Yorumlar ve İncelemeler
Dashner, Labirent ve Sanal Ağ serilerinin yazarıdır. Daha çok film serisine de uyarlanan Labirent serisi ile tanır.
David, son otuz yılını çocukluğunda yaşadığı travmaları unutmaya çalışarak geçirmiştir. Yüzyıllar önce doğmuş insanların babadan oğula, anneden kıza nesiller boyu süren laneti ailesinin üstüne gölge düşürmüş ve bu lanet en sonunda karşılarına bir canavar, insanlık tarihinin gördüğü en korkunç seri katillerden biri olarak çıkmıştır: Pee Wee Gaskins.
Gençliğinde Gaskins’in kurbanı olmaktan zor kurtulan David, dört çocuğuyla birlikte ona musallat olan tüm kötülüklere rağmen aile evine geri döner ve döndüğü anda kapılarında bir yabancı belirir ve David’in ölüm kalım savaşı başlar.
David’in gençliğini ve yetişkinliğini eş zamanlı olarak okuduğumuz bu gerilim kurgusunun artı ve eksi yönleri var. Artılarından biri; okurken aklınıza bile gelemeyecek sahnelere tanıklık etmeniz. Bir lanet romanı olunca göz önünde yaşananlar şüphesiz okura da sürpriz oluyor. Sayfalar şiddet, kan ve kargaşayla, neler olup bittiğini anlamaya çalışmakla ve sıradaki kurbanın kim olabileceğini tahmin etmekle geçiyor. Bu anlamda aksiyonu ve temposu yüksek. Ancak işin çözümlenme noktasında yani Gaskins ailesinin derdinin ne olduğunu öğrenmeye başladığımızda işin rengi değişiyor. Zalimce öldürülen insanların ve özellikle David’in hedef alınmasının gerekçeleri bana saçma ve yapay geldi. Mantığımla çelişen anlamsız durumlar kitaba başladığımda hissettiğim merak duygusundan hızla uzaklaşmama neden oldu. Dolayısıyla kitap kendi kendini sessizce imha ederek buharlaşıp yok oldu.
Daha önce söylediğim gibi korku ve absürtlük arasında çok ince bir çizgi var. Bence bilimkurgu yazarlarının kafası farklı işlediğinden bu dengeyi kurmaları zor olabiliyor. Güvenli alanlarının dışına çıkıp bşka
James Dashner’ın tarzı belli: Genellikle distopya türünde eserler yazıyor. Özellikle Labirent Serisi ile tanınan yazar, Dil Yuvası ile bu çizgiden saparak yetişkin psikolojik gerilim ve korku türüne yönelmiş. Kitap, bir aile laneti, geçmişten gelen travmalar ve sırlarla örülü bir hikâye sunuyor.
Kurgu sürükleyici olduğu için kitap hızlı okunuyor; ancak David dışındaki karakterlerle bağ kurmak oldukça zor. Yazar, bu karakterlerin iç dünyasını daha derinlemesine işleyebilirdi..Özellikle kaçırılan kişilerin neler hissettiğini daha detaylı okuyabilmeyi isterdim. Bu kısımlar oldukça yüzeysel kalmış; karakterlerin iç dünyası adeta düz bir çizgi gibi.
Bazı olaylar fazlasıyla hızlı gelişiyor ve geçmişle gelecek arasında yapılan sık geçişler zaman zaman kafa karıştırıcı olabiliyor. Özellikle kitabın son bölümleri, başlardaki gerilim ve merak duygusunu tam olarak sürdüremiyor. Final ise aceleye getirilmiş bir izlenim bırakıyor. Ayrıca bazı sahneler o kadar absürt ki, okuyucuyu hikâyeden koparıyor. “Yok artık, bu kadar da olmaz” dedirten anlar yaşatıyor.
Kitabın elbette artıları var; ancak ne yazık ki eksileri daha baskın. Genel olarak beklentimi karşılamadı, maalesef beğenmedim.
Kitabın başı oldukça merak uyandırıcıydı. James Dashner’ın kurduğu dünya ve gizem duygusu insanı sayfaları hızlı hızlı çevirmeye zorluyor. Özellikle ilk bölümlerdeki gerilim ve bilinmezlik hissi oldukça başarılıydı. Ancak hikâye ilerledikçe bazı noktalar fazla karmaşık hale geliyor. Olayların ve kuralların tam olarak oturmaması zaman zaman kafamı karıştırdı.
En çok da final kısmı beni hayal kırıklığına uğrattı. Sanki yazar bütün düğümleri hızlıca çözmek istemiş gibi; olaylar çok kısa sürede olup bitiyor ve bazı sorular tam anlamıyla cevaplanmadan kalıyor. Bu yüzden final aceleye getirilmiş hissi uyandırdı.
Genel olarak fikir ve atmosfer ilgi çekici olsa da, daha derli toplu bir anlatım ve daha güçlü bir finalle çok daha etkileyici bir kitap olabilirdi. Okurken merak duygusunu yaşadım ama kitabı kapattığımda kafamda hâlâ birçok soru vardı.
Naptın be James Dashner
Ehm ehmmm, bir James Dashner romanı ile geri döndük efenimm! :))) 
Dil Yuvası
Bu seferki kahramanımız David ve eşlikçisi Andrea…
Unutulmuş travmalar, geçmişten gelen bir lanet… Üzeri örtülüp hayata devam edilmişken yeniden hortlarsa ne olur dersiniz?
Hikâyenin temel kurgusu tam da bunun üzerine.
Kahramanımızın aile evine dönüşüyle birlikte geçmiş kendini hatırlatıyor, olaylar gelişiyor ve siz de sayfaları çevirdikçe merakla “ne olacak şimdi?” diyorsunuz.
Ama dürüst olayım… Kurgu fena değil, ama öyle “Vaaav!” dedirtecek kadar da değil.
James Dashner okurları bilir; kendisi genelde bilim kurgu yazar.
Bu kitapta ise korku-gerilim türünü denemeyi tercih etmiş.
Bilim kurguya alışmış biri olarak bu tarza geçişi biraz garip buldum.
“Başarılı olmuş mu peki?” diye soracak olursanız…
Açıkçası ben pek beğenmedim. :(
Bazı yerlerde hikâye fazla yapay geliyor, insan “şurada azıcık elle tutulur bir şey olsa ya” diye düşünmeden edemiyor.
James Dashner abimiz belli ki “bir farklılık yapayım” demiş.
Ama ben buradan kendisine seslenmek istiyorum:
Eğer Türkiye’de kitabı nasıl bulmuşlar diye bakarsan bil ki…
Tamam, yazdın, denedin, eğlendin; biz de sana olan sevgimizden okuduk ama artık yeter! :)
Lütfen bize yeniden güzel bir bilim kurgu gönder!
Okumak isteyenlere şimdiden keyifli okumalar ama…
Benim tavsiyem: okumayınn!
Dil Yuvası
Bu seferki kahramanımız David ve eşlikçisi Andrea…
Unutulmuş travmalar, geçmişten gelen bir lanet… Üzeri örtülüp hayata devam edilmişken yeniden hortlarsa ne olur dersiniz?
Hikâyenin temel kurgusu tam da bunun üzerine.
Kahramanımızın aile evine dönüşüyle birlikte geçmiş kendini hatırlatıyor, olaylar gelişiyor ve siz de sayfaları çevirdikçe merakla “ne olacak şimdi?” diyorsunuz.
Ama dürüst olayım… Kurgu fena değil, ama öyle “Vaaav!” dedirtecek kadar da değil.
James Dashner okurları bilir; kendisi genelde bilim kurgu yazar.
Bu kitapta ise korku-gerilim türünü denemeyi tercih etmiş.
Bilim kurguya alışmış biri olarak bu tarza geçişi biraz garip buldum.
“Başarılı olmuş mu peki?” diye soracak olursanız…
Açıkçası ben pek beğenmedim. :(
Bazı yerlerde hikâye fazla yapay geliyor, insan “şurada azıcık elle tutulur bir şey olsa ya” diye düşünmeden edemiyor.
James Dashner abimiz belli ki “bir farklılık yapayım” demiş.
Ama ben buradan kendisine seslenmek istiyorum:
Eğer Türkiye’de kitabı nasıl bulmuşlar diye bakarsan bil ki…
Tamam, yazdın, denedin, eğlendin; biz de sana olan sevgimizden okuduk ama artık yeter! :)
Lütfen bize yeniden güzel bir bilim kurgu gönder!
Okumak isteyenlere şimdiden keyifli okumalar ama…
Benim tavsiyem: okumayınn!Reklam
Yazar Hakkında
James DashnerYazar · 14 kitap
James Dashner, 26 Kasım 1972'de Austell, Georgia'da ailenin altı çocuğundan biri olarak dünyaya geldi. Bir Mormon olarak yetiştirildi. 10 yaşındayken ailesinin daktilosunda yazardı. 1991 yılında Duluth Lisesi'nden mezun oldu. Brigham Young Üniversitesi'nde okumak için Atlanta, Georgia'dan, Provo, Utah'a taşındı ve burada muhasebe alanında yüksek lisans derecesi aldı.
Şubat 2018'de, Dashner'ın cinsel tacizde bulunduğunu iddia eden anonim yorumlar School Library Journal web sitesinde yayınlandı. Bu suçlamalar daha sonra menajerinin ve yayıncısının kendisiyle çalışmayı sonlandırmalarıyla sonuçlandı.
Dashner ve Brigham Young Üniversitesi'nin eski bir öğrencisi olan eşi Lynette Anderson'ın dört çocuğu var ve şu anda Utah'ta yaşıyorlar. New York Times çoksatanlarından Labirent serisinin yanı sıra The 13th Reality serisinin de yazarıdır.
