Esra Karacaoğlu
@Esrajesss
instagram.com/esrandbooks?igs...
Youtube kanalıma beklerim
youtube.com/@esraguntepe?si...
Gazeteci & Kâtip
Lisans
Hatay, 13 Şubat
297 okur puanı
Aralık 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Kâğıttan Evler, Değişen Kaderler 🐾📚
"Daha ilk sayfada vuruyor cümleyi Carlos María Domínguez: *'Kitaplar insanların kaderini değiştirir.'*
*Kâğıt Ev*, hacmi küçük ama etkisi bir kütüphane kadar büyük bir eser. Sokakta şiir okurken ölen bir akademisyenin izinden, kitap biriktirme hastalığının (bibliyomani) sınırlarında gezen Carlos Brauer’in tekinsiz dünyasına uzanıyoruz.
Kitaplardan kendine ev inşa eden Brauer’i okurken, kucağımdaki kedimin sıcaklığıyla hikayenin o yalnız atmosferi harika bir tezat oluşturdu. Sahi, edebiyat bizim için sığınak mı yoksa bir hapishane mi?
Jaguar Kitap'ın harika baskısıyla bir solukta bitecek, her kitap tutkununun kendinden bir parça bulacağı sinematik bir başyapıt.
Puanım: 9/10 ⭐
💬 Sizce bir kitaba sahip olmak mı değerlidir, yoksa onun zihnimizde bıraktığı iz mi?
#kağıtev #jaguarkitap #okudumbitti #kitapvekedi
Kitapların Dünyasında Kaybolmakmı Kitaplarla Kendini Yok Etmek mi1000Kitap
"Carlos María Domínguez’in Kağıt Ev (Casa de Papel) eseri, hacmi küçük ama ağırlığı ve düşündürdükleri bir kütüphane kadar büyük olan o nadir kitaplardan biri. Bir solukta biten ama etkisi zihinde günlerce süren bir edebi cevher.
Kitabın Özü ve Bize Söyledikleri
Kitap, aslında tüm kitap tutkunlarının (yani biz 1000K okurlarının) kendinden bir şeyler bulabileceği, ancak bir yandan da korkarak kendine bakacağı bir ayna tutuyor. Hikaye, Bluma Lennon adlı bir akademisyenin sokakta Emily Dickinson şiiri okurken bir arabanın çarpması sonucu ölmesiyle başlıyor. Sadece bu başlangıç bile yazarın bize vermek istediği mesajın sinyali: Kitaplar insanların kaderini değiştirir.
Karakter Analizi ve 'Kitap Deliliği'
Eserin merkezindeki Carlos Brauer karakteri, bibliyomani (kitap biriktirme hastalığı) sınırlarında gezen, kitapları sadece okumakla kalmayıp onlarla yaşayan bir adam. Brauer’in kitaplardan kendine bir ev inşa etmesi, edebiyatın insanı koruyan bir sığınak mı yoksa dış dünyadan koparan bir hapishane mi olduğu sorusunu sorduruyor. Kitaplar bizi yaşatır mı, yoksa yavaş yavaş tüketir mi? Domínguez bu sınır çizgisiyle muazzam oynamış.
Benim Gözümden
Kağıt Ev, kitaplara olan sevgimizi sorgulatıyor. Kitapları birer nesne olarak nesneleştirmek, onlara sahip olma arzusuyla dolup taşmak ve nihayetinde o sayfaların arasında kendi benliğini kaybetmek... Çevirinin akıcılığı ve yazarın şiirsel dili, bu tekinsiz atmosferi daha da vurucu kılmış.
Kütüphanesinin düzenini bozmamak için hayatını değiştirenlerin, kitapların kokusunda kaybolanların mutlaka okuması gereken bir başyapıt.
