New York Times’ın 21. Yüzyılın En İyi 100 Kitabı listesine 15. sıradan giren Paçinko, bu liste sayesinde keşfettiğim ve “iyi ki okumuşum” dediğim bir kitap oldu. Öncelikle söylemeliyim ki, romanı çok sevdim; öyle ki bir günde tam 300 sayfa okudum.
Kuşaklar arası hikâyeleri her zaman sevmişimdir. Paçinko, sadece bir ailenin değil, aynı zamanda hiç bilmediğim bir milletin tarihine açılan bir pencere oldu benim için. Kore’den Japonya’ya göç eden dört kuşak Koreli bir ailenin Japonya’daki yaşam mücadelesini anlatan epik bir roman.
Min Jin Lee, 1910’larda Kore’nin Japonya tarafından işgal edilmesiyle başlayan bu yolculukta; göç, kimlik, aidiyet, ayrımcılık ve aile bağlarını ustalıkla ele alıyor. Özellikle güçlü kadın karakterler aracılığıyla kuşaklar arası fedakârlığı işliyor. Ana karakter Sunja, ailesi için pek çok zorluğu göğüsleyen bir kadın. Vatanlarından kopan bu ailenin göçmen olmanın getirdiği ekonomik ve sosyal zorluklarla, dışlanmayla nasıl mücadele ettiğini tüm gerçekliğiyle hissediyorsunuz.
Sunja’nın kocası Isak, nezaketi ve iyi kalpliliğiyle gönlümü fethetti. Çocukları Noa’nın yaşadığı kimlik bunalımı ise sarsıcı bir sonla noktalandı. Ufak çaplı bir şok geçirmiş olabilirim.
Paçinko, sadece bir aile romanı değil; aynı zamanda Japon-Kore tarihine dair bilgi sunan etkileyici bir anlatı. Romana ismini veren paçinko oyun salonları da Koreliler için hayata tutunmanın bir yolu hâline geliyor.
Gönülden tavsiye ediyorum. Su gibi aktı, çok sevdim.
Bu arada dizisi de çekilmiş ve izlemeye başladım. Hem kitap hem de dizi harika.
·
300 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.