Abdurrahman Cahit Zarifoğlu ACZ..
Sultan şiiri ile tanıdığım ve tanımamdan bu yana kopamadığım şair. Hayatı tamamen örnek alınacak, sözlerinden ders çıkarılacak bir şair.Bu kadar övgüden sonra gelelim kitaba:
Kitabın içeriğinden önce kapağından biraz bahsedeyim. En güzel tasarımlardan diyebilirim. Ön kapağında ACZ, arka kısmında ise Sultan şiiri bulunuyor. Direk dış görünüşte insanı kendisine vuruyor yani :)). İçeriğe gelirsek;
Kitabın ilk başını her zamanki gibi sunu kapmış. Burada ACZ'ı neden araştırdıklarını dile getirmişler, hemen sonrasında ACZ'dan ''ben, ACZ" başlığı altında alıntılar yapılmış ve daha sonrasında baş kahraman ACZ'ı, arkadaşları ''arkadaş Şahitliği" başlığı ile anlatmaya başlamışlar. Anlatmakla kalmayıp resimlerle desteklemişler, ailesinin, akrabasının, Maraş'ı güzelleştiren arkadaşlarının (7güzel adam) hepsinin anlamlı resimleri ile kitaba güç kazandırmışlar. 384 sayfanın hepside dolu dolu, heyecanlı ve bazı yerleri de şaşırtıcı. Belkide çocuklara en değer veren şairdi,şairlerdendi. Yazdığı şiirlerin hem çocuklara göre hemde yetişkinlere göre olduğunu söylüyor, ince bir konu gibi bu. Şairaneliğinin yanı sıra İlahi aşka olan düşkünlüğünü, vatanına, milletine olan düşkünlüğünüde kitabın ilerleyen kısımlarınıda fark etmek mümkün. Kitap baştan aşağı etkileyici fakat kitabın en son sayfası hem üzücü hemde gerçek olan bir şeyi resmetmişler. Son sayfasında ACZ'ın gömme izin belgesi ile kitabı noktalamışlar. Kitap baştan sona güzel sıralama ile bizlere sunulmuş, diyeceğim o ki koşun koşun alın. Bana kalsa kitabı baştan aşağı anlatırım ama sizlere de okunacak yer kalsın, anlatılmaz yaşanır derler ya, işte onu değiştiriyorum, ''anlatılmaz okunur" çünkü okumak, daha eğlenceli :))
Ve tüm tabiat 7 Haziran 1987 günü büyük bir kedere boğulur. Çünkü artık kırlarda çiçekler Cahitsiz açacaktır…
·
14 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.