Cevapsız sorular ve sonlarİnceleme
Kitap soluksuz giden bir serüvene sahip. (tabii bu anlatılanlara bir serüven demek doğru olur mu hâla emin değilim) Ana karakterimizin çocukluğundan itibaren bir zıtlık içinde dahi olsada etrafına olan alakasızlığıyla ve memnun etme çabasıyla başlayan; devamında güvensizliklerle ve savruluşlarla devam eden yaşam öyküsünü okuyoruz. Hayatı boyunca yaşadığı çoğu talihsiz (ben mutlu bir an okudum mu diye düşünüyorum) anlarla başa çıkma/çıkamama çabası/çabasızlığı ve bir noktadan sonra koyvermişlikle gelen "alkolümün ve sigaramın parasını çıkartayım, başka bir şey istemiyorum" tavrıyla devam eden bir hayatı görüyoruz.
Benim açımdan idrak edemediğim ve sonsözde anladığım kadarıyla okurların kalanınca da anlaşılmayan kısım, yazarımızın bu hayat hikayesinde anlattığı olaylar; karakterimizin "soytarısı" tarafından bize yansıtılan yalanlar silsilesi miydi (doğruluk payları oldupuna inanıyorum) yoksa o yalanları gerçekten bir kenara bırakıp, "ben romancılık" türünden devam ederek, kendini birçok kez hikayede açıkladığı gibi, bir noktadan sonra yalan söylemese bile yalan söylediğine inanmamızla ilgili bir ikilem yaratılması kafamın karıştığı noktaydı. (o kadar karışmış ki anlatmak, bunu yazıya dökmek bile çok zorladı. Bir paragraflık bir cümle kurmama sebep oldu.)
Daha kafamı toplayarak sormam gerekirse okuduğumuz karakterin (Yozo Okazaki'nin) Osamu Dazai'nin yada gerçek adıyla Şuuci Tsuşima'nın gerçek yaşamına olan benzer hayat öyküsünde yazarın kendi ruhu, fikirleri ve düşüncelerini Yozo karakteri üzerinden yalansız, saf bir şekilde mi dinledik yoksa Dazai bu karakterine kendinden kattığı parçaları "yalanlar" ve " soytarılıklar" ile harmanlayarak, kendini gizlemeyi tercih ederek mı bize yansıttı?
·
34 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.