Paulo Coelho’nun Akra’da Bulunan El Yazması eseri, zamanın ötesinden gelen bir bilgelik manifestosu gibi. Kitap, 1099 yılında Haçlı ordularının Kudüs’e (Akra) saldırmasından bir gün önce, “Koptoslu Yunan” adıyla bilinen gizemli bir bilge tarafından şehrin halkına yapılan konuşmaların derlenmesinden oluşuyor. Coelho bu eserde, tarihsel bir çerçevede evrensel öğretiler sunarken, okurunu hem bireysel hem kolektif bir içsel yolculuğa çıkarıyor.
Coelho’nun metni, Halil Cibran’ın ölümsüz eseri Ermiş’i andırıyor. Her iki kitap da, toplumun farklı bireyleri tarafından yöneltilen sorularla şekillenen, kısa ama yoğun pasajlardan oluşuyor. Aşk, yalnızlık, başarı, korku, güzellik, bilgi gibi konular; hem basit hem derin bir dille işleniyor. Tıpkı Cibran’ın Ermiş’i El Mustafa gibi, Coelho’nun bilgesi de konuşurken kutsal bir dinginliğe sahip. Bu yönüyle Akra’da Bulunan El Yazması, bir anlamda Ermiş’in çağlar ötesine uzanan bir yankısı gibi.
Kitabın özünü oluşturan temel mesaj ise savaşın ve yıkımın eşiğinde bile insanın en büyük gücünün içsel barışı ve bilgeliği olduğunu hatırlatması. Coelho, bu kriz anını seçerek aslında şunu fısıldıyor: Gerçek bilgeliği, en çok ihtiyaç duyduğumuz anlarda buluruz. Ve bu bilgelik, kitaplarda ya da geçmişte değil, içimizde saklıdır.
Akra’da Bulunan El Yazması, sadece okunacak değil; üzerine düşünülecek, hissedilecek ve zaman zaman dönüp tekrar okunacak bir kitap. Halil Cibran’ı sevenler için adeta ruh ikizi niteliğinde. Paulo Coelho bu eserinde, insan ruhunun özünü incelikle işleyerek, kalplere dokunan bir mesaj bırakıyor: Bilgelik, korkunun gölgesinde bile parlamayı bilir.
·
206 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.