Canım Rüya, Canım Orhan, Eh hadi canım Türkan...
Öyle bir hikâye ki sanki Türkan üzerine yazılmış bütün sözler ama ben en çok Rüya oldum. En çok Orhan' a üzüldüm, kızdım oh iyi olmuş dedim. Türkan'a gelecek olursak da yaşa hayatını iyi yaptın dedim. Ulaş'ın hep aynı kaderi yaşamasına ise olur öyle dedim. Ali ise bu hikayede kalbinin ekmeğini yiyen dedim. Ama en çok da hep gidenin kadınlar olduğunu görünce bu coğrafyada tam tersi olur genelde sanırım ondan dedim. Aman dedim de dedimm....
“Bütün yaşamımı birilerinin yanında durarak geçirmiştim. Birilerinin bana açtığı boşluklara sığmış, taşmamış, yükselmemiş bile ama kurumamış da, orada eski bir göl gibi durup beklemiştim. (...) Hiç kendi kaderimi tayin edecek bir adım atmamış, ekseriyetle bana gösterilen yere ilişmiş, bundan şikâyet etmemiş ama şimdilerde yeni yeni ve epey sarsılarak fark ettiğim şekilde bu sınırları belirlenmiş hayattan sandığım kadar tatmin olmamıştım.”
Hayatın tekdüze akıp gidişi içinde hayallerini usul usul yitirdiğini fark etmeyen, aşkın neye benzediğini unutan, bir adada tek başınaymış gibi yaşamayı benliğinin parçası olarak kabullenen, neyi beklediğini tam olarak bilmeden yıllarca bekleyen bir kadının hikâyesi...
Melisa Kesmez, hayatı ıskalamış bir kadının kocasının ölümünün ardından yeni bir başlangıç yapmak için cesaret arayışını anlatıyor. Türkan'ın "her şey mümkün"lerle, yeşeren umutlarla "dünyaya doğru" attığı adımlarını takip ederek okuru çiçekli bir içsel yolculuğa davet ediyor. Çiçeklenmeler, bir büyüme hikâyesi..
#çiçeklenmelerkitapyorumu 
Melisa Nur Kesmez
@iletisimyayin
Melisa Nur Kesmez
@iletisimyayin
·
65 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.