi hayatı hemde eşi Clarissa için endişelenen Joe bu adamdan nasıl kurtulacağını bilemediği gibi evlilik hayatı da Parry yüzünden tepetaklak olur.
Genel olarak sevdiğim bir kitap oldu. Öyle çok akıcı bir dili olmamasına rağmen olay örgüsü ilgi çekiciydi. Merak unsuru hep ön planda yer alıyordu.
Genel olarak karakterlerin psikolojisi üzerinde durulmuş olduğu için her okuru içine çekmeyeceğini düşünüyorum. Psikolojik roman okumayı sevmiyorsanız hiç başlamayın derim. Kitaplığımda yazardan ‘Kefaret’ adlı romanda var. İlerleyen zamanlarda onu da okuyacağım kesinlikle. <3
OKUYUN OKUTUN
Kitapla Kalın
Sevgiler <3
Hayal edelim:
Yolunda giden bir ilişkiniz, fena olmayan bir işiniz var. Bir gün, tamamen tesadüfen, yolunuz bir yabancı ile kesişiyor. Birbirinize ettiğiniz birkaç kelam ile tanık olunan tuhaf bir hadise dışında bir etkileşiminiz yok. Siz hayatınıza kaldığınız yerden devam ederken bu yabancı bir anda yeniden karşınıza çıkıp “onun da sizi sevdiğini” söylüyor. O sırada siz: HA?
***
McEwan beyefendi yine bizi insan ilişkilerinin uçurum kenarına götürmüş. Tam uçtasınız. Aşağısı alabildiğine boşluk. İtişilecek yer değil. Ama itişmeden de işin içinden çıkılamıyor. Ne de olsa siz başlatmışsınız bu aşkı. Yabancı kişi öyle söylüyor. Önce başlatıp sonra hiçbir şey yokmuş gibi davranmak size yakışır mı?
***
Beşinci kitabını devirdikten sonra artık eminim. Bu adamın kitaplarını kıymetli kılan şey, okura “ben olsam ne yapardım?” sorusunu sordurtması. Okuru bu anlamda hikâyenin aktif bir katılımcısı kılıyor ve kitap sayfasının üzerindeki mürekkep izleri, üç boyutlu bir dünyaya dönüşüyor. Hikayeler anlatmak isteyen biri olarak bu yaklaşımı kendime örnek alıyorum. Okuru kurguya entegre etmenin duyguları sömürerek yahut korkudan altına işeterek değil ve fakat karar mekanizmalarını tetikleyerek de gerçekleştirilebileceğini görmek beni memnun ediyor.
***
McEwan ne yazdıysa gönderin gelsin. Not: “Beton Bahçe”, sen gelme canım, bir işim çıktı.
***
Sevgiler!
Puan vermedi·224 syf.··
Beğendi
·2019 173. kitabı
·16 günde okudu
·Okunma: 30 Ağustos 2019 09:10
Ian McEwan'dan Sonsuz Aşk ile birlikte iki kitap okumuş oldum.İki kitabının da kurgusu orijinaldi.
Sonsuz Aşk'ı Fındık Kabuğu'ndan biraz daha fazla beğendim.Ian McEwan kitaplarında kurguya özgü gerilim önemli bir unsur olduğu için konusunu anlatmamak gerekiyor, okuma zevkini baltalamamak için.
Kısaca şunu söyleyebilirim ki bilim yazarı olan Joe Rose ve John Keats araştırmacısı akademisyen karısı Clarissa'nın hayatı, tanık oldukları bir balon kazası sonrası altüst olur.
Tanrı inancının da sorgulandığı kitapta, Erotomani ( De Clerambault Sendromu) hakkında epey bilgi ediniyorsunuz.
Erotomani; kişinin, bir başka kişinin kendisine aşık olduğuna inandığı, ayrıntılı ve düzenli sanrıyla belirgin, nadir görülen bir sendrommuş.Genellikle kişisel cinsel çekicilikten çok, manevi bir aşk ve bağlanma ile ilgiliymiş.
Kitabın konusu güzeldi ve sürükleyiciydi fakat benim favori Ian McEwan kitabım olamadı. Sebeplerime gelecek olursam, kitapta edebiyatın yanında teoloji,biyoloji,fizik,astronomi ve birçok bilimden faydalanılmış. İlgi alanı olan biri için eminim çöl doyurucu bilgiler vardır. Ama yapılan uzun bilimsel açıklamalar bana göre biraz sıkıcıydı.
Olay örgüsü arasında sıkça verilen bilgiler çok detaylıydı. Ayrıca kitabın konusu olan soruna karşı Joe’nin eşi Clarissa’nın aşırı kayıtsız kalması ve durum olağanmış gibi davranması fazla abartılı geldi bana. Yani en azından biraz korkarsın bir destek olursun. Kadın sanki konu her gün önüne gelmiş de artık dinlemekten sıkılmış gibi kayıtsız. Örneğin işten geldiği bir akşam Joe yaşadığı tacizi anlatırken polisi aradığını söylüyor. Clarissa çok olağan bir durum varmış gibi günün yorgunluğunu atma derdinde banyo küvetine hangi yağları koyacağını seçerek hazırlık yapıyor ve sanki adam abartıyormuş gibi polisi aramasına şaşırıyor. O anda, şimdi olayın ciddiyetinin farkına vardı galiba derken, kadın şimdi de kocasının aklını yitirmiş bir insan olmasından endişeleniyor. Bir inan be kadın bir panikle:)
Sevmekle sevmemek arasında kaldığım bir kitap oldu :)
Yazar Hakkında
Ian McEwanYazar · 21 kitap
İngiltere’nin Aldershot kasabasında doğan McEwan çocukluğunun büyük bir kısmını subay olan İskoç babası David McEwan’ın atandığı Doğu Asya, Almanya ve Kuzey Afrika’da geçirdi. Woolverstone Hall School, University of Sussex ve University of East Anglia’da öğrenip gören yazar, Malcolm Bradbury’nin öncülük ettiği “Yaratıcı Yazarlık Kursu”nun ilk mezunlarından biri oldu.
İki kere evlenen McEwan’ın ikinci eşi olan Annalena McAfee The Guardian’ın eleştiri bölümünün eski editörlerindendir. 1999 yılında ilk eşi olan Penny Allen vesayeti tıpkı 15 yaşındaki abisi gibi babaları McEwan’a verilen 13 yaşındaki küçük oğulları ile birlikte kaçtı.
2004’ün Mart ve Nisan aylarında - Britanya Devleti, yazarı Amerika’nın First Lady’si Laura Bush’la yemek yemeye davet ettikten hemen sonra - McEwan’ın Amerika Birleşik Devletleri’ne girişi uygun vizeye sahip olmadığı için reddedildi. Britanya basınında yapılan yayınların arkasından McEwan Birleşik Devletler’e “Sizi hala kabul etmek istemiyoruz ama dışarıda olmanız pek çok uygunsuz yayına sebep oluyor” açıklaması ile kabul edildi. Daha sonra Birleşik Devletler kendisine bir özür mektubu yolladı.
Royal Society of Literature, Royal Society of Arts, American Academy of Arts and Science McEwan’ın üye olduğu bazı gruplardır. 1999 yılında Hamburg’da Alfred Toepher Vakfı tarafından Shakespeare Ödülü’ne layık görüldü. Ayrıca British Humanist Association’ın seçkin destekçilerinden olan McEwan 2000 senesinde İngiliz Şövalyelik Ödülü ile ödüllendirildi.
Ian McEwan, 2002 yılında II. Dünya Savaşı sırasında başka bir aileye evlat olarak verilen bir erkek kardeşe sahip olduğunu öğrendi ve bu hikâye 2007 yılında kamuoyu tarafından duyuldu. McEwan’dan 6 yaş büyük olan ve aynı anne babaya sahip olan duvar ustası David Sharpe, McEwan’ın ebeveynlerinin evlenmeden önce yaşadıkları yasak aşkın meyvesi olarak dünyaya geldi. McEwan’ın annesi aşığıyla ilk kocası savaşta öldükten sonra evlenebildi. Ian ise bu nikahtan birkaç sene sonra dünyaya geldi.
McEwan’ın yayınlanan ilk eseri 1976 yılında Somerset Maugham Ödülü’nü kazandığı kısa hikâyelerinden oluşan İlk Aşk, Son Törenler (First Love, Last Rites, 1975) isimli kitabıdır. Bu kitabı iki ilk roman sayılabilecek The Cement Garden (1978) ve Yabancı Kucak (The Comfort of Strangers, 1981) isimli eserler takip etti. Bu iki roman McEwan’ın edebiyat dünyasında “Ian Macabre” olarak anılmasına sebep oldu.
1997’den yayınlanan ve erotomani hastalığına yakalanmış bir insanı konu alan Sonsuz Aşk (Enduring Love) isimli romanı Man Booker Ödülü aday listesinde yer alamamasına rağmen pekçokları tarafından bir başyapıt olarak nitelendirildi. McEwan Booker Ödülü’nü 1998 yılında Amsterdam’da Düello (Amsterdam) isimli romanı ile aldı. Bir sonraki romanı Kefaret (Atonoment, 2002) de çok büyük beğeni kazandı. Time Dergisi eseri 2002 yılının en iyi romanı ilan etti ve roman Booker Ödülü aday listesine girdi.
2005 yılında yayınlanan romanı Cumartesi’de (Saturday, 2005) başarılı bir beyin cerrahının bir cumartesi günü yaşadıklarını işledi. Romanın ana karakteri olan Cerrah Henry Perowne’un evi Londra’nın merkezinde ünlü bir meydandadır. McEwan da Oxford’dan Londra’ya geri taşındıktan sonra aynı meydanda bulunan evinde yaşamaktadır. “Cumartesi” James Tait Black Memorial Prize ile ödüllendirildi. An itibarı ile son kitabı olan On Chesil Beach, 2007 senesinde çıktı ve aynı sene Booker Ödülü adaylarından biri oldu.
McEwan ayrıca pek çok film senaryosuna, bir adet sahnelenmiş oyuna ve bir oratoryaya imzasını atmıştır. 2007 Ağustos’unda “For You” isimli operanın metinlerini yazmaya başlayan McEwan’ın bu eseri Michael Berkeley tarafından bestelenecek ve 2008 yılı içinde icra edilecektir.2006 yılı sonunda, McEwan’ın büyük beğeni kazanan romanı Kefaret’i Lucilla Andrews’ın otobiyografisi “No Time for Romance”’den yaptığı intihalle yazdığı iddia edildi. Yazar masumiyetini The Guardian’da savundu, Andrews’un çalışmasından Kefaret’i yazdıktan sonra haberi olduğunu söyledi. McEwan, Amerikalı büyük yazar Thomas Pynchon’ın da içinde bulunduğu pek çok önemli yazar tarafından da savunuldu.
İlk romanı The Cement Garden’ın orijinalliği hakkında da yorumlar yapılan McEwan’ı son olarak Claire Henderson-Davis “On Chesil Beach”’de annesinin ismini kullanıp ebeveynlerinin hayat öykülerini anlatmakla suçladı. McEwan bütün bu suçlamaları da reddetmektedir.
