James Dashner’ın tarzı belli: Genellikle distopya türünde eserler yazıyor. Özellikle Labirent Serisi ile tanınan yazar, Dil Yuvası ile bu çizgiden saparak yetişkin psikolojik gerilim ve korku türüne yönelmiş. Kitap, bir aile laneti, geçmişten gelen travmalar ve sırlarla örülü bir hikâye sunuyor.
Kurgu sürükleyici olduğu için kitap hızlı okunuyor; ancak David dışındaki karakterlerle bağ kurmak oldukça zor. Yazar, bu karakterlerin iç dünyasını daha derinlemesine işleyebilirdi..Özellikle kaçırılan kişilerin neler hissettiğini daha detaylı okuyabilmeyi isterdim. Bu kısımlar oldukça yüzeysel kalmış; karakterlerin iç dünyası adeta düz bir çizgi gibi.
Bazı olaylar fazlasıyla hızlı gelişiyor ve geçmişle gelecek arasında yapılan sık geçişler zaman zaman kafa karıştırıcı olabiliyor. Özellikle kitabın son bölümleri, başlardaki gerilim ve merak duygusunu tam olarak sürdüremiyor. Final ise aceleye getirilmiş bir izlenim bırakıyor. Ayrıca bazı sahneler o kadar absürt ki, okuyucuyu hikâyeden koparıyor. “Yok artık, bu kadar da olmaz” dedirten anlar yaşatıyor.
Kitabın elbette artıları var; ancak ne yazık ki eksileri daha baskın. Genel olarak beklentimi karşılamadı, maalesef beğenmedim.
·
267 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.